II SA/Kr 23/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 17 października 2024 roku, znak: K.RUZ.4221.2.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie postanowieniem z dnia 17 października 2024r, nr K.RUZ.4221.2.2024, na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 kpa, po zapoznaniu się z wnioskiem A. K. (dalej skarżący) o przywrócenie terminu na wniesienie zażalenia na postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni w Nowym Sączu PGW Wody Polskie z dnia 24.02.2020r., znak: KR.ZUZ.3.421.808.2019.BD, odmawiające wznowienia postępowania, dotyczącego udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie ujęcia wody na potoku [...] w km 234+830 wraz z zabezpieczeniem lewej skarpy potoku, w celu naśnieżania stoku stacji narciarskiej [...] w m. W., zakończonego decyzją Starosty Tatrzańskiego z dnia 27.05.2010r, znak: OS.II.6224-KOS-05/10, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Podkreślono w uzasadnieniu, iż Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu PGW Wody Polskie odmówił wznowienia postępowania w/w postanowieniem, które zostało przesłane skarżącemu za pośrednictwem Poczty Polskiej, na adres wskazany przez niego. Poczta Polska zwróciła korespondencję z adnotacją: "ZWROT. Nie podjęto w terminie". W dniu 2.07.2024r. do Zarządu Zlewni w Nowym Sączu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wniósł o "niezwłoczną odpowiedź na złożone pismo" [z 6 listopada 2019r.]. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 05.07.2024r., znak: KR.ZUZ.3.421.808.2019.BD, Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu poinformował skarżącego o wydanym postanowieniu o odmowie wznowienia postępowania oraz o tym, że zgodnie art. 44 § l, 2, 3 i 4 k.p.a., wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, skuteczne doręczenie postanowienia Dyrektora Zarządu Zlewni w Nowym Sączu z dnia 24.02.2020r., KR.ZUZ.3.421.808.2019.BD, nastąpiło z dniem 13.03.2020r. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wniesienia zażalenia zakwestionował pozostawienie przez operatora pocztowego awiza, stwierdzając, iż nie doszło do skutecznego doręczenia przedmiotowego postanowienia w wyniku zastosowania tzw. fikcji doręczenia. Poinformował również o wniesieniu reklamacji do operatora pocztowego. W tej sytuacji Dyrektor RZGW w Krakowie wystąpił pismem z dnia 4 października 2024r., znak: K.RUZ.4221.2.2024 do Poczty Polskiej S.A. o informację czy i w jaki sposób została rozstrzygnięta reklamacja. Z otrzymanej w dniu 16.10.2024r. odpowiedzi wynika, że zgodnie z zapisami ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 1640), reklamacja może być wniesiona nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia nadania przesyłki pocztowej. W tym czasie Poczta Polska przechowuje dane o przesyłkach, a po tym okresie dane są usuwane, wobec tego nie jest możliwe ustosunkowanie się do zgłoszonego zarzutu. Po analizie całości dokumentów Dyrektor RZGW w Krakowie stwierdził brak podstaw do zakwestionowania, podanej na zwróconej przez Pocztę Polską korespondencji informacji, że przesyłki nie podjęto w terminie. Nadto wniosek o wznowienie postępowania złożono w listopadzie 2019r., a Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu wydał postanowienie 24.02.2020r. Skarżący wystąpił do Zarządu Zlewni w Nowym Sączu o informację w sprawie w lipcu 2024r, a więc po prawie 5 latach od dnia złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Powyższe okoliczności wskazują, że nie interesował się sprawą i przebiegiem postępowania przez ten okres. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucono naruszenie: 1. art. 7 i 77 § 1 k.p.a, w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie przez Organ obowiązku ustalenia, czy Skarżącemu skutecznie doręczono sporne zażalenie, w sytuacji gdy analiza treści zamieszczonych na kopercie w której znajdowało się postanowienie organu l instancji prowadzi do; wniosku, że doręczyciel zaniechał drugiego awizowania tej przesyłki, czego wymaga art. 44 § 3 k.p.a, - oceniany dokument bowiem nie wskazuje na zamieszczenie przez listonosza informacji o dacie pozostawienia ponownego zawiadomienia o możliwości odbioru przedmiotowej przesyłki oraz możliwym terminie i miejscu jej odebrania; 2. w konsekwencji przyjęcie fikcji doręczenia, podczas gdy warunkiem przyjęcia przez Organ takiej fikcji prawnej, tj. uznania, iż nastąpiło doręczenie zastępcze, jest dysponowanie przez ten organ niebudzącym wątpliwości dowodem potwierdzającym, że przesłanki określone w art. 44 k.p.a. zostały spełnione. Takim dowodem dla Organu nie jest wykazanie przez stronę, że nie otrzymała awiza, ale zwrotne potwierdzenie odbioru zawierające pełną informację, że adresat został zawiadomiony zarówno o pozostawieniu pisma, jak i o miejscu oraz terminie z datą i podpisem doręczyciela; 3. art. 58 § 1 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, pomimo że uzupełnił brak formalny we wskazanym przez organ terminie oraz wykazał, że niedotrzymanie przez niego terminu było od niego niezależne oraz całkowicie niezawinione mimo zaniechania obowiązku ustalenia, czy Skarżącemu skutecznie doręczono sporne zażalenie, podczas gdy ocena wynikających z art. 58 k.p.a. normatywnych przesłanek; przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania (tj. terminowości prośby o przywrócenie terminu i braku zawinienia odwołującego się w niedochowaniu terminu) aktualizuje się dopiero w sytuacji skutecznego rozpoczęcia biegu tego terminu, co wyznacza moment doręczenia stronie rozstrzygnięcia organu i instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd w przypadku nieuwzględnienia skargi, oddala skargę. Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 3 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W świetle art. 58 § 1 k.p.a. razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Oceniając brak winy, organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie terminu nie byłoby dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W konsekwencji pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli siły wyższej. Przeszkoda uzasadniająca brak winu ma bowiem zwykle nagły charakter i nie można przezwyciężyć jej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 10.11.2022 r., III OSK 2941/21, LEX nr 3441746.) Podnoszona we wniosku i skardze okoliczność, że przesyłki zawierającej postanowienie o odmowie wznowienia postępowania nie doręczono prawidłowo z powodu braku drugiego awizowania nie może sama w sobie prowadzić do przyjęcia braku prawidłowego doręczenia i w efekcie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Nieprawidłowość doręczenia nie została stwierdzona w ramach reklamacji rozpatrzonej przez operatora pocztowego – z akt wynika prawidłowe doręczenie zastępcze. Dodatkowo brak możliwości kategorycznego stwierdzenia nieprawidłowości wynika niewątpliwie z upływu ponad 4 lat od dnia doręczania przesyłki. Skoro więc wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożył w listopadzie 2019r., Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu wydał postanowienie 24.02.2020r., to zainteresowanie się sprawą przez skarżącego dopiero w lipcu 2024r., spowodowało w efekcie brak możliwości stwierdzenia nieprawidłowości doręczenia przesyłki – operator pocztowy po upływie takiego okresu nie przechowuje już dokumentacji jej dotyczącej. Brak zainteresowania się własną sprawą i znaczny upływ czasu nie może działać na korzyść wnioskodawcy. Jak wyżej wskazano o braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona działała z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się obiektywnie niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od strony. Przeszkoda taka ma zwykle nagły charakter i nie można przezwyciężyć jej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skoro skarżący przez ponad 4 lata nie zainteresował się sprawą w której sam wnosił o wznowienie postępowania, a obecnie po tym okresie nie ma już dokumentacji związanej z doręczeniem przez operatora pocztowego, natomiast z akt sprawy wynika, że doręczenia dokonano prawidłowo, to wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia zażalenia nie zasługuje na uwzglednienie. W świetle powyższego – wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia jest prawidłowe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.