II SA/Kr 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2012 r. sprawy ze skargi L.B.-G. , M.P. , J.W. , Z.W. , W.W. na decyzję Wojewody z dnia 31 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję. Starosta K. decyzją z 4 kwietnia 2011 r., na podstawie art. 136 ust. 3, art.137 ust. 1, art. 139, art. 140 ust. 1-2, art. 142 ustawy z 21. 08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze. zm.), orzekł: * w pkt 1 o zwrocie działek nr [....] o pow. 0,2581 ha i nr [....] o pow. 0,0076 ha, objętych księgą wieczystą nr [....] , położonych w obr. [....] jedn. ewid. [....] m. [....] , w granicach wywłaszczonej na rzecz Skarbu Państwa działki nr [....] o pow. 0,2657 ha obr. [....] jedn. ewid. [....] m. K. , na rzecz: * L.B. (c.....) w 1/4 części, * M.P. (c.....) w 1/4 części, * J.W. (c......) w 1/4 części, * Z.W. (c.....) w 1/8 części, * W.W. (s.....) w 1/8 części. * w pkt 2 o zobowiązaniu osób wymienionych w punkcie 1 do zwrotu na rzecz Gminy K. kwoty 137 853,97 zł odpowiadającej kwocie zwaloryzowanego odszkodowania ustalonego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości, a mianowicie: L.B. do zwrotu kwoty 34 463,49 zł M.P. do zwrotu kwoty 34 463,49 zł J.W. do zwrotu kwoty 34 463,49 zł Z.W. do zwrotu kwoty 17 231,75 W.W. do zwrotu kwoty 17231,75 zł - w pkt 3 o tym, iż należność określoną w punkcie 2a, 2b, i 2 c należy wpłacić w następujący sposób: - kwotę w wysokości 310,49 zł należy wpłacić w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna na konto Urzędu Miasta K. - pozostałą kwotę w wysokości 34 153,00 zł rozkłada się na 119 rat, płatnych miesięcznie przez okres 10 lat i oprocentowanych przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli, stosowanej przez NBP, w taki sposób, że każdą ratę w kwocie 287,00 zł wraz z oprocentowaniem, należy wpłacić w terminie do 25 dnia każdego miesiąca, poczynając od następnego miesiąca po miesiącu, w którym niniejsza decyzja stała się ostateczna, na konto Urzędu Miasta K. - w pkt 4 o tym, iż należność określoną w punkcie 2d i 2e należy wpłacić w następujący sposób: kwotę w wysokości 214,75 zł należy wpłacić w terminie do 14 dni licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna, na konto UMK pozostałą kwotę w wysokości 17017,00 zł rozkłada się na 119 rat, płatnych miesięcznie przez okres 10 lat w terminie do 25 każdego miesiąca, poczynając od następnego miesiąca po miesiącu, w którym niniejsza decyzja stała się ostateczna, na konto UMK. W toku postępowania ustalono, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [....] obr. [....] nabyta została aktem notarialnym z 7 lutego 1989 r. Rep. A nr [....] , na cele budowy "Strażnicy Straży Pożarnych na osiedlu [....] ", zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją Wydziału Urbanistyki, Architektury, Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicowego [....] z 8 lipca 1987 r. nr [....] . W celu ustalenia obecnego zagospodarowania działki objętej wnioskiem o zwrot organ przesłuchał J.W. , która zeznała, że od daty wywłaszczenia tj. od 7. 02. 1989 r. teren nieruchomości był niezagospodarowany, stanowił nieużytek porośnięty krzewami i drzewami - samosiejkami. Nigdy też na przedmiotowej działce jak i na działkach sąsiednich nie były podejmowane żadne działania zmierzające do wybudowania Strażnicy Straży Pożarnych. W dniu 23 lipca 2010 r. przeprowadzono rozprawę administracyjną połączoną z oględzinami terenu, podczas której stwierdzono, że teren wnioskowanej do zwrotu nieruchomości obejmującej działki: nr nr [....] , odpowiadający wywłaszczonej działce nr 93, stanowi w północnej części wyrównany teren z nasypaną ziemią, a w pozostałej części jest zarośnięty niekoszoną trawą i zakrzaczony. Organ konkludował, że porównując planowany sposób zagospodarowania wnioskowanych do zwrotu działek: nr [....] i nr [....] w granicach wywłaszczonej (nabytej) działki nr [....] określony w planie realizacyjnym powołanym w akcie notarialnym z 7 lutego 1989 r. Rep. A nr [....] , z ustalonym na rozprawie stanem faktycznego zagospodarowania stwierdzono, że w terminach wskazanych w