II SA/Kr 226/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 18 grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; skargę oddala. Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia 2 listopada 2009r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa, zatwierdził projekt budowlany i udzielił R. F. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na terenie obejmującym działkę nr "1" obręb [...] przy ul. [...] w T. w granicy działki nr "2" od strony północnej i działki nr "3" od strony wschodniej. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że wniosek o wydanie pozwolenia budowę wpłynął w dniu 18 sierpnia 2009r. Do wniosku inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ocenie organu projekt budowlany spełniał warunki ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta nr [...] znak: [...] z dnia [...] czerwca 2009r. ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w zakresie nieprzekraczalnej linii zabudowy wyznaczonej przez ścianę zachodnią istniejącego na działce nr "1" obręb [...] budynku mieszkalnego, wielkości powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, ilości kondygnacji nadziemnych. Za prawidłowe zostały uznane rozwiązania projektowe dachu oraz wjazdu na działkę z ulicy [...]. Zdaniem organu I instancji projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, zaś sam projekt jest kompletny, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia i został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się stosownym zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Prezydent podkreślił, że stronom postępowania zapewniono udział w postępowaniu i możliwość zapoznania się z projektem budowlanym oraz zgłoszeniem ewentualnych zastrzeżeń i wniosków. Swoje uwagi i zastrzeżenia zgłosiła M. D., nie zgadzając się na zabudowę w granicy swojej działki nr "2", uzasadniając, że obszar oddziaływania projektowanego obiektu obejmie działkę "2" i wprowadzi ograniczenie w zagospodarowaniu tej działki. Ustosunkowując się do zarzutów organ wskazał, że usytuowanie przedmiotowego budynku gospodarczego w granicy działki nr "2" jest zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ § 12 ust. 3 pkt 1 dopuszcza w zabudowie jednorodzinnej usytuowanie budynku gospodarczego bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli szerokość działki inwestora jest mniejsza niż 16,0 m, zaś działka "1" ma szerokość 10 - 13,5m. Organ uznał takie rozwiązanie za uzasadnione, z uwagi na wielkość działki inwestora wynoszącą 534 m2, kształt działki, w tym przede wszystkim jej konfigurację (nachylenie w kierunku zachodnim), małe szerokości działek nr "1" i "2" obręb [...], które spowodowały, że zostały one od frontu zabudowane budynkami mieszkalnymi w zabudowie bliźniaczej. Uznał, że racjonalne zagospodarowanie działek przemawia za tym, żeby zabudowę gospodarczą realizować również w formie zabudowy bliźniaczej. Prezydent wskazał, też na istniejący układ zabudowy w tym rejonie miasta, gdzie obiekty gospodarcze lub garażowe lokalizowane są na zapleczu działek, w tym także bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi. Odnosząc się do zarzutu wprowadzenia ograniczenia zagospodarowania działki nr "2", Prezydent zaznaczył, że zabudowa obiektem gospodarczym na działce nr "1" w granicy działki sąsiedniej, umożliwi zabudowę na działce nr "4" tuż przy granicy, dobudowując się do projektowanego budynku gospodarczego. W ocenie Prezydenta projektowana inwestycja zachowuje, występujące w jej obszarze oddziaływania, uzasadnione interesy osób trzecich, spełniając podstawowe wymagania określone w art. 5 Prawa budowlanego dotyczące m.in. zapewnienia właścicielom działek sąsiednich dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, spełnienia wymagań podstawowych, dotyczących m.in. bezpieczeństwa pożarowego, oraz usuwania wody opadowej z połaci dachu projektowanej budowy. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody [...] wniosła M. D., która podniosła, że sytuowanie budynku zwróconego ścianą północną bez otworów okiennych i drzwiowych w stronę tej granicy, zgodnie z przepisem § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest dopuszczalne w odległości 1,5 m od granicy działki lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Odwołująca się wskazała, że wydane w sprawie decyzje organów obu instancji ustalające warunki zabudowy nie rozstrzygają o zabudowie w ostrej granicy działki nr "2" obręb [...] stanowiącej jej własność. Odwołująca się podała, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 sierpnia 2009r. sygn. akt: [...] została przeze nią zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z uwagi na brak jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości rozstrzygnięcia przez Kolegium sprawy. Zdaniem odwołującej się w sprawie nie dokonano przed wydaniem pozwolenia rzetelnej analizy zgodności planowanej inwestycji z warunkami technicznymi w kwestii odległości od granicy z działką sąsiednią w oparciu o art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W ocenie odwołującej się powierzchowna tylko analiza istniejącego zagospodarowania działki "1" daje możliwość usytuowania projektowanego budynku w odległości 3,0 czy też 1,5 m od granicy jej posesji, czego w ogóle nie rozważono ani też nie uzasadniono prawidłowo zastosowanego odstępstwa od norm regulujących odległości budynków od granicy. Odwołująca się zarzuciła, że decyzja organu I instancji narusza swobodę zabudowy jej działki, a także nie zawiera wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa pożarowego. W piśmie z dnia 3 grudnia 2009r. inwestor R. F. poinformował, że w dniu 30 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 sierpnia 2009r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu znak [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia 18 grudnia 2009r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Wojewody zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ odwoławczy uznał, że dołączony do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany jest zgodny z, ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która była przedmiotem kontroli sądowo - administracyjnej. Ponadto projekt zagospodarowania działki jest także zgodny z przepisami techniczno - budowlanymi, zwłaszcza przepisem § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym, przy uwzględnieniu przepisów odrębnych oraz zawartych w § 13, 60 i 271-273, w zabudowie jednorodzinnej dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Zdaniem Wojewody w sprawie ma miejsce właśnie ten przypadek prawny, gdyż budowa budynku gospodarczego na działce nr "1", o szerokości mniejszej niż 16 m, jest planowana w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, zgodnie z punktem I decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 czerwca 2009r. o ustaleniu warunków zabudowy, a ściana usytuowana w granicy z działkami nr "2" od strony północnej i nr "3" od strony wschodniej spełnia wymogi ściany oddzielenia pożarowego. Wojewoda wskazał, że zarówno działka inwestora, jak też działka nr "2" strony odwołującej się, były już zabudowane budynkami gospodarczymi usytuowanymi w granicy, które uwidoczniono na mapach stanowiących załączniki do ww. decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 czerwca 2009r. Planowana obecnie zabudowa nawiązuje więc do wcześniejszych racjonalnych rozwiązań przestrzennych, praktycznego usytuowania budynków gospodarczych, zgodnie z zasadą poszanowania powierzchni terenu biologicznie czynnego. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M. D., zarzucając jej: 1) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie: - art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez nieposzanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich; - § 12 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez niezachowanie minimalnej odległości od granicy sąsiedniej działki, co prowadzi do naruszenia paragrafów 271-273 tego rozporządzenia, odnoszących się do usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe; - § 324 wymienionego rozporządzenia, poprzez niezastosowanie zabezpieczeń mających zapobiegać wydostawaniu się uciążliwych dla otoczenia hałasów poza projektowany budynek; 2) naruszenie prawa procesowego, a w szczególności art. 107 § 3 kpa poprzez niewłaściwe uzasadnienie decyzji. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o wstrzymanie wykonania decyzji w całości do czasu rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 12 marca 2010r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ we wniosku o wstrzymanie nie wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody albo spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako ppsa ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ppsa sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami oraz powołana podstawą prawną ( art. 134 § 1 ppsa ), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 ppsa. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 ppsa ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. W sprawie niniejszej kontrola ta obejmuje zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Mając na uwadze treść ww. przepisów, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania, skargę w niniejszej sprawie należy uznać za niezasadną, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W przedmiotowej sprawie została wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr "1" obręb [...] przy ul. [...] w T., w granicy działki nr "2" od strony północnej i działki nr "3" od strony wschodniej. Sąd podziela stanowisko orzekających w sprawie organów, że w przedmiotowej sprawie zaszły okoliczności wymienione w § 12 ustęp 3 punkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 z 2002 r. poz. 690 z późn. zm.) tj. w zabudowie jednorodzinnej dopuszczono sytuowanie budynku gospodarczego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Szerokość działki inwestora jest mniejsza niż 16 metrów. Inwestycja na działce nr "1" obręb [...] przy ul. [...] w T. została zaprojektowana przy zapewnieniu poszanowania występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich, spełniając podstawowe wymagania określone w art. 5 ustawy Prawo budowlane dotyczące zapewnienia właścicielom działek sąsiednich dostępu do drogi publicznej, możliwość korzystania z wody, energii elektrycznej i cieplnej, kanalizacji oraz ze środków łączności i dostępu do światła dziennego, jak również nie będzie powodować uciążliwości związanych z emitowanym poziomem hałasu. Mając na uwadze okoliczności wynikające z materiału dowodowego zgromadzonego w przedstawionych aktach administracyjnych, należy stwierdzić, że materiał dowodowy został w przedmiotowej sprawie zebrany w sposób wyczerpujący, zaś stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości, a tym samym zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca, nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego czy materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym uznano za niezasadne podnoszone przez skarżącą zarzuty naruszenia art. 5 ust.1 pkt 9 prawa budowlanego oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 z 2002 r. poz. 690 z późn. zm.). Zaskarżona decyzja została uzasadniona zgodnie z wymogami art.107 3 kpa. Podsumowując stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a jej wydanie nastąpiło na podstawie obowiązującego prawa. Zatem wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art.151 ppsa orzeczono o jej oddaleniu.