II SA/Kr 2339/03

WyrokWSA w Krakowie2005-11-15

Skład orzekający: Wiesław Kisiel, Grażyna Danielec, Piotr Lechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny drugiej instancji prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając wymeldowanie za przedwczesne ze względu na pobyt strony w szpitalu i brak wystarczających dowodów na trwały charakter zmiany miejsca pobytu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny podzielił pogląd organu drugiej instancji, że wymeldowanie było przedwczesne. Organ ten prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając nowe okoliczności ujawnione w odwołaniu, takie jak pobyt strony w szpitalu. Brak wystarczających dowodów na trwały charakter zmiany miejsca pobytu uzasadniał konieczność uzupełnienia materiału dowodowego.
Stan faktyczny
D. J. złożyła wniosek o wymeldowanie męża W. J. z domu, twierdząc, że dobrowolnie wyprowadził się i zabrał swoje rzeczy. Wójt Gminy wydał decyzję o wymeldowaniu, uznając fakt dobrowolnego wyprowadzenia się za udowodniony. W. J. wniósł odwołanie, wskazując na przejściowy charakter wyprowadzki i pobyt w szpitalu, z zamiarem powrotu. Wojewoda uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając wymeldowanie za przedwczesne. D. J. wniosła skargę do sądu administracyjnego, podtrzymując swoje stanowisko.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący SędziaNSA Wiesław Kisiel (spr) Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2005 r sprawy ze skargi D.J. na decyzję Wojewody z dnia 8 września 2003 r Nr [...] w przedmiocie wymeldowania skargę oddala W dniu [...] 2003 r. do Urzędu Gminy w [...] wpłynął wniosek D. J. o wymeldowanie męża W.J. z domu nr [...] w [...]. W. J. dobrowolnie wyprowadził się w dniu [...] 2003 r., zabierając swe rzeczy. D. J. podtrzymała swe stanowisko w sprawie, gdy w dniu [...] 2003 r. składała oświadczenie do protokołu dodając, że mąż mieszka w swym domu rodzinnym. Podobne informacje przekazał organowi administracyjnemu W. J. do protokołu w dniu [...] 2003 r., tj. spory rodzinne wskazał jako przyczyny swego wyprowadzenia się z domu nr [...] w [...] Oświadczył też, że zabrał stamtąd swoje rzeczy. Nie widział możliwości powrotu, z uwagi na zamieszkiwanie tam teściów. Kontrola przez Policję dyscypliny meldunkowej potwierdziła, że W.J. nie zamieszkuje w domu nr [...] w [...] W konsekwencji powyższych ustaleń Wójt Gminy decyzją z dnia [...] 2003 r., wydaną na podstawie art.15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji i dowodach osobistych (jedn.tekst Dz.U.2001, nr 87, poz.960 ze zm.) orzekł o wymeldowaniu W. J. z miejsca stałego pobytu w domu nr [...] w [...] Za udowodniony uznany został fakt dobrowolnego wyprowadzenia się W. J. z wymienionego domu w dniu [...] 2003 r. i zamieszkanie od tego czasu w swym domu rodzinnym nr [...] w [...] Od tej decyzji odwołanie wniósł W. J. Oświadczył, że jego wyprowadzenie się z [...] ma charakter przejściowy, a nie na stałe. Przedłożył zaświadczenie lekarskie o pozostawaniu w leczeniu szpitalnym. Po wyjściu ze szpitala zamierza powrócić do Żony i 3-letniej córki i zamieszkać ponownie w domu nr [...] w [...] Orzekając w II instancji Wojewoda powołał się na art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 15 ust.2 ustawy o ewidencji i dowodach osobistych. Uchylona została w całości decyzja organu I instancji i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania przez Wójta Gminy, celem uzupełnienia materiału dowodowego. W uzasadnieniu podkreślono, że wymeldowanie okazało się przedwczesne. Zgromadzony materiał dowodowy nie jest wystarczający dla przyjęcia trwałego charakteru zmiany miejsca pobytu W. J. Decyzja organu I instancji wydana została bowiem w okresie pobytu W. J.w szpitalu. W skardze do sądu administracyjnego D. J. ponownie stwierdziła, że W. J. dobrowolne opuścił mieszkanie w [...] zabierając swe rzeczy. Sprzeciwiła się utrzymywaniu zameldowania męża w jej miejscu zamieszkania. Dalszy pobyt pod jednym dachem z osobą chorą psychicznie jest dla Skarżącej nie do zaakceptowania. Odpowiadając na skargę organ administracyjny domagał się jej oddalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny, tj. Wojewoda ocenił, że konieczne jest uzupełnienie materiału dowodowego. Sąd podziela ten pogląd, gdyż w świetle art.7 i art.77 K.p.a. należało wziąć pod uwagę ujawnienie w odwołaniu faktu pozostawania W. J. w leczeniu szpitalnym. Szpital nie jest przeznaczony na stałe zamieszkiwanie pacjentów i dlatego organ administracyjny II instancji mógł mieć uzasadnione wątpliwości co do trwałego charakteru opuszczenia przez W J. domu w [...] Organ II instancji załatwia sprawę według znajomości sprawy z dnia swego orzekania. Skoro więc wraz z odwołaniem W. J. przedstawił dowód pozostawania w leczeniu szpitalnym, to organ administracyjny nie mógł pominąć tej nowej okoliczności. Dla oceny charakteru opuszczenia mieszkania w [...] istotne znaczenie może mieć ponadto ocena charakteru zamieszkiwania w nowym miejscy, a tymczasem Wójt Gminy nie uzyskał dowodu, że W.J. zamieszkuje w mieszkaniu rodzinnym w [...] Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U.: 2004, nr 162, poz.1692 i 2005, nr 94, poz. 788)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło