II SA/Kr 2289/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutner Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Z.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 sierpnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie prawa jazdy skargę oddala Decyzją z dnia 11 sierpnia 2003 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Z.W. , od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2003 r. Nr [...] orzekającej o odmowie wymiany prawa jazdy - działając na podstawie art. 97, art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. B ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.), § 2 i 5 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26.04.2000 r. w sprawie wymiany praw jazdy (Dz. U. nr 39, poz. 459), § 2 i 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14.12.2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 150, poz. 1680) oraz art.138 § 1 pkt. 1 kpa - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotową decyzją organ I instancji postanowił odmówić Z.W. wymiany prawa jazdy kat. B potwierdzonego prawem jazdy kat. AB nr [...] z dnia [...] 1979 r. na uzasadnienie wskazując, że w toku prowadzonego postępowania stwierdzono, iż w dniu [...] 1996 r. do Urzędu Miasta K. wpłynął wniosek Komendy Wojewódzkiej Policji w K. o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami kat. B przez Z.W. z powodu wielokrotnego naruszenia przepisów prawa drogowego. Łączna liczba punktów za naruszanie zasad i przepisów ruchu drogowego , zgromadzona przez Stronę wyniosła 22. W związku z powyższym nastąpiła konieczność zatrzymania prawa jazdy do czasu pozytywnego zdania egzaminu przez zainteresowanego, co nastąpiło decyzją w dniu [...] 1996 r. Do chwili wydania zaskarżonej decyzji Z.W. nie wykonał decyzji z dnia [...] 1996 r. tj. nie zwrócił prawa jazdy oraz nie uzyskał pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami kat. B. Wobec powyższego, organ I instancji stwierdził, iż wymiana prawa jazdy może nastąpić dopiero po zwrocie nieformalnie posiadanego prawa jazdy i po uzyskaniu pozytywnego wyniku kontrolnego egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami. Od powyższej decyzji odwołanie złożył Z.W. wnosząc o zmianę decyzji Prezydenta Miasta K. i wymianę prawa jazdy kat. B. W uzasadnieniu Strona podnosi, iż decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy w związku z przekroczeniem liczby punktów karnych wydana była w roku 1996. Od tego czasu organ administracyjny nie prowadził żadnego postępowania egzekucyjnego. Ponadto, z uwagi na upływ czasu przedmiotowa decyzja z 1996 roku przedawniła się. A także Odwołujący się podnosi, iż obecnie liczba punktów karnych uzasadniających odebranie prawa jazdy jest wyższa, w związku z czym Strona nie spełnia w dniu dzisiejszym wymogów ustawy kwalifikujących do zdawania powtórnego egzaminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym stwierdziło, że wymiana prawa jazdy na nowe następuje w trybie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26.04.2000 r. w sprawie wymiany prawa jazdy. Przy czym, stosownie do § 5 ust. 2 cyt. Rozporządzenia przy wymianie dokumentów stosuje się zasady i tryb postępowania określone w przepisach Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14.12.2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. Dalej Kolegium stwierdziło, iż Z.W. mimo wezwań ze strony stosownych organów do wydania prawa jazdy oraz przystąpienia do powtórnego egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do prowadzenia pojazdami - tegoż obowiązku nie wykonał. W związku z czym, posiadane fizycznie do dnia wydania zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji, prawo jazdy nie ma mocy prawnej i jest posiadane przez skarżącego nieformalnie i bezprawnie. Stosownie do art. 114 ust. 1 pkt. 1 b ustawy prawo o ruchu drogowym- kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdami, skierowana decyzją Starosty, na wniosek komendanta Wojewódzkiego Policji , w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 tj. za przekroczenie przepisów prawa drogowego, do ponownego zdania egzaminu kontrolnego. Natomiast w dniu wydania decyzji z dnia 15.04.1996 r. o zatrzymaniu prawa jazdy Z.W. i skierowaniu Go na powtórny egzamin sprawdzający kwalifikacje do prowadzenia pojazdów limit punktów stanowił liczbę 21. Ponieważ , podnosi organ - w 1996r. zostały Z.W. prawomocną