II SA/Kr 2249/00

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : NSA Andrzej Niecikowski AWSA Wojciech Jakimowicz ( spr.) Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2004r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego M. C. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 27 grudnia 1999 r. Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 5 im. Janusza Korczaka w Zakopanem ul. Chramcówki 27 wystąpił do Starostwa Powiatowego w Zakopanem z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji' pod nazwą: "budowa sali gimnastycznej oraz przewiązki z funkcją dydaktyczną łączącej istniejący budynek szkoły z projektowaną salą gimnastyczną przy ul. Chramcówki 27 w Zakopanem na działce nr 272, obręb 6". Do wniosku dołączono m.in. decyzję Burmistrza Miasta Zakopane z dnia 7 września 1999 r, znak: BUA.II.7332-209/99 ustalającą na wniosek Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 5 Im. Janusza Korczaka w Zakopanem ul. Chramcówki 27 - "dla inwestycji polegającej na dobudowie Sali gimnastycznej do istniejącego budynku warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr ewidencyjny 272 -obręb 6 położonej w Zakopanem w rejonie ul. Chramcówki". Postanowieniem z dnia 25 lutego 2000 r. Starosta Powiatu Tatrzańskiego nałożył w trybie art. 35 Prawa budowlanego na wnioskodawcę obowiązek m.in. przedłożenia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla całej projektowanej inwestycji, tj. obejmującej również budowę przewiązki z funkcją dydaktyczną w terminie do 27 marca 2000 r. z pouczeniem, iż niewykonanie w terminie określonych w postanowieniu obowiązków spowoduje wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu / udzielenia pozwolenia na budowę. W piśmie z dnia 23 marca 2000 r. wnioskodawca podniósł m. in., że złożony w sprawie o pozwolenie na budowę wniosek oraz decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zakładają, że budowa sali gimnastycznej i połączenie jej z istniejącym budynkiem będzie jednym zintegrowanym obiektem, a warunki zabudowy nie określają rozwiązań architektonicznych, tj. sposobu dobudowy sali gimnastycznej do istniejącego budynku szkoły. Decyzją z dnia 1 sierpnia 2000 r., znak; AB.I.Zk/Zk-7119-1/2000 Wojewoda Małopolski działając na podstawie art. 81 ust. 1 i 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania M.C. i M.C. od decyzji Starosty Tatrzańskiego z dnia 31 marca 2000 r., znak: B.I.-7351/3/ZAK-54/99 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania Szkołę Podstawowej Nr 5 im. Janusza Korczaka w Zakopanem ul. Chramcówki 27 pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą: "Dobudowa sali gimnastycznej z obiektami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem" na działce o nr ewid. 272 obr. 6 uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wydania pozwolenia na dobudowę sali gimnastycznej z obiektami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem na działce o nr ewid. 272 obr 6, ul. Chramcówki 27 i w tym zakresie orzekł o wydaniu pozwolenia na dobudowę sali gimnastycznej z pomieszczeniami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem na działce o nr ewid. 272 obr. 6, ul. Chramcówki 27, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją organu pierwszej instancji zatwierdzono projekt budowlany i wydano Szkole Podstawowej Nr 5 im. Janusza Korczaka w Zakopanem ul. Chramcówki 27 pozwolenie na budowę inwestycji pod nazwą: "Dobudowa sali gimnastycznej z obiektami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem" na działce o nr ewid. 272 obr. 6. W celu wyeliminowania formalnej wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, organ odwoławczy jako uprawniony na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. do zreformowania decyzji organu pierwszej instancji, obracając się w kręgu poruszonych w niej zagadnień i korzystając z powołanych już w podstawie prawnej tej decyzji przepisów, dokonał korekty orzeczenia pierwszej instancji. Odnosząc się do podstawowego zarzutu odwołania dotyczącego nazwy inwestycji (inna nazwa w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, zawiadomieniu, decyzji o pozwoleniu) organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest decyzją poprzedzającą wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Stanowi przede wszystkim uszczegółowienie planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do konkretnie oznaczonej nieruchomości i rozstrzyga o zgodności zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami planu. Dopiero projekt budowlany szczegółowo określa całą inwestycję uwzględniając warunki podane w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Badając przedmiotową sprawę pod kątem zgodności z obowiązującymi" przepisami organ odwoławczy uznał, że decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę obiektu została wydana zgodnie z przepisami. Analiza akt wykazała, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Zakopanego, zatwierdzonego Uchwałą Nr VII/42/94 Rady Gminy Tatrzańskiej z dnia 17 listopada 1994 r. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa Nowosądeckiego nr 23 z dnia 10 grudnia 1994 r., poz. 232, znajduje się bowiem na terenie oznaczonym na rysunku symbolem 4 UC. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a inwestor wykazał się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane. Powyższe wyczerpuje wymóg zawarty wart. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Stwierdzono również, że przedłożona dokumentacja nie narusza warunków decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisów techniczno-budowlanych, a projekt budowlany jest kompletny i wykonany przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego). W związku z tym zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ inwestor spełnił wymagania określone obowiązującym prawem. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego wydane zostały dwa postanowienia: z dnia 13 stycznia 2000 r. oraz z dnia 25 maja 2000 r. nakładające obowiązek usunięcia w określonym terminie wskazanych nieprawidłowości wynikających z naruszeń art. 35 Prawa budowlanego. Ponadto w drugim postanowieniu, w związku z uwagami stron, organ nałożył obowiązek uzyskania dodatkowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obejmującej część projektowanego obiektu, która wyodrębniałaby funkcję towarzyszącą z funkcji wiodącej. Art. 142 k.p.a. daje możliwość zaskarżenia postanowienia - na które nie służy zażalenie - w odwołaniu od decyzji. Ponieważ z treści odwołania wynikało zażalenie na postanowienie z dnia 25 maja 2000 r., rozpatrując je, organ odwoławczy zbadał problem związany z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Ostateczna decyzja Burmistrza Miasta Zakopanego z dnia 7 września 1999 r., znak: BUA.II.7332-209/99 o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustaliła wytyczne dla inwestycji polegającej na: "dobudowie sali gimnastycznej do istniejącego budynku". W ocenie organu drugiej instancji oznacza to, że główną funkcję projektowanego obiektu będzie pełniła szkolna sala gimnastyczna, która to funkcja może być spełniona jedynie w wypadku zaprogramowania pełnego zestawu pomieszczeń uzupełniających. Jest faktem oczywistym, że program ten winien przewidzieć między innymi: szatnie, umywalnie, magazyny sprzętu sportowego, oraz inne pomieszczenia służące funkcjom dydaktycznym. Rozpatrując powyższe zagadnienie organ odwoławczy stwierdził, że nałożenie obowiązku uzyskania dodatkowej decyzji było zbędne. Za nietrafny uznano zarzut odwołujących się stron, że "w miejscu niniejszej budowy przebiega planowana droga", bowiem całość planowanej inwestycji przewidziano na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 4 UC, a jedynie narożnik projektowanego obiektu znajduje się w granicy z terenem o symbolu [....]. Załącznik graficzny do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu został sporządzony w wyniku przeskalowania rysunku planu. Stwarza to możliwość minimalnej korekty w ustaleniu przebiegu linii rozgraniczających. Problem miejsca styku został rozwiązany poprzez korektę przebiegu linii rozgraniczającej, dokonaną przez Zarząd Miasta Zakopanego postanowieniem z dnia [....] lutego 2000 r., znak: [....]. Organ drugiej instancji wskazuje, że odwołujący się zarzucają, iż projektowany obiekt o wysokości 12.50m zlokalizowano w odległości około 9 metrów od istniejącego na [....] działce budynku [....]. Natomiast z "Analizy wpływu budynku projektowanego na budynek sąsiedni pod względem doświetlenia światłem naturalnym" opracowanej przez mgr inż. arch. Z.D. wynika, że odległość pomiędzy tymi budynkami wynosi 12.70m a wysokość projektowanego budynku wynosi 9.63m. Treść § 13 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie brzmi: "Odległość budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, .... Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli odległość od obiektu przesłaniającego jest nie mniejsza niż jego wysokość....". Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty skarżących w tym zakresie nie znajdują potwierdzenia. Odnośnie do zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych w budynku [....] , stwierdzono również, że zarzut dotyczący tej kwestii jest bezpodstawny, gdyż wyżej powołana "Anafiza" stwierdza, że "wpływ budynku projektowanego na zacienienie budynku [....] następuje od godz. 14 w dniach równonocy, co zapewnia właściwe doświetlenie i spełnia warunek § 60 ww rozporządzenia w sprawie warunków technicznych o zapewnieniu czasu nasłonecznienia co najmniej 3 godz. w przedziale czasowym od godz. 8 do 16 ". Skargę na decyzję na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 1 sierpnia 2000 r., znak: AB.I.Zk/Zk-7119-1/2000 złożył Do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie M.C . W skardze podniesiono, że na zawiadomieniu z dnia [....] lutego 2000 r. o wszczęciu postępowania w sprawie wskazano, że dotyczy ono wydania pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą: "sala gimnastyczna oraz przewiązka z funkcją dydaktyczną dla Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem". W związku z zastrzeżeniami skarżącego co do zakresu inwestycji, wezwano inwestora o uzupełnienie dokumentów pod rygorem odmowy zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Mimo to została wydana w dniu 31 marca 2000 r. decyzja zatwierdzająca projekt budowlany pod zupełnie inną nazwą, tj. "dobudowa sali gimnastycznej z obiektami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem" nie uwzględniająca zgłaszanych przez skarżącego zastrzeżeń. Skarżący zarzuca ponadto, iż inwestycja nie jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego miasta Zakopanego, gdyż w miejscu planowanej budowy przebiega droga, co spowodowało m.in. konieczność zmodyfikowania przez skarżącego projektów zabudowy jego nieruchomości. Wskazano również, że zaskarżona decyzja Wojewody Małopolskiego jest niezrozumiała i nie wiadomo w ostateczności, która część decyzji organu pierwsze) instancji została uchylona i zmieniona, a która część została utrzymana w mocy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Podniesiono, że projektowana inwestycja winna być zlokalizowana w obszarze o symbolu 4 UC i powyższy warunek wbrew twierdzeniom strony skarżącej został dotrzymany. Jak wynika bowiem z § 20 ust. 1 pkt 3 miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego działka położona jest w terenach usług komercyjnych. Ponadto stosownie do § 11 planu dopuszczalna jest korekta linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu. Korekta ta może być wykonywana stosownie do aktualnego stanu własności i warunków fizjograficznych. Przy korekcie i uściślaniu linii należy mieć na uwadze warunki określone w ust. 3 tegoż paragrafu. W związku z tym wydanie postanowienia Zarządu Miasta Zakopanego w trybie art. 106 k.p.a. wydaje się zbędne. Zdaniem Wojewody Małopolskiego zarzuty zawarte w skardze, a w zasadzie dotyczące decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na tym etapie postępowania nie mogą być rozstrzygane chociażby z uwagi na fakt, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu jest już decyzją prawomocną i wydaną przez inny organ niż ten, który rozstrzyga sprawy o pozwolenie na budowę. Odnosząc się do zarzutu rozbieżności pomiędzy zakresem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a decyzją o pozwoleniu na budowę, podniesiono, iż udzielenie pozwolenia na budowę z pomieszczeniami pomocniczymi do istniejącego budynku szkoły jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy przyjęciu interpretacji dokonanej w oparciu o § 11 ustaleń planu. Odnosząc się do zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego, którą to decyzją uchylono decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej wydania pozwolenia na dobudowę sali gimnastycznej z obiektami towarzyszącymi i w tym zakresie wydano pozwolenie na dobudowę sali gimnastycznej z pomieszczeniami towarzyszącymi, wyjaśniono, iż dokonana korekta miała na celu zawężenie zakresu inwestycji, zgodnie zresztą z sugestiami odwołującego się, a zarazem skarżącego M.C. Na rozprawie w dniu 9 listopada 2004 r. poza skarżącym M.C. nie stawił się nikt. Skarżący oświadczył, że podtrzymuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nastąpiło w wyniku naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co oznacza, że zarówno decyzja Starosty Tatrzańskiego z dnia 31 marca 2000 r., znak: B.I.-7351/3/ZAK-54/99, jak i w części reformująca, a w części utrzymująca tę decyzję w mocy decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 1 sierpnia 2000 r., znak; AB.I.Zk/Zk-7119-1/2000 obarczone są wadami skutkującymi koniecznością uchylenia tych decyzji. Przede wszystkim należy podkreślić, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę może być wszczynane wyłącznie na wniosek zainteresowanego (art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r., nr 89, póz. 414 ze zmianami, wg stanu prawnego obowiązującego w czasie wydania zaskarżonej decyzji). Organy administracji były zatem związane wnioskiem co do charakteru i zakresu planowanej inwestycji i nie miały kompetencji do podejmowania czynności postępowania bez żądania uprawnionego podmiotu. Mając na uwadze treść art. 61 § 1 i 2 k.p.a. należy stwierdzić, że w postępowaniu, które może być wszczęte wyłącznie na wniosek strony, wyjście przez organ administracji poza żądanie strony i z urzędu - bez uzyskania zgody strony w tym zakresie - określenie przez organ zakresu wniosku i wydanie na tej podstawie rozstrzygnięcia w sprawie powoduje, że decyzja tego organu jest sprzeczna z prawem. Zgodnie bowiem z cytowanym art. 61 § 1 i 2 