II SA/Kr 224/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Waldemar Michaldo Protokolant Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz strony skarżącej "A" S.A. z siedzibą w W. kwotę 360,00 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki decyzją z dnia 14 lipca 2010 r. nakazał [....] S.A. - Obszar Pionu Sieci [....] " rozbiórkę sieci teletechnicznej wraz ze słupami zlokalizowanymi na działkach przy ul. [....] w [....] . Decyzja została doręczona adresatowi w dniu 20 lipca 2012 r. [....] S.A. z siedzibą w W. , Pion Technicznej Obsługi Klienta [....] ul. [....] w dniu 5 sierpnia 2012 r. wniosła odwołanie od ww. decyzji. Wskazała w nim, że zobowiązany podmiot nie istnieje, albowiem [....] jest spółka akcyjną z siedzibą w W. wpisaną do rejestru przedsiębiorców. Podmiot wskazany w decyzji jako strona tj. [....] S.A. - Obszar Pionu Sieci Kraków nie jest jednostką organizacyjną, której przepisy prawa przyznają zdolność prawną, zatem nie może być stroną postępowania. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 26 października 2010 r. Nr [....] , na podstawie art. 129 § 2 k.p.a. stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. [....] S.A. z siedzibą w W. wniosła na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie art. 45 k.p.a. w zw. z art. 40 § 1 i § 2 k.p.a. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że decyzja PINB została doręczona stronie skarżącej w dniu 20 lipca 2010 r. na adres: [....] S.A., Pion Technicznej Obsługi Klienta [....] ". [....] S.A. wniosła odwołanie na decyzję organu w dniu 3 sierpnia 2010 r. W ocenie strony skarżącej decyzja organu I instancji została doręczona z naruszeniem art. 45 k.p.a. Siedziba spółki zlokalizowana jest bowiem w W. przy ul. [....] . W sprawie nie został ustanowiony żaden pełnomocnik, a zatem, zgodnie z art. 45 w zw. z art. 40 k.p.a., decyzja winna być doręczona do siedziby strony skarżącej, która jest spółką akcyjną podlegającą uregulowaniom kodeksu spółek handlowych. W świetle powyższego, zdaniem strony skarżącej, nie można uznać, że decyzja została skutecznie doręczona, zatem nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę, [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że [....] S.A. Obszar Pionu Sieci K. ", choć nie posiada osobowości prawnej, jest jednostką organizacyjnie wyodrębnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1547/10 oddalił skargę. Na skutek rozpatrzenia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 1728/11 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że "osoba prawna działająca w formie spółki akcyjnej jest jednostką organizacyjną w rozumieniu art. 45 k.p.a. Stosownie do treści tego przepisu korespondencja kierowana do takiego podmiotu, a tym bardziej korespondencja będąca decyzją administracyjną, powinna być doręczana w lokalu jego siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Organy administracji publicznej, stosując się do zasady praworządności, winny zatem dokonywać doręczeń w sposób ściśle określony w przepisach kodeksu postepowania administracyjnego, bowiem jedynie takie doręczenia wywrą skutek prawny, w tym ten w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od decyzji organu II instancji". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego "wysłanie korespondencji na adres Oddziału [....] S.A., nie zaś na adres siedziby głównej [....] S.A. w W. , nie może być uznane za skuteczne doręczenie przesyłki. "Wniesienie przez stronę odwołania od nieprawidłowo doręczonej decyzji nie może wywierać dla niej negatywnego skutku w postaci stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również, że siedzibą spółki akcyjnej jest niewątpliwie siedziba ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym (w przedmiotowej sprawie jest to ...), a nie siedziba jednostki organizacyjnej wchodzącej w skład tej Spółki (Obszar Pionu Sieci [....] S.A.). Nadto również statut [....] S.A., dostępny w biuletynie informacji publicznej tej spółki, wskazuje jako jej siedzibę miasto stołeczne [....] . Jednocześnie w statucie tym nie wyodrębniono Obszaru Pionu Sieci [....] jako jednostki organizacyjnej uprawnionej do dokonywania w imieniu spółki jakichkolwiek czynności prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art.190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie sądu administracyjnego oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej w orzeczeniu sądowym poglądem i zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie (por. wyrok NSA z dnia 10.11.2011 r., sygn. I FSK 6/11, LEX nr 1148601). Zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o art. 134 k.p.a., stosownie do którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak natomiast wynika z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Wydanie orzeczenia w trybie art. 134 k.p.a. winno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty doręczenia stronie kwestionowanego w drodze odwołania rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji, oraz w zakresie daty wniesienia odwołania od tego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie decyzja organu I instancji z dnia 14 lipca 2010 r. została, w dniu 20 lipca 2012 r., doręczona adresatowi: "[....] S.A. Obszar Pionu Sieci [....] " . Taki sposób określenia przez organ strony postępowania wynikał z treści pisma pełnomocnika Z.N. i W.S. z dnia 10 września 2009 r. (k.17 akt administracyjnych), w którym podano, że [....] S.A. Oddział w K. zainstalowała na działkach w/w osób słupy telefoniczne. Z protokołu przyjęcia strony z dnia 22 stycznia 2010 r. (k.80) wynika, że do organu zgłosił się M.W. – przedstawiciel [....] S.A., który złożył do akt dokumenty dotyczące sprawy. Wskazano w nich, że inwestorem rozbudowy sieci teletechnicznej rozdzielczej do budynków przy ul. [....] w K. była [....] S.A. Obszar Pionu Sieci [....] . Z przedłożonych na żądanie organu odwoławczego dokumentów (k.11akt II instancji) wynika, że w 2008 r. przez [....] S.A. udzielone zostało Dyrektorowi Pionu Technicznej Obsługi Klienta pełnomocnictwo upoważniające m.in. do reprezentowania [....] S.A. przed organami administracji publicznej. Z powyższego oraz ze Statutu Spółki, dostępnego w biuletynie informacji publicznej, wynika, że jednostki organizacyjne wyodrębnione w ramach spółki mogły być upoważnione do dokonywania czynności prawnych w imieniu [....] S.A. jedynie na podstawie pełnomocnictwa. Konsekwencją powyższego jest konstatacja, że wewnętrznej jednostce organizacyjnej [....] S.A. - Pionowi Sieci Obszar w K. ul. [....] nie przysługiwał status strony w postępowaniu. Dlatego też, wobec nieprzedłożenia pełnomocnictwa upoważniającego tę jednostkę (jej kierownika) do działania w imieniu spółki, doręczenia winny być dokonywane na adres siedziby spółki w W. Jeżeli tak, to doręczenie decyzji organu I instancji na adres wewnętrznej jednostki organizacyjnej spółki w K. nie było skuteczne, co oznacza, że postanowienie wydane na podstawie art.134 k.p.a. jest wadliwe. Z naruszeniem przepisu art. 45 k.p.a. organ odwoławczy uznał doręczenie decyzji organu i instancji za prawidłowe. Dlatego też, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.