decyzją zatrzymane prawo jazdy, a Strona została skierowana na powtórny egzamin sprawdzający kwalifikacje do prowadzenia pojazdów - w sprawie wymiany prawa jazdy ma zastosowanie § 5 pkt 9 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wydania uprawnień do kierowania pojazdami. Stanowi on bowiem, iż prawo jazdy wydaje się po otrzymaniu od osoby podlegającej kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo o ruchu drogowym - za pośrednictwem ośrodka - wniosku oraz zaświadczenia wydanego przez organ. Ponadto, wniosek taki winien zawierać adnotację egzaminatora o uzyskaniu przez osobę pozytywnego wyniku egzaminu państwowego. W przedmiotowej sprawie, podnosi organ, stwierdzić można, iż Pan Z.W. nie dopełnił formalności związanych ze złożeniem wniosku i innych, przewidzianych przez ustawę i stosowne rozporządzenia dokumentów, koniecznych do wymiany prawa jazdy. Nie przedstawił On bowiem zaświadczenia o uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje do prowadzenia pojazdów. Od wykazania takiego zaświadczenia zależy ważność posiadanego faktycznie przez Z.W. prawa jazdy. Do czasu potwierdzenia uprawnień do kierowania pojazdami przez egzamin, Z.W. prawnie nie posiada ważnego prawa jazdy, czego konsekwencją musi być niemożność ich wymiany w przewidzianym ustawą trybie. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Z.W. Skarżący podniósł, iż decyzja jest dla niego krzywdząca. Posiada prawo jazdy od 1959 r. i nie spowodował okaleczenia siebie ani nikogo innego. Samochód służy mu do wykonywania dodatkowej pracy zarobkowej na umowę zlecenia, ma chorą żonę, którą musi wozić na różne badania. Skarżący uważa, że wykroczenia, które popełnił ponad siedem lat wstecz nie mają nic wspólnego z jego obecnymi umiejętnościami kierowania samochodem i obecnie od 1996 r. nie posiada żadnych punktów karnych. Jego zdaniem zatrzymanie prawa jazdy należałoby uznać za przedawnione, a nałożony obowiązek ponownego zdania egzaminu wygasł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził takich uchybień. Poza sporem w sprawie jest, iż decyzją z dnia [...] 1996r. Nr [...] Prezydent Miasta K. w oparciu o art. 88 ust. 1 pkt 1 lit b oraz art. 90 ust. 6 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 ze zm.) orzekł, iż Z.W. podlega sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami w kategorii B prawa jazdy, w związku z wielokrotnym w ciągu roku naruszaniem przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego. Sprawdzenie kwalifikacji obejmuje część teoretyczną i praktyczną. Nadto orzeczono zatrzymanie prawa jazdy kat. B nr [...] z dnia [...] 1979 r. do czasu wykazania się przez skarżącego posiadaniem wymaganych kwalifikacji do kierowania pojazdami w kategorii B prawa jazdy. Decyzja ta jest ostateczna. Niesporne jest również w sprawie, iż skarżący mimo wielokrotnych wezwań organu, posiadanego prawa jazdy nie zwrócił, jak też nie wykonał nałożonego na niego obowiązku zdania egzaminu sprawdzającego. Decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...]1996 r. nie została uchylona, ani w żaden inny sposób wyeliminowana w obrotu prawnego, a zatem jest w dalszym ciągu wykonalna, nie może tu być mowy o jakimkolwiek przedawnieniu. W świetle powyżej przedstawionych faktów stwierdzić należy, iż decyzja organu I instancji, utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją, odmawiająca skarżącemu wymiany prawa jazdy kat. AB nr [...] jest decyzją prawidłową, skoro skarżący to prawo jazdy posiada nieformalnie i dokument ten nie ma mocy prawnej. Trafnie stwierdziły organy obu instancji, iż skarżący nie dopełnił formalności związanych ze złożeniem wniosku o wymianę prawa jazdy, gdyż nie przedstawił stosownie do treści § 5 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 150, póz. 1680) (9 od osoby podlegającej kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy - za pośrednictwem ośrodka: a) wniosku, b) zaświadczenia wydanego przez organ,) ani wniosku zawierającego adnotację egzaminatora o uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu, ani zaświadczenia organu. Skarżący będzie mógł się domagać wymiany prawa jazdy po spełnieniu obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] 1996 r. i przedłożeniu wyżej wskazanych dokumentów. Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem należało na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.