II SA/Kr 228/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Barbara Pasternak Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2008 r. sprawy ze skargi I. R. na decyzję Wojewody z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej I. R. kwotę 10 zł (słownie: dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. (znak: [...]) Wójt Gminy w J. , po ponownym rozpatrzeniu sprawy, działając na podstawie art. 28 ust.1, art. 34 ust.4 i art. 36 ust.1 i 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) po rozpoznaniu wniosku S.D. - zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę szamba szczelnego okresowo wybieralnego, na działce nr [...] w T. Odwołanie I i Z.R. nie zostało uwzględnione i Wojewoda , decyzją z dnia [...] r. (znak: [...] - w aktach sprawy znajduje się identyczna decyzja, tyle że jej oznaczenie ręcznie zmieniono na [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu co następuje: 1/ istota sporu sprowadza się do twierdzenie odwołujących się, że inwestor nie może dojeżdżać do swojej działki po działce nr [...] ponieważ działka ta jest podzielona na działkę nr [...] i [...], a działka nr [...] jest własnością odwołującego, czyli, że nieruchomość mająca być przedmiotem inwestycji nie ma dostępu do drogi publicznej, 2/ Działka nr [....], na której projektowana jest przedmiotowa inwestycja, jest własnością inwestora i z jednej strony jej krótszego boku ma dostęp do drogi gminnej nr [...] a z drugiej strony krótszego boku ma dostęp do drogi gminnej nr [...]. Zatem działka ma zapewniony dostęp do drogi. 3/ powoływanie się na dz. .ewid. na nr [...] i [...] jest nieuzasadnione, gdyż w rejestrze Gminy J. nie figurują takie oznaczenia, a powstały one jedynie w wyniku projektu podziału działki nr [....] wykonanego w 1996 r. dla Sądu celem regulacji prawnej a regulacja ta nie została zakończona, 4/ w decyzji o [...] z dnia [...]. dotyczącej przedmiotowej inwestycji, zawarty został warunek: dojazd z drogi gminnej nr [...]. W aktualnym stanie prawnym działka nr [....], na której projektowane jest przedmiotowe szambo, ma dostęp do drogi gminnej oznaczonej nr [....]. Jak wynika z odwołania, nie został rozstrzygnięty spór o pas gruntu oddzielający działkę inwestora od drogi. 5/ jeśli w przyszłości Sąd przyzna prawo własności Z.R. do zaprojektowanej działki oznaczonej nr [...] inwestor zobowiązany będzie do uzyskania zgody właściciela na przejazd do swojej działki. Zgoda ta oraz warunki przejazdu mogą być rozstrzygnięte wyłącznie na drodze cywilno-prawnej. 6/ zarzut odwołania dotyczący braku wymaganej - zdaniem odwołujących się - 15-metrowej -odległości szamba od okien budynku mieszkalnego odwołującego należy wyjaśnić (na podstawie przepisów § 36.2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 10 z 1995r. z póżn. zm.), że odległość ta na przedmiotowym terenie winna wynosić minimum 5 m. W omawianej sprawie warunek ten został spełniony, 7/ w tej sytuacji skoro, inwestor wykazał się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi a projekt budowlany jest kompletny i wykonany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane nie było podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła I.R. , i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniosła, że działka [...] nie jest własnością ani Gminy, ani inwestora i dzieli się na działkę [...] będącą drogą i działkę [...] która jest jej własnością od lat przedwojennych i oddziela działkę inwestora od drogi i niemożliwa jest obsługa szamba z tej strony. Przedmiotowa "droga ewidencyjna nie istnieje w terenie i dokładnie nie wiadomo gdzie przebiega". Projekt zagospodarowania działki "nie został wrysowany w mapę do celów projektowych i umiejscowiony na planie zagospodarowania przestrzennego". W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 p.o.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.o.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c"). Skargę należy uznać za uzasadnioną. Należy zaznaczyć, że przedłożone akta są niestarannie skompletowane. Decyzja organu l instancji zawiera oczywiste błędy np. w jej uzasadnieniu twierdzi się, że przedłożony projekt zagospodarowania działki jest zgodny z "wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].2000 r. nr [...], takiej decyzji w aktach nie ma a można jedynie domniemać, że chodzi o decyzję z dnia [...]. Zgodnie z art. 34. ust 1 i 3 Prawa Budowlanego z 1994 r., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, i powinien zawierać m.in. projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. W jednym z przedłożonych skoroszytów (można domniemać, że zawiera on projekt budowlany) znajdują się dwa projekty zagospodarowania terenu. Nie wiadomo kto jest ich autorem, wprawdzie na doklejonej części zatytułowanej "Projekt zagospodarowania" jest pieczątka o treści nie do końca czytelnej "TECHNIK BUDOWLANY Uprawniony Nr [...]M.O. J. , Os. W. ..." ale nie wiadomo czy to ta osoba jest autorem projektu zagospodarowania. Od razu w tym miejscu należy zwrócić, że zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Dz.U.nr.25 poz 133 opracowania i czynności geodezyjne, o których mowa w rozporządzeniu, wykonują podmioty posiadające niezbędne uprawnienia zawodowe w tym zakresie, zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 103, poz. 446). O tym, że projekt zagospodarowania sporządzony został nie przez osobę kompetentną świadczy jego treść. Decyzja dotyczy działki nr [...] położonej w T. Na obu egzemplarzach takiego oznaczenia nie ma. Dalej, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa, że dojazd do nieruchomości na której ma być realizowana inwestycja ma nastąpić z drogi gminnej oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [...]. Takiej nieruchomości na projekcie zagospodarowania w ogóle nie uwzględniono. A organ II instancji twierdzi, że dz.ewid [...] nie istnieje bo podział dz.ewid [...] był jedynie projektem wykonanym w 1996 r., "dla Sądu celem regulacji prawnej. Regulacja ta nie została zakończona". Jeżeli tak jest, to w jaki sposób ma być zapewnione realizacji zapisu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która wyraźnie mówi, że dostęp ma być zapewniony z drogi gminnej nr. [...]. Stanowisko organu odwoławczego, ze inwestor ma dostęp do drogi gminnej nr [...] sprawy nie rozwiązują bo decyzja o warunkach zabudowy przesądza, że nieruchomość objęta inwestycją ma mieć dostęp do drogi gminnej oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [...]. Nie wiadomo też skąd organy biorą twierdzenie, że dz.ewid [...] jest drogą gminą , co jeszcze większe budzi wątpliwości wobec twierdzenia organu odwoławczego, że taka nieruchomość nie istnieje. Wszystkie te kwestie nie zostały wyjaśniony i skutkiem tego naruszono przepisy art. 7,77, 107 § 3 kpa a to w konsekwencji musi prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ja decyzji organu l instancji (art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art. 135 oraz 152 i art. 200 p.o.p.s.a)