II SA/Kr 2286/03

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. K. – C. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej H. K. z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 2286/03 w sprawie ze skargi H. K., C. G. oraz W. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 sierpnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi K. K. – C. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. A 18, kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, a nadto kwotę 17 zł (słownie: siedemnaście złotych) z tytułu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu (k. 164 i n.) wyznaczony przez ORA w osobie adwokata K. K. – C. (zarządzenie Dziekana k. 172) wraz ze złożeniem sporządzonej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 sierpnia 2005 r. wniósł "o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa wg. norm przepisanych, które ani w całości ani w części nie zostały pokryte" (vide: k. 357) Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o wynagrodzeniu dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną wskazując w uzasadnieniu swego wyroku, iż to przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa (vide: uzasadnienie wyroku NSA k. 388 v.). Mimo takiego wyjaśnienia adwokat pismem datowanym na dzień 11 maja 2009 r. zawnioskował jednak do Naczelnego Sądu Administracyjnego "o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) poprzez orzeczenie o kosztach" podnosząc, że złożył był stosowny wniosek i oświadczenie (k. 392). Na podstawie zarządzenia z dnia 15 maja 2009 r. pismo to wraz z aktami sprawy II SA/Kr 2286/03 przekazano do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie jako wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu (k. 392). Zgodnie z wyjaśnieniami adwokata udzielona stronie pomoc prawna obejmowała sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej bo na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym strona była już reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu wyznaczonego pośród adwokatów ORA w Warszawie (vide: pismo z dnia 9 lipca 2009 r. – data wpływu). Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone przez adwokata. W sporządzonej skardze kasacyjnej pośród formułowanych wniosków adwokat wskazał był bowiem w punkcie drugim, że domaga się "zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa wg. norm przepisanych, które ani w całości ani w części nie zostały pokryte" (k. 357). Mimo pewnych zastrzeżeń gdy chodzi o precyzję użycia przez adwokata takiego sformułowania zachodzą jednak warunki aby przyznać pełnomocnikowi należne wynagrodzenie gdyż wyjaśnienie tej treści jest oświadczeniem, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Wobec tego, iż zgodnie z wyjaśnieniami adwokata nie prowadził on sprawy w drugiej instancji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, za samo sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje mu opłata w wysokości 120 zł powołanego rozporządzenia. Kwota ta odpowiada bowiem należnej stawce za czynności adwokackie stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r. Zarazem brak było wystarczających podstaw do tego aby przyznać adwokatowi podwyższone wynagrodzenie (§2 ust. 1 rozp). Nie uzasadniał tego charakter sprawy. Obszerność jej akt nie obiegała od przeciętnych. Biorąc zaś pod uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny nie odnalazł w skardze kasacyjnej usprawiedliwionych podstaw co skutkowało jej oddaleniem trudno też mówić o wkładzie pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Nadto adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków (§19 pkt. 2 rozp.) do których zaliczyć należy uiszczoną opłatę skarbową (k. 199) jednak tylko od pełnomocnictwa głównego (k. 200). Wydatki poniesione na substytucję trudno zaś uznawać za takowe. Niezbędnym jest tylko koszt uzyskania stosownej plenipotencji od strony, która warunkuje możliwość działania adwokata w procesie. To zaś w jaki sposób adwokat organizuje już wykonywanie swojego zawodu leży poza zakresem zainteresowania Skarbu Państwa. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.