II SA/Kr 2182/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant : Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2006 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia skargę odrzucić W dniu [...] 2001 r. S. B. złożył wniosek do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] o przyznanie świadczenia w związku z powodzią, która spowodowała szkody w jego mieniu. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] decyzją z dnia [...] 2002 r. znak [...]. odmówił przyznania wnioskodawcy zasiłku celowego. Decyzję tą doręczono S. B. w dniu [...] 2002 r. i od tej decyzji strona ta wniosła odwołanie z zachowaniem ustawowego terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] 2002 r. znak [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję organu odwoławczego S. B. otrzymał w dniu [...] 2002 r. Na dowodzie potwierdzającym odbiór przesyłki zawierającej tą decyzję znajduje się adnotacja, zgodnie z którą przesyłkę odebrała żona S. B. - B. B. W dniu [...] 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2002 znak [...] wniósł S. B. Wniesienie skargi nastąpiło za pośrednictwem poczty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o uznanie jej za bezzasadną i oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący S. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2002 r. znak [...]. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Ponieważ skarżący mieszka w [...], stąd właściwym miejscowo i rzeczowo sądem w tej sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (stosownie do § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2Ó03r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003r. Nr 72, poz. 652)). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje teren całego Województwa Małopolskiego, a [...] jako miasto na prawach powiatu znajduje się na terenie tego województwa (załącznik do obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 czerwca 2001 r. w sprawie wykazu gmin i powiatów wchodzących w skład województw, M.P. z 2001 r. Nr 20, poz. 325). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2002 r. skarżący otrzymał w dniu [...] 2002 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr [...]). Na oryginale potwierdzenia odbioru znajduje się adnotacja o odebraniu tej przesyłki przez dorosłego domownika, żonę skarżącego - B. B. i podpis odbierającej. Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło zgodnie z art. 43 k.p.a., który stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. Skargę zaś wniesiono poprzez nadanie przesyłki listowej w dniu [...] 2002 r. (akta, karta nr [...]). Pieczęć urzędu pocztowego jest czytelna i data zostawienia pisma w urzędzie pocztowym nie budzi najmniejszych wątpliwości. Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Porównując datę [...] 2002 r. z datą [...] 2002 r. należy uznać, że skarga została wniesiona w 84 dniu od daty otrzymania zaskarżonej decyzji. Ostatnim dniem skutecznego wniesienia skargi w tej sprawie była środa [...] 2002 r. Jedynie w przypadku, gdyby ostatni dzień terminu przypadał na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień zachowania terminu uważany jest następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 P.p.s.a.). W tej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, ponieważ [...] 2002 r. przypadał na środę jako dzień roboczy. Tym samym skarżący wniósł skargę z naruszeniem art. 53 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji. Również obowiązujący w dacie wnoszenia skargi art. 35 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) wprost przewidywał, że skargę wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O terminie wniesienia skargi skarżący został prawidłowo poinformowany w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2002 r. Skarżący również nie złożył (stosownie do treści art. 86 i 87 P.p.s.a.) wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, Sąd zaś nie może z urzędu orzekać w sprawie przywrócenia terminu bez stosownego wniosku skarżącego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia..