II SA/Kr 2365/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Izabela Dobosz Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr) WSA Krystyna Daniel Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2006 r. sprawy ze skarg M.Z. i W.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2002r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej skargi oddala Postanowieniem z dnia [...] maja 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 81 ust.1 pkt 2, art. 83 ust. 1 i art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo Budowlane /Dz. U. z 2000r nr 106 poz. 1126- tekst jednolity/ oraz 123 k.p.a. postanowił zażądać od W.Z. przedłożenia w terminie do 30 sierpnia 2002 r. ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego nr [...] przy ul. W. w K. W uzasadnieniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż budynek jest w złym stanie technicznym i w celu ustalenia przyczyn stwierdzonych nieprawidłowości (pęknięcia ścian) oraz określenia stanu zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia zachodzi konieczność opracowania ekspertyzy stanu technicznego budynku Po rozpoznaniu zażalenia W.Z. i M.Z., postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podniósł, iż wobec wątpliwości co do stanu technicznego budynku, objawiających się pęknięciami elementów konstrukcyjnych, postanowienie organu l instancji jest zasadne. W skardze na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, W.Z. i M.Z. wnieśli o jego uchylenie. Skarżący zakwestionowali ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i stwierdzili, iż nie zachodzą uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego ich budynku, a zatem brak podstaw do wydania zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał w całości swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną. Ustawodawca, aby zapewnić prawidłowe wykonywanie zadań określonych w przepisach prawa budowlanego uprawnił organy administracji, w tym nadzoru budowlanego, do żądania od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, a także dostawcy wyrobów budowlanych, informacji i udostępnienia dokumentów. Uzasadnione wątpliwości, o których mowa w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego stanowią wystarczającą podstawę do skorzystania z uprawnień wymienionych w tym przepisie. Organ musi bowiem posiadać stosowną wiedzę i ustalić okoliczności mające wpływ na wynik sprawy na podstawie pewnych dowodów, po to by mógł ją rozstrzygnąć co do istoty. Nałożenie obowiązków na podstawie ww. przepisu musi być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania zgodnego z wymogami art. 7 i 77 k.p.a. Orzekające w sprawie organy wyjaśniły podstawowe kwestie tj. podały, jakie okoliczności zadecydowały o powstaniu uzasadnionych wątpliwości co do stanu-technicznego budynku. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia dostatecznie wyjaśniono i wskazano podstawy do nałożenia na skarżącego obowiązków, w oparciu o art. 81 c Prawa budowlanego. Powołując się na ustalenia poczynione w tracie oględzin przeprowadzonych z udziałem stron nin. postępowania w dniu 22 marca 2002 r., co do których W.Z. i M.Z. nie wnieśli żadnych uwag, stwierdzono nieprawidłowości (m.in. szczelinę przy połączeniu budynku z budynkiem sąsiednim, pęknięcia nad nadprożami, podstemplowanie stropu piwnicznego), które zadecydowały o powstaniu uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego budynku. Stanowi to, jak wyżej podkreślono, wystarczającą podstawę do skorzystania z uprawnień wymienionych w przepisie art. 81 c Prawa budowlanego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami).