II SA/Kr 222/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie: NSA Andrzej Irla WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 25 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji skargę oddala. II SA/Kr 222/11 Uzasadnienie wyroku z dnia 28 czerwca 2011 roku Postanowieniem z dnia 7 października 2010 roku znak: [....] Starosta N. odmówił wstrzymania wykonania decyzji pozwolenia na budowę nr [....] , znak: [....] wydanej przez Starostę N. w dniu 27.11.2008 roku dla inwestora H.H. , zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę sieci zasilającej SN 15 kV, budowy stacji transformatorowej oraz sieci zasilającej niskiego napięcia zlokalizowanej na działkach ew. [....],[....],[....],[....],[....],[....], zlokalizowanych w K. przy ul. [....]. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie dopełnił warunku wynikającego z art. 148 § 2 k.p.a., decyzją z dnia 29 września 2010 roku organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty N. nr [....] , znak: [....] wydaną w dniu 27.11.2008 roku i zezwalającą na realizację w/w inwestycji. W tym stanie rzeczy nie zachodzą żadne przesłanki, które wskazywałyby na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, a w związku z tym nie ma podstaw do wstrzymania wykonania tej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie Starosty N. wniósł M.J. , podnosząc że odwołał się od decyzji z dnia 29 września 2010 roku o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, a zebrany materiał dowodowy dowodzi prawdopodobieństwa uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 roku znak: [....] Wojewoda [....] po rozpatrzeniu w/w zażalenia utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu przytoczył okoliczności faktyczne sprawy i wskazał, że wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę ingeruje w wyrażoną w art. 16 k.p.a. generalną zasadę trwałości decyzji. Dlatego też wynikająca z treści art. 152 § 1 k.p.a. możliwość wstrzymania wykonania takiej decyzji uwarunkowana jest prawdopodobieństwem uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ponieważ w przedmiotowej sprawie nie występują okoliczności, które mogłyby wskazywać na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania, brak podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Starosty Nowosądeckiego o pozwoleniu na budowę nr [....] , znak: [....] wydanej w dniu 27.11.2008 roku, co skutkuje utrzymaniem zaskarżonego postanowienia w mocy. Skargę na powyższe postanowienie Wojewody [....] wywiódł M.J. domagając się wstrzymania wykonania decyzji nr [....] , znak: [....] wydanej przez Starostę N. w dniu 27.11.2008 roku dla inwestora H.H , zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę sieci zasilającej SN 15 kV, budowy stacji transformatorowej oraz sieci zasilającej niskiego napięcia zlokalizowanej na działkach ew. [....],[....],[....], zlokalizowanych w K. przy ul. [....] . W uzasadnieniu skargi przytoczył okoliczności toczącego się postępowania i wskazał, że w/w decyzja o pozwoleniu na budowę zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa, a zatem należy orzec o wstrzymaniu jej wykonania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., w przypadku skargi na postanowienie, wojewódzki sąd administracyjny – jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - uchyla zaskarżone postanowienie w całości albo w części. Brak natomiast podstawy prawnej do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny, tak jak tego domaga się skarżący. Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu należy wskazać, że brak jest podstaw do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżący wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Starosty N. z dnia 27.11.2008 roku nr [....] , znak: [....] wydaną dla inwestora H.H. , zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę sieci zasilającej SN 15 kV, budowy stacji transformatorowej oraz sieci zasilającej niskiego napięcia zlokalizowanej na działkach ew. [....],[....], [....],[....], zlokalizowanych w K. przy ul. [....] . Ponadto - odrębnym pismem - wniósł o wstrzymanie w/w decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. Ponieważ obydwa powyższe wnioski zostały złożone do niewłaściwych organów, postanowieniami tych organów tj Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 października 2010 roku znak: [....] oraz Wojewody [....] z dnia 1 i 2 września 2010 roku znak: [....] zostały przekazane Staroście [....] . Rozpoznając wniosek M.J. o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Starosty N. z dnia 27.11.2008 roku nr [....] , znak: [....] zezwalającą na realizację w/w inwestycji, Starosta N. decyzją z dnia 29 września 2010 roku znak: [....] , odmówił wznowienia postępowania w tej sprawie, z uwagi na nie zachowanie przez wnioskodawcę terminu, o jakim stanowi art. 148 k.p.a. Tymczasem art. 152 § 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ponieważ wstrzymanie wykonania ma dotyczyć ostatecznej decyzji administracyjnej, interpretacja przesłanek wstrzymania, z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych, powinna mieć charakter ścieśniający - por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 23 stycznia 2009 r., II SA/Kr 961/08, Lex nr 558446: "Słowo "prawdopodobieństwo" użyte w tym przepisie powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy". Ponieważ w przedmiotowej sprawie organ właściwy tak do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, jak i do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej ocenił, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy nie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego i wydał w tym przedmiocie akt administracyjny odmawiając wznowienia postępowania, nie zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby w świetle treści art.. 152 § 1 k.p.a. wstrzymanie ostatecznej decyzji Starosty [....] z dnia 27.11.2008 roku nr [....] , znak: [....] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Tym samym brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.