II SA/Kr 230/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie AWSA : Mariusz Kotulski ( spr.) Wojciech Jakimowicz Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2005 r. sprawy ze skargi W. O. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta T. postanawia skargę odrzucić Skarga W.O. (zwanego dalej skarżącym) na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 18 grudnia 2003r., nr [...] w sprawie rozpatrzenia zarzutu wniesionego M. K. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta T. obejmującego teren w rejonie projektowanego węzła autostrady oraz ograniczony ulicami: N., W., B. i od wschodu istniejącą linią wysokiego napięcia wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 2.02.2004r. Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przez skarżącego skargi na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 18 grudnia 2003r., nr [...]. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z analizy akt postępowania zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w T. z dnia 18 grudnia 2003r., nr [...] dotyczyła rozpatrzenia zarzutu wniesionego M.K. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta T. obejmującego teren w rejonie projektowanego węzła autostrady oraz ograniczony ulicami: N., W., B. i od wschodu istniejącą linią wysokiego napięcia. W drodze tej uchwały Rada Miejska w T. odrzuciła ów zarzut wniesiony przez M.K. Sama uchwała została skierowana wyłącznie do wnoszącej zarzut M.K. i jej doręczona, a nie do skarżącego. Biorąc pod uwagę w/w przepis podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego musi mieć w złożeniu takiej skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Zgodnie z brzmieniem art. 24 ust.4 ustawy z dnia 4.07.1994r. (t.j. z 1999r. Dz.U. nr 15, poz.139 z późn. zm.) uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub w części może zaskarżyć do sądu administracyjnego jedynie wnoszący zarzut. W niniejszym przypadku wnoszącym zarzut, który został odrzucony była M.K., a nie skarżący. Dodać jedynie należy, iż skargę na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 18 grudnia 2003r., nr [...] wniosła także M.K. i w tym zakresie skarga została rozpoznana w sprawie pod sygn. akt II SA/Kr 230/04. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.