przepisie art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami cel wywłaszczenia polegający na budowie strażnicy Straży Pożarnej nie został zrealizowany na terenie wywłaszczonej działki. Na działce stwierdzono również brak infrastruktury towarzyszącej takiej zabudowie, poza siecią kanalizacyjną wybudowaną w 2008 r., służącą budynkom mieszkalnym zlokalizowanym na sąsiednich działkach. Opierając się na mapie sytuacyjno - wysokościowej oraz zeznaniach świadka organ uznał, iż na terenie przedmiotowej nieruchomości oraz nieruchomości sąsiednich, nie powstał budynek strażnicy przewidziany w projekcie. Nadto organ ustalił, że działki: nr [....] i nr [....] są własnością Gminy K. i nie są obciążone prawami obligacyjnymi lub rzeczowymi na rzecz osób trzecich. Organ wskazał, że odszkodowanie wypłacone zgodnie z umową 7. 02. 1989 r., zostało zwaloryzowane i jego kwota do zwrotu wynosi 137 853,97 zł. Kwota ta – zgodnie z wnioskiem L.B. , M.P. , J.W. , Z.W. i W.W. - została rozłożona na raty. Odwołanie od w/w decyzji złożyła Gmina K. wskazując,, że w umowie z 7 lutego 1989 r. nie zostały powołane przepisy, na podstawie których doszło do zawarcia umowy. Zdaniem strony odwołującej się oględziny nieruchomości i mapa sytuacyjno-wysokościowa, nie są dostatecznymi dowodami, że cel polegający na budowie Strażnicy Straży Pożarnej, nie został zrealizowany w terminach 7 i 10 lat od momentu wywłaszczenia. Powyższa okoliczność nie została również wykazana w zaskarżonej decyzji. Nie stanowi wystarczającego dowodu do uznania, iż nieruchomość jest zbędna na cel wywłaszczenia okoliczność, iż w dacie przeprowadzenia oględzin nieruchomość była zagospodarowana w sposób odmienny, niż przewidywany w dacie wywłaszczania, zwłaszcza, że organ nie wskazał precyzyjnie na podstawie planu realizacyjnego, jakie obiekty miały się znaleźć na przedmiotowej nieruchomości. Gmina K. podniosła, że J.W. , która jest wnioskodawczynią w przedmiotowej sprawie została przedwcześnie przesłuchana w trybie art. 86 kpa. Wojewoda [....] decyzją z 31 października 2011 r. znak: [....] , na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że Starosta K. nie wyjaśnił wielu istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, zatem postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 80 kpa. Wskazał, że podstawową kwestią w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest precyzyjne ustalenie jaki był cel wywłaszczenia wynikający z decyzji wywłaszczeniowej lub aktu notarialnego, a następnie ocena czy stała się ona zbędna w rozumieniu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami dla realizacji tego celu. Zarówno art. 136 jak i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, posługując się pojęciem celu wywłaszczenia utożsamiają go z celem określonym w decyzji o wywłaszczeniu będącej aktem administracyjnym wydanym w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Z tego właśnie względu podstawowym źródłem określenia celu wywłaszczenia w konkretnej sprawie jest decyzja wywłaszczeniowa i to właśnie w tym dokumencie należy poszukiwać celu wywłaszczenia. Cel wymieniony w decyzji administracyjnej orzekającej o wywłaszczeniu ma szczególnie istotne znaczenie wiążące dla oceny przesłanek zbędności. Cel wywłaszczenia w decyzji lub akcie notarialnym często jest określony w sposób ogólnikowy bądź też brakuje nawet określenia przeznaczenia nieruchomości, niezbędna jest więc w takich przypadkach prawidłowa ocena celu wywłaszczenia na podstawie tych samych kryteriów co jej niezbędności w postępowaniu wywłaszczeniowym. Będzie to w szczególności analiza przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, obowiązującym w czasie wydania decyzji wywłaszczeniowej oraz analiza dokumentacji dołączanej obowiązkowo do wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, a w szczególności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji i decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego. Wojewoda [....] wskazał, że w przedmiotowej sprawie nieruchomość zgodnie z umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego z [....] . 1989 r. przejęta została na rzecz Skarbu Państwa, na cel wywłaszczenia określony jako "Strażnica Straży Pożarnych na osiedlu [....] ". Co prawda w umowie sprzedaży brak jest powołania się na przepisy ustawy z 29. 04. 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. nr 22, poz. 99), jednakże, w ocenie organu odwoławczego, w tego typu sytuacjach rozstrzygającym elementem jest nie tyle samo powołanie się na te przepisy, co całokształt okoliczności towarzyszących nabyciu przedmiotowej nieruchomości przez Skarb Państwa. Dla poparcia swojego stanowiska organ odwołał się do poglądu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartego w wyroku z 23. 02. 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1234/08 wydanego w tej sprawie. O ile zatem prawidłowo ustalono, iż przedmiotowa nieruchomość, oznaczona jako działka nr [....] przejęta została w drodze cywilnoprawnej w związku z przepisami o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, o tyle wątpliwości budzi prawidłowość ustalenia przez organ I instancji zbędności przedmiotowej nieruchomości na cel jej nabycia przez Skarb Państwa. Zgodnie z umową sprzedaży przedmiotowa nieruchomość przeznaczona była pod budowę Strażnicy Straży Pożarnych na osiedlu [....] , natomiast zgodnie z decyzją Wydziału Urbanistyki, Architektury, Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicowego [....] nr [....] z 8 lipca 1987 r. zatwierdzającej plan realizacyjny zagospodarowania terenu Strażnicy Straży Pożarnych "[....] ul. [....] " integralną częścią decyzji był opieczętowany plan realizacyjny, stanowiący załącznik graficzny nr 1. Jednakże pozyskany do akt sprawy przez organ I instancji "plan realizacyjny" jest niekompletny i jako taki nie pozwala na doprecyzowanie celu wywłaszczenia określonego jako Strażnica Straży Pożarnych, a także - w kontekście oceny całokształtu zebranej w aktach sprawy dokumentacji – nie pozwala na uznanie, iż cel ten na przedmiotowej nieruchomości nie został zrealizowany. Jakkolwiek część "planu" pozyskanego przez organ I instancji stanowi załącznik do w/w decyzji nr [....] z 8 lipca 1987 r. to jednak nie tworzy on jednolitej, spójnej i logicznej całości z drugą jego częścią, która wydaje się być fragmentem zupełnie innego dokumentu, a w konsekwencji nie może być uznany za wiarygodny dowód potwierdzający ustalenia organu I instancji. Konieczne jest zatem pozyskanie kompletnego planu realizacyjnego stanowiącego załącznik do decyzji z 8. 07. 1987 r., tak by po uprzednim naniesieniu na nim granic działek nr nr [....] możliwym było określenie co dokładnie miało powstać w ramach realizacji celu na zawnioskowanej do zwrotu nieruchomości. Ustalenie czy działki nr [....] i nr [....] faktycznie stały się zbędne na cel wywłaszczenia rozumiany jako "Strażnica Straży Pożarnych" nie jest możliwe w oparciu o szczątkowy plan realizacyjny, na podstawie którego nie można ustalić, jak rozumiana była realizacja inwestycji określonej mianem "Strażnica Straży Pożarnych", jak duży miała mieć zasięg i co konkretnie miało znajdować się na przedmiotowych działkach. Jako niewystarczające organ odwoławczy uznał ustalenia aktualnego stanu nieruchomości wskazując, że niezbędnym jest niebudzące wątpliwości ustalenie, że działania takie nie były podejmowane także w przeszłości. Stąd konieczne jest przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków (mieszkańców budynków przy sąsiednich ulicach), posiadających wiedzę na temat zagospodarowania w latach 1989-1999 terenu stanowiącego przedmiot roszczenia o zwrot, którzy mogliby potwierdzić zeznania strony postępowania J.W. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli L.B. M.P., , J.W. , Z.W. i W.W. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: - art. 136 ust. 3 ugn w zw. z art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez ich niewłaściwą interpretację i zastosowanie do stanu faktycznego sprawy, tj. przyjęcie, że cel wywłaszczenia nie został w wystarczającym stopniu dookreślony, pomimo iż w umowie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa cel ten określono jako budowa strażnicy Straży Pożarnej, - art. 7 kpa, 77 § 1 kpa oraz 80 kpa poprzez przyjęcie, iż organ I instancji w niewystarczającym stopniu ustalił stan faktyczny i że poczynione przez organ I instancji, a nie budzące wątpliwości ustalenia co do braku realizacji celu wywłaszczenia, powinny być poparte dodatkowymi dowodami. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że decyzja organu I instancji była prawidłowa, w szczególności organ właściwie ustalił cel wywłaszczenia jako budowę Strażnicy Straży Pożarnych na osiedlu [....] . Podkreślili, że nie można celu wywłaszczenia traktować rozszerzająco i w przedmiotowej sprawie realizacja celu oznaczałaby wybudowanie konkretnego budynku przeznaczonego na siedzibę jednostki Państwowej Straży Pożarnej, a więc bądź to komendy, bądź jednostki ratowniczo-gaśniczej bądź też wreszcie jednostki ochotniczej straży pożarnej. Z ustaleń poczynionych przez organ I instancji wynika, że cel ten nie został zrealizowany, gdyż żadne prace nie były prowadzone na przedmiotowej nieruchomości zarówno w okresie dziesięciu lat po dokonaniu wywłaszczenia jak i obecnie. Ponadto w ocenie skarżących, ustalając cel wywłaszczenia należy sięgnąć do decyzji wywłaszczeniowej, a dopiero gdy analiza tego dokumentu nie pozwala na jednoznaczna ocenę należy sięgać pomocniczo do dalszej dokumentacji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a Skarga jest zasadna. Już na wstępie należy wskazać, że decyzja organu I instancja została zatem wydana w wyniku ponownego, merytorycznego rozpoznania ponownego wniosku z 14. 06. 2006 r. ( po raz pierwszy wniosek o zwrot dz. nr [....] jedn. ewid. [....] w [....] , powstałych z dz. nr [....] został złożony w październiku 1993 r.) o zwrot przedmiotowych nieruchomości, natomiast zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., który stanowi, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę organ ten powinien wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Powyższe oznacza, że organ odwoławczy może powołać się na ww. przepis tylko w sytuacji gdy zakres sprawy niewyjaśniony przez organ I instancji ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie tj. gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w ogóle, lub postępowanie to nie wyjaśniło okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Tym samym nie jest prawidłowe wydanie decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy w sytuacji gdy braki w postępowaniu przez organem I instancji nie dotyczą kwestii zasadniczych – istotnych dla rozstrzygnięcia. Zgodnie z powołaną normą, organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia tylko wtedy, gdy organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego, a w szczególności nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego, albo co prawda postępowanie takie przeprowadzono, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe, nie wyjaśniając istotnych kwestii dla rozstrzygnięcia. Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy należy wskazać, że w sprawie poza sporem są ustalenia dotyczące stanu prawnego wnioskowanych do zwrotu działek nabytych aktem notarialnym z 7 lutego 1989 r. Rep. A nr [....] , na cele budowy "Strażnicy Straży Pożarnych na osiedlu [....] ", zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją Wydziału Urbanistyki, Architektury, Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicowego [....] z 8 lipca 1987 r. nr [....] . Stanowią one bowiem własność Gminy K. i nie są obciążone żadnymi prawami obligacyjnym i rzeczowymi na rzecz osób trzecich. Nie budzi również wątpliwości fakt, iż w chwili obecnej teren wywłaszczonej nieruchomości jest niezabudowany, w części wyrównany, a w części zarośnięty trawa i zakrzaczony, co ustalono w czasie rozprawy administracyjnej przeprowadzonej 23 . 07. 