II SA/Kr 228/10

sygn. akt II SA/Kr 228/10 Kraków, dnia 30 czerwca 2010 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 27 listopada 2009 roku, znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia skargę odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; pełnomocnik ma przy tym obowiązek dołączenia pełnomocnictwa, co wynika z art. 46 § 3 p.p.s.a. Nie podpisanie skargi stanowi jej brak formalny, obligujące przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a.- do wezwania strony o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni. Konsekwencją nie uzupełnienia braków formalnych skargi jest- zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Niniejszej sprawa została wszczęta wskutek skargi D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 27 listopada 2009 roku, znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W imieniu skarżących podpisała ją adw. E. T., jednakże dokument, potwierdzający udzielenie jej pełnomocnictwa, nie został dołączony do skargi. Pomimo wezwania o uzupełnienie braku, osoba wnosząca skargę imieniem D. M. nie przedłożyła pełnomocnictwa. W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 kwietnia 2010 roku wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostały doręczone skarżącej 19 kwietnia 2010 roku, a w wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, za podstawę przyjmując 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.