II SA/Kr 228/08
PostanowienieWSA w Krakowie2008-10-24
Skład orzekający: Monika Rudzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radca prawny działający na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego od pełnomocnika wyznaczonego z urzędu w ramach prawa pomocy może ubiegać się o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne?Ratio decidendi
Radca prawny wyznaczony z urzędu w ramach prawa pomocy jest jedyną osobą uprawnioną do złożenia wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne. Pełnomocnictwo substytucyjne nie zmienia osoby wyznaczonego pełnomocnika i nie daje podstawy do ubiegania się o wynagrodzenie przez substytuta.Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne złożył radca prawny M.K., który działał na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego od radcy prawnego M.F. M.F. została wyznaczona z urzędu jako pełnomocnik uczestników postępowania Z.D. i S.D. w ramach prawa pomocy. Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Referendarz sądowy odmówił przyznania wynagrodzenia M.K., uznając, że tylko wyznaczony pełnomocnik (M.F.) ma legitymację do złożenia takiego wniosku.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania radcy prawnemu M.K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi I.R. na decyzję Wojewody z dnia [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić przyznania radcy prawnemu N.K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy
Postanowieniem z dnia ......2008 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał uczestnikom postępowania Z.D. i S.D. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu, którego miała wyznaczyć Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K.
Pismem z dnia ........2008 r. Dziekan Rady OIRP w K. zawiadomił tut. Sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu dla Z.D. ii S.D. został wyznaczony radca prawny M.F. wykonująca zawód w Kancelarii [.....] w K. (.......). Uczestnicy postępowania w dniu ........2008 roku udzielili wyznaczonemu pełnomocnikowi odpowiedniego pełnomocnictwa (k.......). Radca prawny M.F. pełnomocnictwo przyjęła i na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego z dnia .......2008 r. upoważniła radcę prawnego M.K. do zastępowania jej w sprawie o sygn. II SA/Kr 228/08 toczącej się przed WSA w Krakowie.
Pismem procesowym z dnia ........2008 r. radca prawny M.K. wniósł m. in. o "zasądzenie od skarżącej na rzecz uczestnika S.D. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego brutto oraz wydatków na dojazdy do Sądu wg wykazu kosztów i oświadczenia". Do pisma pełnomocnik substytucyjny załączył oświadczenie złożone w imieniu radcy prawnego. M.F. , w trybie rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 roku, że uczestnik S.D. nie uiścił wynagrodzenia pełnomocnika procesowego oraz wykaz kosztów (opłata radcy .....zł brutto i dwa przejazdy do WSA w Krakowie na czytanie akt i rozprawę po ...... zł).
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 z późniejszymi zmianami).
Z treści powołanego art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że wynagrodzenie przysługuje wyznaczonemu pełnomocnikowi. Przez "wyznaczonego" należy rozumieć pełnomocnika wskazanego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych. W niniejszej sprawie wyznaczonym pełnomocnikiem uczestników postępowania Z.D. i S.D. jest niewątpliwie radca prawnym. M.F. , a zatem tylko ten radca prawny jest osobą uprawnioną do złożenia wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Udzielone przez wyznaczonego pełnomocnika pełnomocnictwo substytucyjne radcy prawnemu M.K. nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, czy domaga się on przyznania wynagrodzenia na rzecz wyznaczonego pełnomocnika, czy też na własną rzecz. Pełnomocnictwo substytucyjne nie powoduje bowiem zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego przez samorząd zawodowy. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje, iż substytuta oraz stronę łączy taki sam stosunek, jaki łączy stronę i pełnomocnika, a zatem strona ma dwóch równorzędnych pełnomocników procesowych (vide uchwała składu siedmiu sędziów - zasada prawna - z dnia 23 kwietnia 1938 roku, C III 1140/35, Zb. Urz. 1938, poz. 471). Wynikają z tego dalsze konsekwencje, zarówno procesowe, jak i materialnoprawne, nie ulega jedna zmianie osoba wyznaczonego pełnomocnika.
Podsumowując, tylko pełnomocnikowi wyznaczonemu przez odpowiedni samorząd zawodowy przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wnioskujący o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego radca prawny M.K. nie posiada zatem legitymacji do złożenia wniosku o przyznanie wynagrodzenia.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło