II SA/Kr 23/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie : Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A.R. na decyzję Wojewody z dnia 23 sierpnia 2001 r., nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej A.R. kwotę 10 zł (słownie: dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 6.05.2001r. M. i K.N. zwrócili się do organu administracyjnego o wydanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczo - garażowego na cele zakładu montażu urządzeń laboratoryjnych. Starosta B. decyzją z [...] .07.2001r., znak: [...] zezwolił w/w wnioskodawcom na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczo- garażowego na cele zakładu montażu urządzeń laboratoryjnych na działce nr 1 w J. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz.414 z p.z.) oraz § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części (Dz.U. z 1995 r., nr 10 poz.47). Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A.R. , kwestionując jej zasadność. Odwołująca podkreśliła, że nie wyraża zgody na kontynuowanie działalności produkcyjnej w samowolnie zbudowanym budynku. Podniosła, że działalność ta wiąże się z nadmiernym, bardzo uciążliwym hałasem uniemożliwiającym egzystencję. Odwołująca wskazała, że przedmiotowa decyzja usankcjonowała stan bezprawności. Wojewoda decyzją z dnia [...].08.2001r., znak: [...], orzekając na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3, art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 89,poz.414 z p.z.), oraz art.138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przede wszystkim odpowiadał na zarzuty odwołującej. Na wstępie wskazał, że zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi, albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U.nr 93 póz.589) przedmiotowy obiekt nie należy do obiektów szczególnie uciążliwych dla środowiska i zdrowia ludzi, jak również nie należy do obiektów mogących pogorszyć stan środowiska. Następnie organ II instancji wskazał, że sprawa samowolnego odstąpienia od warunków udzielonego pozwolenia przy realizacji budynku gospodarczo - garażowego, była przedmiotem rozpatrywania przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w B. i została ostatecznie zakończona zobowiązaniem inwestora do wykonania odpowiednich czynności, czego efektem końcowym było wydanie pozwolenia na użytkowanie niniejszego obiektu. Wyjaśniono również, iż zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego miasta B. , teren na którym znajduje się niniejszy obiekt jest terenem zabudowy zagrodowej i rodzinnej typu podmiejskiego o zróżnicowanej strukturze użytkowania, związanej z rolnictwem, ogrodnictwem, rzemiosłem produkcyjnym, jak też innymi działalnościami, gdzie dopuszcza się realizację obiektów i urządzeń rzemiosła produkcyjnego o charakterze nieuciążliwym. Podniesiono także, że sprawy związane z dokończeniem realizacji obiektu zostały rozstrzygnięte innymi decyzjami, a decyzja ostateczna Wojewody z dnia [...].03.2001r. odmawiająca inwestorom udzielenia pozwolenia na dokończenie budowy z uwagi na fakt, iż wszystkie roboty budowlane wymagające uzyskania zezwolenia na budowę zostały wykonane, została zaskarżona przez inwestorów do sądu. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie złożyła A.R. twierdząc, iż zaskarżone rozstrzygnięcie narusza prawo. W swej skardze skarżąca opisała przebieg szeregu postępowań, które dotyczyły niniejszego obiektu, a toczyły się zarówno w organach administracji samorządowej jak i nadzoru budowlanego i zostały zakończone decyzjami ostatecznymi. Skarżąca zarzuciła, iż w/w decyzją Wojewody zezwolono na zmianę użytkowania nielegalnie wybudowanego budynku, naruszając przy tym interesy osób trzecich. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 7.06.200 r., sygn. akt II SA/Kr 2608/01 zawiesił postępowanie w tej sprawie z uwagi na śmierć uczestnika postępowania, a następnie podjął to postępowanie z udziałem następców prawnych zmarłego uczestnika postępowania, postanowieniem z dnia 10.01.2011 r., sygn. akt II SA/Kr 2608/01. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga A.R. na decyzję Wojewody z dnia [...] .08.2001r., znak: [...] wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie w dniu 4.09.2001r. Zgodnie z treścią przepisu art. 97 §1 ustawy z dnia 30.08. 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 12717), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30. 08. 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik sprawy i dlatego ostać się nie mogą. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 nr 106 poz.1126). Zgodnie z brzmieniem w/w przepisu, obowiązującym w dacie wydania decyzji zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. W niniejszej sprawie pozwolenie takie zostało wydane na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczo - garażowego na cele zakładu montażu urządzeń laboratoryjnych. Zgodnie z treścią przepisu art. 39 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999, nr 15 poz.139 ze zm.), tylko roboty budowlane nie wymagające pozwolenia na budowę, nie wymagają decyzyjnego ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Przepis ten nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Brzmienie art. 71 prawa budowlanego stwarza konieczność uzyskania decyzji o warunkach i zagospodarowaniu terenu przed wszczęciem starań o wydanie decyzji pozwalającej na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego poprzez bezpośrednie zastosowanie art. 32 prawa budowlanego, z którego zapisu w ust. 4 pkt 1 wynika, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. "Brzmienie art. 71 Prawa budowlanego stwarza konieczność uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przed wszczęciem starań o wydanie decyzji pozwalającej na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego." – wyrok NSA z 26.10.1999r., sygn. akt IV SA 1829/97. Wymóg ten nie został dopełniony w przedmiotowej sprawie. W aktach sprawy brak jest decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto do wniosku o zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczo-garażowego na zakład montażu urządzeń laboratoryjnych dołączony został opis prac budowlanych, adaptacyjnych, które miały być wykonane sporządzony przez arch. M.B.-P. Małgorzatę Bugajską-Palę. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja został wydana przedwcześnie, z naruszeniem art. art. 7 i 77 k.p.a i oraz przepisów art. 71, art. 32 prawa budowlanego, gdyż postępowanie w sprawie wydanego pozwolenia powinno być poprzedzone uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowanie terenu. Skoro zatem stan sprawy nie został należycie wyjaśniony, Sąd stwierdzając naruszenie wyżej przytoczonych przepisów postępowania i prawa materialnego uchylił wydane decyzje w tej sprawie w ramach postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uwzględniając skargę orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 lit "a" i "c" i art. 135 p.p.s.a.