II SA/Kr 2202/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2006r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i J. K. odrzucić skargę . Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje rozstrzygania spraw administracyjnych, lub skarg na osoby fizyczne. Ograniczona się ona do kontroli legalności funkcjonowania administracji publicznej i uruchamiana jest poprzez terminowe oraz skuteczne wniesienie skargi lub innego środka w sytuacjach wskazanych w ustawie, dotyczy konkretnych aktów administracyjnych (np. decyzja , postanowienie ), albo bezczynności organów, a powyższe ogólne uwagi odnieść należy także do stanu prawnego obowiązującego przed wyjściem w życie ustaw z dnia 30.08.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), w dacie wszczęcia niniejszego postępowania. Zostało ono zainicjowane skargą z daty [...].2002r., wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przez K. K. oraz J. K. przeciwko G. i R. B., w której jednakże nie oznaczono przedmiotu zaskarżenia. W dacie złożenia skargi wymogi formalne pisma inicjującego postępowanie sądowoadministracyjne określał art. 37 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz.368 z późn. zm. ), w myśl którego skarga powinna zawierać: oznaczenie skarżącego, jego miejsca zamieszkania lub siedziby, wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz podpis osoby wnoszącej skargę. Tryb postępowania w zakresie usuwania braków formalnych skargi określał art. 130§1 kpc w zw. z art. 59 wyżej powołanej ustawy, której art. 27 przewidywał odrzucenie skargi między innymi w wypadku nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków skargi. Analogiczne wymogi w zakresie wymogów formalnych skargi przewiduje aktualnie obowiązujący art., zaś 57 § 1 p.p.s.a., zaś art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi o odrzuceniu przez sąd skargi, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Zważywszy iż piśmie skarżących z dnia [...].2002r. nie oznaczono przedmiotu zaskarżenia , stosownie do postanowienia wydanego na rozprawie dnia [...].2006r. K. K. oraz J. K. zostali zobowiązaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu, którego ona dotyczy - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania o uzupełnienie braków skargi, zgodne z treścią tego postanowienia, zostały doręczone K. K. oraz J. K. w dniu [...].2006r., przy czym do chwili obecnej skarżący nie odpowiedzieli na wezwanie Sądu. Niewykonanie ciążącego na nich obowiązku uzupełnienie braków formalnych skargi czyni niemożliwym nadanie sprawie dalszego biegu, w tym dokonanie kontroli terminowości oraz skuteczności jej złożenia, co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § l pkt 3 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.