II SA/Kr 230/14

Kraków, dnia 18 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Towarzystwa [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę Towarzystwo [...] w K. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22 sierpnia 2013 r., w której ustalono warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "budowa budynku pawilonu handlowo – usługowego wraz z infrastrukturą techniczną, parkingami, układem dróg wewnętrznych, zagospodarowaniem terenu na działkach nr [...] (część), [...], [...], [...] obr. [...] oraz budowa wjazdu z działki nr [...] obr. [...] na działkę nr [...] obr. [...], przy ul. T. w K.". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą skargowości, wszczęcie ogólnego postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko na żądanie legitymowanego podmiotu, braki w tym zakresie oznaczają naruszenie zasady skargowości. W myśl przepisu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z powyższym przepisem organizacja społeczna jest uprawniona do wniesienia skargi w sprawach dotyczących innych podmiotów, o ile kumulatywnie spełnione będą dwa warunki. Po pierwsze, sprawa sądowoadministracyjna musi się mieścić w zakresie jej statutowej działalności. Po drugie, konieczne jest, by organizacja ta brała udział w postępowaniu administracyjnym. Warunek udziału organizacji społecznej zostanie spełniony, jeżeli organizacja ta występowała w tym postępowaniu w charakterze uczestnika na prawach strony (por. B. Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer 2009, s. 164). Niespełnienie chociażby jednego z wymienionych w art. 50 § 1 P.p.s.a. warunków powoduje, że organizacja społeczna nie posiada legitymacji skargowej (por. wyrok NSA z 22 marca 2006 r., sygn. akt. FSK 562/05). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1005/12 art. 50 § 1 P.p.s.a. przyjął inną konstrukcję legitymacji organizacji społecznej, wprowadzając przesłankę materialnoprawną – organizacja społeczna ma legitymację do wniesienia skargi w zakresie jej statutowej działalności. Przesłanka materialnoprawna wymaga, dla stwierdzenia jej wystąpienia, ustalenia merytorycznego związku treści rozstrzygnięcia działania organu administracji publicznej z celami statutowymi organizacji społecznej. Nie do przyjęcia jest, że jednostka musi wykazać interes materialny wynikający z przepisu prawa materialnego, zaś organizacja społeczna może otrzymać legitymację na podstawie hasłowo, ogólnikowo określonych celów statutowych, bez wykazania związku z przedmiotem zaskarżonego działania. Ogólne cele: ochrona przyrody, ochrona krajobrazu, ochrona środowiska nie dają podstaw do wykazania celu statutowego będącego podstawą do wyprowadzenia legitymacji skargowej. Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie postaje w bezpośrednim związku z tak określonymi celami, a związek ten nie może być pośredni. Wprowadzenie przesłanki materialnoprawnej legitymacji organizacji społecznej ma tę konsekwencję prawną, że spełnienie przesłanki udziału w postępowaniu administracyjnym nie daje z mocy prawa legitymacji do wniesienia skargi. Przesądza o tym odrębność regulacji w art. 31 § 1 K.p.a. i odrębność regulacji art. 50 § 1 in fine P.p.s.a. Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym daje prawa procesowe wyłączanie w postępowaniu administracyjnym. Nie daje tych praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest związany postanowieniem organu administracji publicznej o dopuszczeniu organizacji społecznej do postępowania administracyjnego a obowiązany jest wykazać związek materialny statutowego celu z przedmiotem sprawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że Towarzystwo [...] w K. w skardze wniesionej do Sądu nie wykazało, że jego statutowa działalność jest związana w sensie materialnym z przedmiotem toczącego się postępowania. Ze statutu Towarzystwa dołączonego do akt administracyjnych sprawy wynika, że celem jego działania jest ochrona przyrody, ochrona środowiska, zwierząt, krajobrazu, wartości kulturowych i pobudzanie aktywności lokalnej oraz zwiększanie społecznego udziału w podejmowaniu decyzji. Tak określone cele Towarzystwa nie dają podstaw do uznania, że ma ono legitymację skargową w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wyżej orzeczeniu cele statutowe określone w ten sposób nie postają w bezpośrednim związku z decyzją, a związek ten nie może być pośredni. Co więcej Towarzystwo również w skardze nie wskazało związku materialnego z przedmiotem sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.