2010 r. połączonej z oględzinami i zeznaniami J.W. będącej jedną z wnioskodawczyń. Należy przy tym podkreślić, że jest również poza sporem, iż także na terenie okolicznych działek nie została wybudowana przedmiotowa Strażnica Straży Pożarnych. W tej sytuacji należy się zgodzić z zarzutami skargi kwestionującymi zasadność ponownego prowadzenia całego postępowania od początku po wydaniu decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy. W ocenie Sądu należy podnieść, że nawet jeżeli uznać, że w postępowaniu przed organem I instancji nie zostały wyjaśnione wszelkie wątpliwości związane z dokładnym określeniem celu przedmiotowego wywłaszczenia, poprzez wskazanie co dokładnie miało być zrealizowane na działkach nr nr [....] w granicach wywłaszczonej działki nr 93 to nie ma podstaw to wydania decyzji kasacyjnej. Należy podkreślić, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję wyraźnie wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu I instancji będzie "pozyskanie kompletnego planu realizacyjnego stanowiącego załącznik do decyzji nr [....] , tak aby po uprzednim naniesieniu granic działek nr nr [....] możliwym było określenie co dokładnie miało powstać w ramach realizacji celu na zawnioskowanej do zwrotu nieruchomości". W cenie Sądu w sytuacji gdy przedmiotowa nieruchomość pozostaje niezabudowana, a gmina nie podniosła, że cokolwiek zostało zrealizowane na tym terenie w terminach wskazanych w dyspozycji z art. 137 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyjaśnienie wszelkich wątpliwości związanych z większą konkretyzacją celu określonego ww. umowie notarialnej może być zrealizowane w trybie art. 136 kpa. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż w ocenie Sądu dokładniejsze sprecyzowanie tego co miało zrealizowane w ramach ogólnego celu określonego jako "budowa Strażnicy Straży Pożarnej" na terenie wywłaszczonej nieruchomości, oznaczonej obecnie jako działki nr nr [....] nie ma istotnego znaczenia w sytuacji gdy jak wynika z dokonanych ustaleń cel wywłaszczenia nie został zrealizowany w żadnym zakresie. Tym niemniej mając na względzie konieczność dokładnych ustaleń co do istnienia lub nieistnienia przesłanek zwrotu z art. 136 ust. 3 w zw. z art. 137 ust. 1 u.g.n. i odnosząc się do zarzutów podniesionych przez Gminę K. w odwołaniu organ odwoławczy powinien w trybie art. 136 uzupełnić braki w materiale dowodowym i w oparciu o już przeprowadzone postępowanie dowodowe, w którym pozyskano istotne dowody w przedmiotowej sprawie – podjąć decyzję merytoryczną. W ocenie Sądu nie bez znaczenia jest również fakt, iż przedmiotowe wywłaszczenie zostało zrealizowane w stosunkowo w nieodległej przeszłości tj. 1 lutym 1989 r. w związku z czym brak jakiekolwiek zabudowy należy ocenić jako znaczący. Na koniec trzeba zważyć, że przedmiotowe postępowanie prowadzone było od 1993 r. I tak pierwszy wniosek o zwrot działek nr nr [....] położonych w obr. [....] jed. ewid. [....] w K. w granicach wywłaszczonej dz. nr [....] obr [....] na rzecz Skarbu Państwa przedmiotowych działek został złożony przez wnioskodawców w 1993 r. i w sprawie tej wydanych wiele decyzji : decyzja z 5 kwietnia 2001, którą Prezydent M. K. orzekł o umorzeniu postępowania, uchylona decyzją Wojewody [....] z 9 maja 2001 r, następnie po rozpoznaniu wniosku z 14. 06. 2006 r. Starosta Powiatu K. decyzją z 18 grudnia 2007 r. umorzył postępowanie, którą Wojewoda [....] uchylił decyzją z 23. 10. 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpozna. Skarga na powyższą decyzję została prawomocnie oddalona ( wyrok NSA z 25.02. 2010 r.) A zatem wydanie decyzji kasacyjnej prowadziłoby bez wątpienia do naruszenia zasady szybkości postępowania administracyjnego z art. 12 kpa i zasady zaufania (art. 8). . Wskazane okoliczności dowodzą nietrafności decyzji organu odwoławczego wskazującego na potrzebę przeprowadzenia całego postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie w całości. Tym samym nie można uznać decyzji kasacyjnej za wydaną prawidłowo, ponieważ w ocenie Sadu organ odwoławczy po ponownym rozpoznaniu sprawy powinien wydać decyzję w oparciu o art. 138 § 1 pkt. 1 lub 2 kpa. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § pkt 1 lit. "c" p..p.s.a., zgodnie z którym sąd uchyla decyzję jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik postępowania orzeczono jak w sentencji.