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Wprawdzie organ administracji publicznej może ze względu na szczególnie ważny interes strony wszcząć z urzędu postępowanie także w sprawie, w której przepis prawa wymaga wniosku strony, jednakże obowiązany jest wówczas uzyskać na to zgodę strony w toku postępowania. W niniejszej sprawie wniosek z dnia 27 grudnia 1999 r. złożony przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 5 im. Janusza Korczaka w Zakopanem ul. Chramcówki 27 dotyczył wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji pod nazwą: "budowa sali gimnastycznej oraz przewiązki z funkcją dydaktyczną łączącej istniejący budynek szkoły z projektowaną salą gimnastyczną przy ul. Chramcówki 27 w Zakopanem na działce nr 272, obręb 6" i nie został w toku postępowania zmodyfikowany, tymczasem decyzją z dnia 31 marca 2000 r., znak: B.1.-7351/3/ZAK-54/99 Starosta , Tatrzański orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydania Szkole Podstawowej Nr 5 im. Janusza Korczaka w Zakopanem ul. Chramcówki 27 pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą: "dobudowa sali gimnastycznej z obiektami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem" na działce o nr ewid. 272 obr. 6, a decyzją z dnia 1 sierpnia 2000 r, znak; AB.I.Zk/Zk-7119-1/2000 Wojewoda Małopolski uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej wydania pozwolenia na dobudowę sali gimnastycznej z obiektami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem na działce o nr ewid. 272 obr 6, ul. Chramcówki 27 i w tym zakresie orzekł o wydaniu pozwolenia na dobudowę sali gimnastycznej z pomieszczeniami towarzyszącymi do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem na działce o nr ewid. 272 obr. 6, ul. Chramcówki 27, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, a warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w tej decyzji - wg art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t. jedn.: Dz.U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 z późn. zm.) - wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Z kolei projekt budowlany podlegający zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 Prawa budowlanego), powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego), do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu obiektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi m.in. w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego), a przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu m.in. z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu (art. 35 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego). Powyższe regulacje prawne oznaczają, iż organ administracji wydający pozwolenie na budowę jest związany nie tylko wnioskiem inwestora, ale również treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i nie ma kompetencji do tego, aby prowadzić postępowanie administracyjne i wydawać decyzję administracyjną o pozwoleniu na budowę dla inwestycji, której charakter wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a warunków takich nie określono. Nie budzi wątpliwości, że decyzją Burmistrza Miasta Zakopane z dnia 7 września 1999 r., znak: BUA.II.7332-209/99 ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na dobudowie sali gimnastycznej do istniejącego budynku szkoły podstawowej na działce nr ewidencyjny 272 - obręb 6 położonej w Zakopanem w rejonie ul. Chramcówki. Nie ustalono natomiast warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przewiązki z funkcją dydaktyczną łączącej istniejący budynek szkoły z projektowaną salą gimnastyczną. Dołączony do akt sprawy i zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany wykracza w związku z tym poza treść decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 7 września 1999 r., znak: BUA.II.7332-209/99, gdyż wszystkie jego opracowania dotyczą budowy sali gimnastycznej oraz przewiązki z funkcją dydaktyczną, która to przewiązka została zaprojektowana jako budynek jednotraktowy o dwóch kondygnacjach - piwnice i parter (pkt 2.3 opisu technicznego części konstrukcyjnej projektu Nr A-37/99). Organy obydwu instancji zatwierdzając powyższy projekt budowlany i wydając pozwolenie na budowę naruszyły zatem wskazane wyżej przepisy prawa budowlanego, co przesądza o nielegalności obydwu decyzji. Należy przy tym podkreślić, iż niezależnie od sygnalizowanego wyżej związania organu wydającego pozwolenie na budowę treścią wniosku inwestora, jest rzeczą oczywistą i nie budzącą wątpliwości, że w kontekście treści projektu budowlanego "przewiązka z funkcją dydaktyczną łącząca istniejący budynek szkoły z projektowaną salą gimnastyczną" nie może być traktowana ani jako nie wymagający ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu "obiekt towarzyszący do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem", ani jako "pomieszczenia towarzyszące do