II SA/Kr 229/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: AWSA Kazimierz Bandarzewski AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2008 r. sprawy ze skargi S. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2001 r., sygn. akt [...] postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2001 r., Sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę S. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że po stwierdzeniu, iż inwestor samowolnie zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczo-garażowego na zakład przerobu i obróbki drewna, organ l instancji wydal decyzję w oparciu o art. 71 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 i 84 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z póżn. zm.) nakazującą inwestorowi przedłożenie stosownych dokumentów, które ewentualnie umożliwią uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że zarzuty skarżącej sprowadzające się do twierdzeń, że decyzja Wojewody jest próbą zatarcia prawdy, iż inwestor dokonał samowoli budowlanej, były co najmniej przedwczesne. Dopiero bowiem po przedłożeniu wszystkich dokumentów, w tym też opinii Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego stwierdzającej, czy przedmiotowy zakład jest uciążliwy dla środowiska, czy też uciążliwość jego nie wykracza poza granice nieruchomości inwestora, będą mogły organy ustalić czy prowadzenie przedmiotowego zakładu jest możliwe na terenie, na którym się on znajduje, a to w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. W świetle przeprowadzonego postępowania, organ l instancji stwierdził odstępstwa od pozwolenia na budowę, jednakże w ocenie tego organu nie były to istotne odstępstwa, które mogłyby skutkować nakazem rozbiórki obiektu. Skargą z dnia [...].06.2005 r., skarżąca S. P. domagała się wznowienia postępowania zakończonego wyżej opisanym prawomocnym wyrokiem z dnia [...].01.2001 r., i zmiany wyroku poprzez uwzględnienie skargi z dnia 3 marca 1998 r. wniesionej przez skarżącą od decyzji b. Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] i uchylenie tej decyzji w całości, zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Jako podstawy skargi z art. 273 § 2 p.o.p.s.a wskazała : - wykrycie nowych dowodów z których skarżąca nie mogła skorzystać w dotychczasowym postępowaniu skargowym, a mianowicie: 1/ notatki służbowej z oględzin obiektu budowlanego zlokalizowanego w miejscowości S. ul. [...], z dnia [...] lutego 1998 r. sporządzonej przez inspektorów GUNB w której min. stwierdzono: " 2/ w trakcie realizacji obiektu Inwestor z [...] budowy /inż. W. S. upr. bud. Nr [...]/ dokonał zmiany lokalizacji obiektu w stosunku do zatwierdzonego planu zagospodarowania przestrzennego działki, bez powiadomienia projektanta i Urzędu Gminy wprowadzono zmiany w zakresie konstrukcji, funkcji i elewacji. Przy zmianie funkcji z obiektu gospodarczego na produkcyjno-uslugowy zakres uprawnień projektanta był niewystarczający-ograniczony. Brak wpisów dot. nadzoru autorskiego w dzienniku budowy - który to dowód mógłby mieć istotny wpływ na przyjęcie odmiennej kwalifikacji prawnej sprawy tj. z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane czyli mającej za pierwszoplanowy przedmiot sprawy zalegalizowanie bądź nie zalegalizowanie wykonania znacznej części prac budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę /zmian konstrukcji, funkcji i elewacji, nie mówiąc o zmianie lokalizacji obiektu/ a dopiero w razie wykluczenia istnienia przesłanek z art. 48, ewentualne przejście do rozpatrzenia jako kwestii wtórnej samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, jak to