II SA/Kr 231/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Z.B. na postanowienie Wojewody z dnia 15 grudnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Starosta [...] decyzją z 14 marca 2006 r. uchylił własną decyzję z 19.04.2005 r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i J. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działce nr [...] w obr. ewid. [...] w L. oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza kanalizacyjnego z odprowadzeniem ścieków do szczelnego zbiornika okresowo wybieralnego, przyłącza wodociągowego z projektowanej studni kopanej na działce nr [...] obr. ewid. [...] w miejscowości L.. Od decyzji w dniu 21 września 2015 r. Z. B. wniosła odwołanie, podając, że odpis zaskarżonej decyzji został jej doręczony w dniu 7 września 2015 r. Wniosła o jej uchylenie, albowiem nie była stroną postępowania w sprawie wydania tej decyzji. Wniosła również o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej tą decyzją. Wojewoda [...] postanowieniem z 15 grudnia 2015 r., znak: [...], na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ II wskazał, że Z. B. nie była traktowana przez organ l instancji jako strona postępowania i decyzja z 14 marca 2006 r. nie została jej doręczona. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że osoba która pomimo posiadania interesu prawnego nie brała udziału w postępowaniu, zachowuje termin do wniesienia środka zaskarżenia w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. Decyzja Starosty [...] została doręczona stronom postępowania w dniu 16 marca 2006 r. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania przez Z. B. był więc 30 marca 2006 r. Z. B. wniosła odwołanie w dniu 21 września 2015 r., zatem po terminie. Odnosząc się do treści odwołania organ II instancji wyjaśnił, że Starosta [...] działając na wniosek Z. B. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną z 14 marca 2006 r., znak: [...]. Następnie po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, na podstawie art. 151 § 2, w związku z art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt. 4 kpa, decyzją z 15 stycznia 2015 r. stwierdził wydanie z naruszeniem prawa własnej decyzji ostatecznej nr [...] z 14 marca 2006 r. Wojewoda [...] w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez Z. B. odwołania, decyzją z 17 kwietnia 2015 r, znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 24 września 2015 r. sygn. akt: II SA/Kr 719/15 oddalił skargę Z. B. na decyzję Wojewody. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest nieprawomocny, ze względu na skargę kasacyjną złożoną przez Z. B.. Z. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu, domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie była stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę mimo, że inwestycja znajdowała się z jej bezpośrednim sąsiedztwie. O wydaniu decyzji dowiedziała się w dniu 4 maja 2006 r, kiedy interweniowała w organie nadzoru budowlanego, w związku z rozpoczęciem budowy. Wskazała, że nie zgadza się ze stanowiskiem o braku możliwości wznowienia postępowania, gdyż od wydania decyzji upłynęło 5 lat. Podkreśliła, że obecne postanowienie Wojewody [...] jest dla niej krzywdzące, albowiem nikt nie poinformował jej wcześniej, że termin na wniesienie odwołania od decyzji, której jej nie doręczono, jest dla niej taki sam, jak dla pozostałych stron postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Skarga jest niezasadna, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. W razie niedochowania terminu organ odwoławczy jest obowiązany, na podstawie art. 134 kpa, wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W sprawie poddanej kontroli sądu okolicznością bezsporną jest, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Starosty [...] z 14 marca 2006 r., znak: [...] za strony postępowania zostali uznani jedynie inwestorzy – A. G. i J. G. oraz "M" w L.. Decyzja została doręczona stronom w dniu 16 marca 2006 r. Skarżąca Z. B. nie była przez organ l instancji traktowana jako strona i decyzja nie została jej doręczona. Stosownie do art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia. Natomiast art. 127 § 1 kpa stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji odwołanie przysługuje stronie. To zaś, kto jest stroną danego postępowania administracyjnego, ustalają organy na podstawie ogólnej normy zawartej w art. 28 kpa lub, jak w kontrolowanym postępowaniu, na podstawie art. 28 Prawa budowlanego. Art. 127 § 1 kpa przyznaje prawo do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w l instancji stronie postępowania, a nie osobie, która "brała udział w postępowaniu". Oznacza to, że podmiot który został niesłusznie pominięty w postępowaniu przed organem l instancji może wnieść odwołanie. Odnośnie obliczania terminu do wniesienia odwołania powszechnie przyjmuje się, że osoba, której nie doręczono decyzji, może wnieść odwołanie dopóki nie upłynął termin do jego wniesienia dla ostatniej z osób, którym organ doręczył decyzję (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 czerwca 2010r. sygn. akt l OSK 1126/09). Należy zatem ustalić, kiedy nastąpiło najpóźniejsze doręczenie decyzji pierwszoinstancyjnej i czternasty dzień od tego doręczenia jest ostatnim dniem terminu do wniesienia odwołania dla osoby, której nie doręczono decyzji pierwszoinstancyjnej. Po tym dniu decyzja staje się ostateczna i może być wzruszona tylko w trybie nadzwyczajnym (wznowienie postępowania lub stwierdzenie nieważności decyzji). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawie należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie Wojewody [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania przez Z. B. był 30 marzec 2006 r., czyli czternasty dzień od doręczenia decyzji starosty inwestorom oraz "M" w L.. Z. B. wniosła odwołanie w dniu 21 września 2015 r., a zatem z oczywistym przekroczeniem 14- dniowego terminu na złożenie tego środka odwoławczego. Poza kognicją sądu w przedmiotowej sprawie pozostaje prawidłowość orzeczenia kończącego postępowanie dotyczące wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z 14 marca 2006 r., znak: [...]. Z uwagi na powyższe, uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. Z 2012 r. póz. 270 ze zm.) oddalił skargę.