istniejącego budynku Szkoły Podstawowej nr 5 w Zakopanem". Modyfikowanie przez organy obydwu instancji wniosku inwestora i wskazany wyżej sposób tej modyfikacji nie znajdują żadnego uzasadnienia i są niezgodne z prawem. Zarzuty skarżącego dotyczące niejasności rozstrzygnięć obydwu instancji są zatem uzasadnione, a organ prowadzący postępowanie w sprawie nie miał podstaw do odstępowania od rygoru wynikającego z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, o którym pouczono inwestora w pouczeniu postanowienia z dnia 25 lutego 2000 r., a zgodnie z którym to pouczeniem niewykonanie w terminie określonych w postanowieniu obowiązków (w tym m.in. . przedłożenia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla całej projektowanej inwestycji, tj. obejmującej również budowę przewiązki z funkcją dydaktyczną w terminie do 27 marca 2000 r.) powoduje wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Ponadto należy podnieść, iż z akt sprawy nie wynika, aby organ wydający pozwolenie na budowę sprawdził, czy projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czego wymaga art. 35 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego. Samo stwierdzenie, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Zakopanego, zatwierdzonego Uchwałą Nr N/li/42/94 Rady Gminy Tatrzańskiej z dnia 17 listopada 1994 r. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa Nowosądeckiego nr 23 z dnia 10 grudnia 1994 r., poz. 232, znajduje się bowiem na terenie oznaczonym na rysunku symbolem 4 UC - nie jest wystarczające. Uchybienie powyższe nabiera szczególnego znaczenia, gdy weźmie się pod uwagę, iż uzasadnienie decyzji Burmistrza Miasta Zakopane z dnia 7 września 1999 r., znak: B UA. l ł. 7332-209/99 ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest bardzo lapidarne, a do akt sprawy nie dołączono wyrysu i wypisu z aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla oceny zgodności projektu obejmującego planowaną inwestycję z wszystkimi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niezależnie od tego należy wskazać, iż sam fakt, iż planowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 4 UC nie przesądza automatycznie zgodności z planem tej inwestycji i jej projektu budowlanego. W aktach sprawy brakuje także postanowienia Zarządu Miasta Zakopanego z dnia 3 lutego 2000 r., znak: OR.1-0055/5/2000, na które powołuje się organ odwoławczy, a które ma dotyczyć korekty przebiegu linii rozgraniczających w trybie § 11 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Zakopanego, zgodnie z którym dopuszczalna jest korekta linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu. Nie jest w związku z tym możliwe zweryfikowanie zarzutów skarżącego dotyczących zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego miasta Zakopanego, a zwłaszcza sprawdzenie, czy inwestycja położona jest również w obszarze o symbolu 4 KT/Z 1/2. Wskazać także należy, iż organ drugiej instancji naruszył przepisy dotyczące udziału stron postępowania administracyjnego w tym postępowaniu kierując decyzję drugiej instancji do B.R. , podczas gdy z akt pierwszej instancji (zwrotnego potwierdzenia odbioru) wynika, że osoba ta nie żyje. W sytuacji stwierdzenia, że jedna ze stron postępowania nie żyje, konieczne jest zagwarantowanie uczestnictwa w postępowaniu następcom prawnym tej osoby. Należy zauważyć, że sytuacje, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu albo fakt wyjścia na jaw nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych nie znanych organowi, który wydał decyzje, uzasadniają wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, a zatem stanowią kwalifikowane wady postępowania administracyjnego i tym bardziej powinny być brane pod uwagę w postępowaniu odwoławczym. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów fub czynności wydanych (ub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż decyzje organów obydwu instancji zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego i pomimo braku należycie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, a zatem uchybienie tego rodzaju nie mogą być konwalidowane w postępowaniu przed organem drugie] instancji, gdyż działanie takie naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W związku z tym uchylenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym również decyzji organu pierwszej instancji jest niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. W tym stanie rzeczy - mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1a, 1b, 1c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), należało uchylić zaskarżoną decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 1 sierpnia 2000 r., znak; AB.I.Zk/Zk-7119-1/2000 oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Tatrzańskiego z dnia 31 marca 2000 r, znak: B.I.-7351/3/ZAK-54/99. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).