II SA/Kr 2175/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda Sędziowie WSA: Małgorzata Brachel- Ziaja Mariusz Kotulski / spr. / Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2006 r. sprawy ze skargi K. D. i J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących K. D. i J. G. kwoty po 10 /dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002r., nr [...] Wójt Gminy działając na zasadzie art. 113 § 1 k.p.a. sprostował z urzędu omyłkę zawartą w decyzji - wydanej na wniosek W. T. - z dnia [...].09.2001r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego wraz z przyłączami technicznymi, zbiorników na ścieki sanitarne, budynku gospodarczego, chlewni przeznaczonej na hodowlę trzody w ilości 300 szt. tuczników w jednym cyklu hodowlanym oraz silosów zbożowych na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości K. Omyłkę sprostowano w ten sposób, że, dotychczasowy pkt.2 litera d wskazanej wyżej decyzji otrzymał brzmienie: "Obiekty towarzyszące jak szczelne płyty gnojowe i zbiorniki na ścieki usytuować od strony wschodniej oddalając je od istniejącej i projektowanej strefy zabudowy mieszkaniowej. Z tych samych powodów od strony południowej zlokalizować magazyn pasz, ściółki i ewentualnie tzw. kuchnię letnią. Wokół budynku inwentarskiego i z nim związanych zaprojektować do realizacji zieleń izolacyjną średnią i wysokopienną." W uzasadnieniu postanowienia podano, iż "w trakcie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w przedmiocie popełnionej omyłki dotyczącej stron świata Państwowy Inspektor Sanitarny w J. postanowieniem z dnia [...].05.2002 nr [...], nr [...] sprostował z urzędu popełnioną omyłkę z wcześniej wydanego postanowienia z dnia [...].09.2001 r. nr [...], nr [...]" Zażalenia na to postanowienie wnieśli J. G. oraz K. D. J. G. podniósł, że nie satysfakcjonuje go zapadłe rozstrzygnięcie i w dalszym ciągu nie wyraża zgody na wybudowanie tak dużej chlewni w niedalekiej odległości jego budynku mieszkalnego. Natomiast K. D. podniósł, iż nie zgadza się na budowę chlewni na działkach nr [...] i [...], w związku z czym nie akceptuje także żadnych zmian związanych z lokalizacją obiektów towarzyszących. Wyraził również pogląd, iż umiejscowienie zbiornika na gnojówkę w takiej odległości jak w projekcie jest niedopuszczalne. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2002r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art.144 k.p.a., utrzymało postanowienie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tego postanowienia Kolegium wskazało brzmienie art. 113 § 1 k.p.a. Podniesiono, iż organ I instancji zawarł w decyzji z dnia [...].09.2001 r. warunki określone przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. w postanowieniu z dnia [...].09.2001 r. nr [...], nr SE [...] dotyczące usytuowania szczelnych płyt gnojowych, zbiorników na ściekł oraz magazynu pasz, ściółki i ewentualnej kuchni letniej w odniesieniu do stron świata. "Ponieważ Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. postanowieniem z dnia [...].05.2002r. sprostował oczywistą pomyłkę popełnioną w postanowieniu z dnia [...].09.2001 r. polegająca na błędnym określeniu stron świata, co do usytuowania podanych wyżej obiektów, Wójt Gminy S. zaskarżonym postanowieniem również słusznie sprostował oczywistą omyłkę zawartą w decyzji z dnia [...].09.2001r." Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lipca 2002r. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. D. i J. G. W uzasadnieniu swojej skargi K. D. wskazał, iż "opinia wydana przez Powiatowy Inspektorat Sanitarny w J. została zweryfikowana przez Wojewódzki Inspektorat Sanitarny i postanowieniem nr [...] z dnia [...].07.02 została cofnięta jako niezgodna z prawem." Natomiast J. G. w uzasadnieniu swoje skargi podniósł, iż nie zgadza się ze stwierdzeniem, że sprostowanie oczywistej omyłki dotyczyło usytuowania szczelnych płyt gnojowych i zbiorników na ścieki oraz magazynu pasz ściółki i ewentualnie kuchni letniej. "Postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiotowej sprawie wydane zostały z naruszeniem prawa i dotknięte są wadą kwalifikowaną, a zatem są nieważne." Zgodnie z brzmieniem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z treści art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Istota omyłek, o których mowa w art. 113 § 1 kpa leży w tym, że w orzeczeniu wyrażono coś, co widocznie niezgodne jest z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów, omyłkę pisarską (wyrok NSA z 17.10.2001 r., sygn. akt II SA 1099/01). Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, a błąd pisarski - to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Na równi z błędami pisarskimi i rachunkowymi potraktowano inne oczywiste omyłki. Natomiast nie podlegają sprostowaniu w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. W konsekwencji zmiana treści wyrażonej w decyzji (jej uzasadnieniu), chociażby nawet powziętej na skutek błędu, nawet wskutek mylnego wyobrażenia o stanie faktycznym albo prawnym - nie podpada pod pojęcie błędu czy omyłki, których dotyczy art. 113 § 1 kpa. (por. wyrok NSA z 23.04.2001r., sygn. akt II SA 863/00). Przedmiotem sprostowania nie mogą więc być mylne ustalenia faktyczne organu administracyjnego lub mylne zastosowanie przepisu prawnego. Tymczasem w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu sprostowaniu podlegał nie -oczywisty błąd pisarski lub rachunkowy, lecz przyjęcie za postanowieniem Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. ustaleń związanych z lokalizacją określonych elementów planowanej inwestycji na działce objętej zamiarem zagospodarowania. Po pierwsze zatem błąd taki nie ma charakteru oczywistej omyłki, lecz polega na błędnym ustaleniu stanu faktycznego w tym zakresie, a w konsekwencji na błędnym określeniu rozstrzygnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Po drugie "błąd" ten nie jest oczywistą omyłką organu, który wydał decyzję administracyjną. Błędu tego nie popełnił organ wydający decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, lecz inny organ, który wydawał w przedmiotowej sprawie stosowną opinię. To w postanowieniu tego organu opiniującego znalazły się błędne zapisy, które zostały "przepisane" i zawarte w decyzji w.z. i z.t. Nie sposób zatem mówić o oczywistej omyłce organu decydującego, który orzekał na postawie treści postanowienia organu opiniującego. W przedmiotowym przypadku można raczej mówić o wadzie skutkującej wzruszalnością decyzji w.z. i z.t. niż o oczywistej omyłce. Po trzecie sprostowanie rzekomej "oczywistej omyłki" przez organ I instancji w decyzji ustalającej w.z. i z. t. nastąpiło w chwili kiedy postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...].05.2002r., nr [...], [...] nie było jeszcze ostateczne. Postanowienie organu opiniującego zostało bowiem doręczone J. G. i K. D. w dniu [...].05.2002r., a więc w terminie do wniesienia zażalenia na to postanowienie, który upływał w dniu [...].06.2002r. Tymczasem postanowienie Wójta Gminy o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji w.z. i z.t. wydano w dniu [...].06.2002r. Co więcej z pisma Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. z dnia [...].06.2002., nr [...] (zawartego w aktach administracyjnych sprawy) wynika, iż na postanowienie z dnia [...].05.2002r. wpłynęły zażalenia stron. Na koniec podnieść należy, iż postanowieniem z dnia [...].07.2002r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził nieważność postanowień Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].09.2001 r. nr [...], [...] uzgadniającego pozytywnie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej i inwestycji oraz z dnia [...].05.2005r. nr [...], [...] prostującego oczywistą omyłkę w powołanym wcześniej postanowieniu uzgadniającym. Ponieważ stwierdzenie nieważności ma charakter deklaratoryjny i działa ex tunc, to w konsekwencji przyjąć należy, iż nie było nawet owej błędnie przyjmowanej przyczyny (postanowienia PIS z [...].05.2002r.) do sprostowania oczywistej omyłki w decyzji w.z. i z.t., a więc i dla wydania postanowienia przez Wójta Gminy z dnia [...].06.2002r., nr [...]. Podsumowując stwierdzić należy, że sprostowanie oczywistej omyłki postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002r., nr [...] Wójta Gminy utrzymanym w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 16 lipca 2002r., nr [...] stanowi naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, powodujące konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.