II SA/Kr 222/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia NSA Andrzej Irla Sędzia WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w K. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Wojewody z dnia 14 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz J.L. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011r., działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243 póz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 kpa po rozpatrzeniu zgłoszenia J.L. zamiaru wykonania robót budowlanych określonych jako: "budowa 4 miejsc postojowych wraz z dojazdem" przy ul. [...] w K. , teren inwestycji: działki nr [...] ,[...] obr. [...] wniósł sprzeciw. W uzasadnieniu podano, że rozpatrując powyższe zgłoszenie stwierdzono brak wymaganych dokumentów. Postanowieniem z dnia 07.07.2011 r. nałożono obowiązek ich uzupełnienia w terminie do 28.07.2011 r. określonym w postanowieniu. W dniu 01.08.2011 r. dokonano uzupełnień, w których wskazano także, że część prac budowlanych została już wykonana. Organ wskazał, że pierwotny wniosek z dnia 14.06.2011 r. dotyczył budowy 10 stanowisk parkingowych na działkach nr [...] ,[...] [...] obr. [...], natomiast uzupełnieniem z dnia 01.08.2011 r. zmieniono zakres oraz lokalizację inwestycji na "budowę 4 miejsc postojowych wraz z dojazdem" na działkach nr [...] ,[...] obr. [...]. W związku ze zmianą lokalizacji zgłaszanych robót budowlanych pełnomocnik inwestora nie przedłożył pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem nowej lokalizacji wskazanej w uzupełnieniu. Ponadto inwestor nie zakwalifikował zgodnie z pojęciami zawartymi w art. 29 ustawy Prawo budowlane, robót budowlanych określonych jako "dojazd". Oznaczenia graficzne zastosowane na mapie z zakresem robót nie pozwalają jednoznacznie odróżnić stanu istniejącego od projektowanego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J.L. zarzucając, iż organ l instancji uchybił 30-to dniowemu terminowi do wniesienia sprzeciwu, bowiem zgłoszenie zostało złożone w dniu 14.06.2011 r., a postanowienie o uzupełnieniu zgłoszenia zostało mu doręczone w dniu 19.07.2011 r. W związku z tym ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu przez organ został przekroczony o 5 dni. Postanowienie o nałożeniu obowiązków uzupełnienia braków mogłoby wstrzymać upływ terminu, gdyby to postanowienie doręczono mu przed upływem terminu 30 dni. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...], Wojewoda , działając na podstawie art. 81 ust. 1 i 82 ust. 3 oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz.1623) i art. 138 § 1 pkt 2 kpa, utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu podano, że z akt sprawy wynika, że w dniu 14.06.2011 r. J.L. działając przez pełnomocnika T.P. , zgłosił zamiar budowy 10 stanowisk postojowych na działkach nr [...] ,[...] i[...] obr [...]. Organ l instancji postanowieniem z dnia [...].07.2011 znak: [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. Pełnomocnik inwestora T.P. pismem z dnia 1.08.2011 r. przedłożył do organu l instancji dokumenty w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania terenem na cele budowlane złożone przez J.L. oraz wyjaśnił, że budowa dotyczy 4 miejsc postojowych na działce nr [...] ,[...] obr. [...]. W ocenie organu odwoławczego wniesiony sprzeciw jest słuszny w odniesieniu do zgłoszenia z 1.08.2011 r. obejmującego budowę 4 miejsc postojowych wraz z dojazdem na działkach nr [...] i[...] obr. [...]. W art. 29 Prawa budowlanego wymienione zostały obiekty budowlane i roboty budowlane, których realizacja jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i które mogą być wykonywane w oparciu o zgłoszenie. Zawarty w tym przepisie katalog stanowi zbiór zamknięty. Oznacza to, że tylko budowa tych obiektów i tylko te roboty budowlane są wyłączone spod działania ogólnej zasady, zawartej w art. 28 Prawa budowlanego, która mówi, że roboty budowlane, można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Niedopuszczalne jest stosowanie w stosunku do listy z art. 29 wykładni rozszerzającej. Jak wynika z akt sprawy inwestor zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych obejmujących 4 miejsca postojowe i dojazd do nich. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 10 Prawa budowlanego w oparciu o zgłoszenie mogą być wykonane tylko miejsca postojowe. W sytuacji jeżeli zgłoszenie obejmuje inwestycję polegająca na budowie 4 miejsc postojowych wraz z dojazdem do nich, realizacja takiej inwestycji wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Niezależnie od powyższego organ l instancji w sposób nieprawidłowy potraktował pismo zgłaszającego z dnia 1.08.2011 r. jako kontynuację zgłoszenia z dnia 14.06.2011 r.. Inwestor, co prawda napisał, że pismo z 1.08.2011 stanowi odpowiedź na postanowienie organu l instancji z 7.06.2011 r., ale faktycznie złożono inne, nowe zgłoszenie z innym rysunkami. Dlatego też organ odwoławczy oceniał wniesiony sprzeciw w odniesieniu do zgłoszenia z 1.08.2011 r. W związku z powyższym uznano, że organ l instancji dochował terminu do wniesienia sprzeciwu w odniesieniu do zgłoszenia z dnia 1.08.2011 r., które dotyczyło budowy 4 miejsc postojowych wraz z dojazdem do nich na działkach nr [...] ,[...] obr. [...], bowiem wniesiony w formie decyzji