II SA/Kr 2226/01

sygn. akt II SA/Kr 2226/01 Kraków, dnia 27 października 2008 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 roku n a posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), co czyni Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy. Postępowanie w sprawie niniejszej zostało zawieszone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia [....] . Podstawę zawieszenia stanowił art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. w zw. z art. 59 ustawy 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, póz. 368 z późn. zm.), w myśl którego postępowanie sądowe zawiesza się w razie braku lub błędnego adresu skarżącego. Obecnie odpowiednikiem tej regulacji jest art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Korespondencja, wysłana na adres, wskazany w skardze (ul.......,.......), powróciła z relacją poczty "adresat wyprowadził się, nowy adres nieznany". Z informacji, nadesłanej przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji wynika, iż K.K. nadal jest zameldowany pod adresem, wskazanym w skardze. Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponieważ upłynął okres, wskazany w tym przepisie, należało orzec jak w sentencji.