przyjęto w zaskarżonej decyzji z "dnia [...] r. i decyzji l instancji z dnia [...]", (jest to oczywista pomyłka skarżącej bo decyzja l instancji byłaby późniejsza niż II instancji) opartych na przepisach art. 71 ust. 3 w zw. z art. 51 ust.l pkt. 2 i 84 ust. 2 Prawa budowlanego. Dowód ten daje pełne podstawy do przyjęcia, że gdyby był znany Sądowi to nie doszło by do uznania w wyroku z dnia [...] stycznia 200lr., że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa a przedmiot sprawy sprowadza się do kwestii samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu. 2/ - z pisma PINB w [...] z dnia [...] marca 2005 r. z którego wynika, że autorem pierwotnego projektu technicznego przedmiotowego budynku był tech. bud. Z. P. zatem nie Pan mgr.inż.arch. J. P. jak to wynika z akt administracyjnych załączonych do sprawy przed Sądem do sygn. akt [...], obecnie zawisłej pod sygn. [...]- który to dowód, wobec braku przedłożenia przed Sądem wzmiankowanego projektu budowlanego i dziennika budowy, mógł mieć istotne znaczenie dla powstania poważnej wątpliwości czy w procesie inwestycyjnym nie doszło także do naruszeń prawa w zakresie prac projektowych i autentyczności zebranych dokumentów. W uzasadnieniu podniosła, że argumenty skargi, że inwestor nigdy nie wybudował budynku gospodarczo-garażowego czyli, że nie mógł samowolnie zmienić sposobu użytkowania tego co najpierw nie powstało a zatem, że przedmiotem sprawy jest w istocie samowolne wybudowanie innego budynku bądź znacznych jego części wbrew pozwoleniu na budowę w warunkach opisanych w art. 48 Prawa budowlanego, nie zostały przez Sąd podzielone. Sąd uznał, że ma tutaj miejsce tylko samowolna zmiana sposobu użytkowania obiektu, skarga jest przedwczesna a wszystkie kwestie zgodności z prawem zostaną rozpatrzone w postępowaniu o wydanie pozwolenia na użytkowanie. Po licznych staraniach o odwrócenie niekorzystnego "obrotu sprawy", skarżąca przypomniała sobie, że na początku jej zabiegów o powstrzymanie budowy tartaku vis a vis jej domu mieszkalnego, przedstawiciele GUNB dokonywali oględzin tej inwestycji. Po pewnych poszukiwaniach dopiero w dniu [...] marca 2005 r, przy piśmie GUNB w W., dostarczono pełnomocnikowi skarżącej kserokopię sporządzonej wówczas notatki służbowej, noszącej datę [...] lutego 1998 r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i zarzucił, że notatka z [...].02.1998 r. nie może zostać uznane za "mogące mieć wpływ na wynik sprawy". Za takie dokumenty mogą być bowiem uznane tylko te, których treść w sposób istotny miałaby wpływ na rozstrzygnięcie Sądu wpływając na zmianę ustalonego przez Sąd stanu faktycznego sprawy i poprzez to, zmianę oceny prawnej przyjętej w orzeczeniu. Analiza treści notatki z dnia [...].02.1998 r, wskazuje, iż jedynie potwierdza ona dokonanie przez inwestora odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, które to ustalenia zgodne są również z ustaleniami organu l instancji w postępowaniu zakończonym przedmiotowym wyrokiem NSA. Odstępstwa te w ocenie tego organu nie zostały zakwalifikowane jako takie, które mogłyby skutkować nakazem rozbiórki. Skarżąca we wniosku o podjęcie postępowania z dnia 25.02.2008 r., dodatkowo uzupełniła wywody skargi o wznowienie - przy czym istota tych wywodów sprowadza się do ponowienia zarzutów wcześniej wyartykułowanych w złożonej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Podstawą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia [...] stycznia 2001 r., sygn. akt [...] Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, mają być dwa fakty. Pierwszy to wykrycie nowego dowodu w postaci notatki służbowej z oględzin obiektu budowlanego będącego przedmiotem sporu pomiędzy skarżącą a inwestorem S. B. samowolnej zmiany sposobu użytkowania z dnia [...].02.1998 r. Drugi to fakt, wynikający z pisma PINB w [...] z dnia [...].03.2005 r., z którego wynika, że autorem pierwotnego projektu technicznego przedmiotowego budynku był tech. bud. Z. P. a nie mgr.inż.arch. J. P. Podstawą restytucyjną wznowienia postępowania jest niezgodność zapadłego orzeczenia ze stanem faktycznym, musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy okolicznością faktyczną lub środkiem dowodowym a treścią prawomocnego orzeczenia. Dodatkowym warunkiem takiej podstawy restytucyjnej jest okoliczność, że strona nie mogła skorzystać z tych podstaw w poprzednim postępowaniu. W skardze o wznowienie sama skarżąca przyznała, że po licznych staraniach o odwrócenie niekorzystnego " obrotu sprawy ", " przypomniała sobie ", że na początku jej zabiegów o powstrzymanie budowy [...] vis a vis jej domu mieszkalnego, przedstawiciele GUNB dokonywali oględzin tej inwestycji. W żaden sposób nie można przyjąć, że "brak pamiętania" o istniejącym dowodzie może uzasadniać istnienie przesłanki dającej podstawę wznowienia. Dowód ten istniał w trakcie postępowania tylko skarżąca o nim nie pamiętała. Przepisy o wznowieniu postępowania są przepisami wyjątkowymi i jako takie nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Ale to niejedna podstawa braku zaistnienia przesłanki wznowienia. Skarżąca wybiórczo cytuje notatkę z dnia [...] lutego 1998 r., z pełnej jej treści wynika, że swoje stwierdzenia Inspektorzy GUNB opierali się o dokumenty przedstawione "w [...] i [...]" i na podstawie tych dokumentów i oględzin stwierdzili, że : "w trakcie realizacji obiektu Inwestor wraz z [...] budowy (inż. W. S. upr .bud. Nr [...]) dokonał zmiany lokalizacji obiektu w stosunku do zatwierdzonego planu zagospodarowania przestrzennego działki, bez powiadomienia projektanta i Urzędu Gminy wprowadzono zmiany w zakresie konstrukcji, funkcji i elewacji. Przy zmianie funkcji z obiektu gospodarczego na produkcyjno-usługowy zakres uprawnień projektanta był niewystarczający-ograniczony. Brak wpisów dot. nadzoru autorskiego w dzienniku budowy ". Nie ma więc żadnych podstaw do przyjęcia, że powoływane okoliczności nie były znane orzekającemu Sądowi, który wręcz stwierdził, że inwestor dokonał samowoli budowlanej, a obawy skarżącej, iż wydana decyzja jest "próbą zatarcia prawdy" są co najmniej przedwczesne. Zupełnie bez znaczenia dla wznowienia postępowania, jest druga przytoczona przez skarżącą podstawa wznowienia - ta mianowicie, że autorem pierwotnego projektu technicznego przedmiotowego budynku był tech. bud. Z. P. zatem nie mgr.inż.arch. J. P. Skarżąca w tym zakresie podnosi tylko, że fakt ten mógł mieć istotne znaczenie dla powstania poważnej wątpliwości czy w procesie inwestycyjnym nie doszło także do naruszeń prawa w zakresie prac projektowych i autentyczności zebranych dokumentów. Fakt ten dla rozstrzygniętej wyrokiem z dnia [...] stycznia 2001 r., sygn. akt [...] sprawy nie ma znaczenia, pomijając już to, że skarżąca nie wywodzi, dlaczego tę okoliczność podnosi jako podstawę wznowienia dopiero w teraz w skardze o wznowienie. Obowiązkiem Sądu w pierwszej kolejności jest rozstrzygnięcie o dopuszczalności wznowienia a w przypadku stwierdzenia braku ustawowej podstawy wznowienia Sąd musi wniosek (skargę) o wznowienie odrzucić. Skoro więc w sprawie stwierdzono brak podstaw do wznowienia postępowania, zakończonego wyrokiem z dnia [...] stycznia 2001 r., sygn. akt [...], na podstawie art. 281 p.o.p.s.a przeczono jak w sentencji postanowienia.