sprzeciw został doręczony 24.08.2011 r., a więc w terminie 30 dniowym, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Bez znaczenia dla oceny poprawności orzeczenia o sprzeciwie w odniesieniu do zgłoszenia z dnia 1.08.2011 r. obejmującego 4 miejsca postojowe z dojazdem na działkach nr [...] ,[...] obr. [...], pozostaje fakt prowadzenia pod tym samym numerem (znakiem) sprawy ze zgłoszenia z dnia 1.08.2011 r. dotyczącego 10 miejsc postojowych na działkach nr [...] ,[...] [...] obr. [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył J.L. zarzucając naruszenie przepisów: 1. prawa materialnego, a to: a) art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, b) art. 29 ust. 1 pkt 10 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne przyjęcie, że realizacja inwestycji wymaga uzyskania pozwolenia na budowę; 2. prawa procesowego, a to: a) art. 110 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo doręczenia Skarżącemu wezwania do uzupełnienia zgłoszenia, jak również sprzeciwu po upływie przewidzianego ustawą Prawo budowlane 30 dniowego terminu, b) art. 7 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji i decyzji organu l instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając powyższe wskazano, że pismo skarżącego z dnia 1 sierpnia 2011 r. stanowiło jedynie uzupełnienie braków pierwszego zgłoszenia z dnia 14 czerwca 2011r, co oznacza, że organ nie zachował 30-dniowego terminu z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Skarżący wskazał także iż abstrahując od tego organ nie dochował również powyższego terminu ponieważ zamiar budowy został zgłoszony w dniu 14 czerwca 2011 r. a postanowienie nakładające obowiązek uzupełnienia braków zgłoszenia zostało doręczone w dniu 20 lipca 2011 r. W ocenie skarżącego budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk nie wymaga pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Podał też, że przepis art. 29 ust 1 pkt 10 ustawy Prawo budowlane stanowi, że na wykonanie dróg dojazdowych wymagane jest pozwolenie na budowę oraz, że sprzeciw został złożony w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Skarga jest uzasadniona, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazano. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu l instancji uznał, że decyzje te naruszają prawo. Organ wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych zgłoszonych przez inwestora w dniu 1.08.2011 r. polegających na : "budowie 4 miejsc postojowych wraz z dojazdem" przy ul. [...] w K. , teren inwestycji: działki nr [...] ,[...] [...] obr. [...]. ewid. [...]". Organ odwoławczy ustalił, że pismo inwestora z dnia 1.08.2011 r. jest nowym zgłoszeniem, obejmującym budowę 4 miejsc postojowych wraz z dojazdem do nich. W ocenie organu budowa dojazdu do tych miejsc postojowych wymaga pozwolenia na budowę i dlatego sprzeciw wobec zamiaru zgłoszenia tych robót jest uzasadniony. Takie stanowisko organów jest przedwczesne, ponieważ organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy, przede wszystkim nie ustalił o jaki dojazd chodzi który wymagałby uzyskania przez inwestora decyzji pozwolenia na budowę. Organ w tym zakresie nie poczynił żadnych ustaleń. Nie ustalił jakiego rodzaju ma być ten dojazd, ponieważ nie każdy dojazd wymaga pozwolenia na budowę, np. dojazd do miejsc postojowych przez utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę, o czym mowa w przepisie art. 29 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane. W ocenie Sądu brak wyjaśnienia tej kwestii jest okolicznością która mogłaby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Samo stwierdzenie organu, że dojazd wymaga pozwolenia na budowę jest niewystarczający i wymaga uzasadnienia oraz wskazania podstawy prawnej takiego ustalenia w zaskarżonej decyzji. Dlatego też należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie. Organy nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego w sprawie, co mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż mogłoby to zdeterminować wydanie innej decyzji. W związku z tym, naruszono podstawowe zasady postępowania określone w przepisach art.7 kpa - zasadę ustalenia prawdy obiektywnej , art.77§ 1 kpa - zasadę zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie oraz art.107§3 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa, gdyż ustalony przez organy stan faktyczny sprawy jest niepełny, wymaga uzupełnienia i tym samym nie może odzwierciedlać rzeczywistego stanu faktycznego sprawy w oparciu o który organ dokonuje ustaleń prawnych wskazując na normę prawa materialnego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze , w tym w szczególności, że organ błędnie przyjął iż przedmiotowy dojazd wymaga uzyskania decyzji pozwolenia na budowę, Sąd na obecnym etapie postępowania nie może się do niego odnieść skoro postępowanie wyjaśniające w tym zakresie wymaga uzupełnienia i wyjaśnienia. Taka kontrola Sądu może nastąpić dopiero po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l sentencji wyrokuj na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), w myśl którego Sąd w razie uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzeczenie w pkt II wyroku wydano na podstawie art. 152 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205§ 1 p.p.s.a.