II SA/Kr 230/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 grudnia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a I) zwolnić G.K. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla G.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, skarżąca G.K. złożyła na urzędowym formularzu "PPF" wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z 34-letnim synem K.K,. . W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie o powierzchni 75,28 m² oraz udział we własności działek o łącznej powierzchni 4643 m². Jedynym źródłem dochodu skarżącej jest renta w wysokości [...] zł. Syn skarżącej nie uzyskuje żadnych dochodów, jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Skarżąca nie dysponuje zasobami pieniężnymi, jak również przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy G.K. podniosła, że jest człowiekiem schorowanym, w jesieni życia. Utrzymuje się z niskiej renty, dlatego nie jest w stanie uiścić kwoty wpisu sądowego, jak również pokryć wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Miesięczne koszty utrzymania skarżącej przedstawiają się następująco: energia elektryczna 120 zł, gaz 109 zł, leki stałe 350 zł, śmieci 25 zł, ponadto opał 4.700 zł rocznie. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca jest osobą starszą (liczy 74 lata) i schorowaną. Wydatki na lekarstwa, które musi przyjmować na stałe wynoszą 350 zł. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie rentowe w wysokości [...] zł. Dochody te przypadają na dwie osoby, bowiem pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym syn skarżącej, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Środki finansowe, które uzyskuje skarżąca wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej syna. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na jej rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).