II SA/Kr 2241/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie WSA Krystyna Daniel / spr. / Grażyna Firek Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi I. K. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu [...] września 2003 r. skarżący I. i J. K. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 sierpnia 2003 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Pismem z dnia [...] listopada 2006 r. skarżący złożyli wniosek o cofnięciu skargi. W uzasadnieniu podnieśli, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. znak: [...] uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny na skarżących w celu przymuszenia oraz wydany na podstawie tego postanowienia tytuł wykonawczy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. znak: [...] umorzył również postępowanie egzekucyjne oraz grzywnę nałożoną na skarżących w celu przymuszenia do wykonania nałożonych obowiązków. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga jest już nieuzasadniona. Skarga w niniejszej sprawie została złożona przed dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Ustroju Sądów Administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.o.p.s.a.). Zgodnie- z art. 60 p.o.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważnością. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł żadnych okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia skargi. Skarga została, zatem skutecznie cofnięta i postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.o.p.s.a. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia z dnia 22 grudnia 2006 r.