II SA/Kr 238/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.D. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 grudnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu zniszczenia drzewa postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 2 lutego 2010 r. M.G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2009 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekającej o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 7.105,31 zł za zniszczenie 1 sztuki drzewa. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania tejże decyzji skarżący podniósł, że jest emerytowanym podoficerem Wojska Polskiego i uiszczenie wymierzonej kary stanowiłoby dla niego znaczącą dolegliwość. Pociągnęłoby również konieczność zaciągnięcia kredytu bankowego celem zapłaty tej kary, a to będzie skutkowało powstaniem trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego i jego rodziny. Skarżący wskazał również, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi sąd może - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu podjętego w toku danej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odnosząc treść powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. do niniejszej sprawy należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie jej wykonania. Należy podnieść, że wniosek skarżącego co do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zawiera bardzo ogólne uzasadnienie. Skarżący wskazuje bowiem, że jest emerytowanym podoficerem Wojska Polskiego a wysokość kary jest znaczna i jej uiszczenie pociągnęłoby za sobą konieczność zaciągnięcia kredytu bankowego. Skarżący jednak nie wskazał, jaką wysokość emerytury otrzymuje. Nie wiadomo jest więc, jakie są proporcje między wysokością otrzymywanej emerytury, a kwotą 7105,31 zł administracyjnej kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie mając na uwadze i to, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest w pełni postępowaniem opartym o zasadę kontradyktoryjności, przeprowadził z urzędu badanie akt sprawy w zakresie ewentualnego istnienia (występowania) okoliczności wskazujących na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych dla nich do odwrócenia skutków. Z przeprowadzonej analizy akt wynika jednak, że skarżący posiada również inne źródło dochodu. Na karcie nr [...] sprawy znajduje się oświadczenie skarżącego z którego wynika, że zajmuje się on transportem artykułów spożywczych na terenie kraju. Niewątpliwie prowadząc w tym zakresie działalność skarżący otrzymuje dodatkowe (w stosunku do emerytury "wojskowej") wynagrodzenie i to niezależnie od tego, czy transport ten jest własną działalnością gospodarczą skarżącego, czy też jest on pracownikiem wykonującym taką działalność. Nie znając ani wysokości emerytury "wojskowej", ani wysokości dochodu/wynagrodzenia uzyskiwanego z świadczenia usług transportowych, Sąd nie może ustalić, czy wykonanie ww. decyzji mogło skutkować po stronie skarżącego powstaniem jednej z wymienionych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek. Powołany art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia dwie przesłanki: a) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania zaskarżonego aktu, b) spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem danego aktu. Pierwsza z ww. przesłanek bazuje na pojęciu "znacznej szkody" i jako taka nie została odrębnie zdefiniowana w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pojęcie to ma przy tym charakter "ogólny", tym niemniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w tej sprawie podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), w którym Sąd ten stwierdził, że pod pojęciem "znaczna szkoda" chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Dotyczy to takich przypadków, w których grozi stronie utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie nie znając sytuacji materialnej skarżącego i wiedząc, że korzysta on co najmniej z dwóch źródeł dochodu (emerytura "wojskowa" i usługi transportowe) nie można stwierdzić zaistnienia przesłanki wyrządzenia skarżącego – w razie wykonania zaskarżonej decyzji – znacznej szkody. Z tych powodów Sąd nie ma żadnych podstaw do ustalenia, czy rzeczywiście jedynym sposobem uiszczenia kary przez skarżącego jest zaciągnięcie kredytu bankowego. Sama zaś okoliczność, że dana osoba zobowiązania do uiszczenia kary zaciąga kredyt bankowy nie stanowi wystarczającej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Zaciągnięcie kredytu jest tylko sposobem uzyskania środków na zapłacenie kary. Prowadzona z urzędu analiza akt sprawy wskazuje, że w tej sprawie nie występuje również druga podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jaką jest spowodowanie przez zaskarżony akt trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie trudnych do odwrócenia skutków oznacza sytuację, w której po ewentualnym wyeliminowaniu z obrotu prawnego danej decyzji (już wykonanej lub wykonywanej) będzie można wprawdzie przywrócić stan istniejący przed jej podjęciem, ale będzie to wymagało podjęcia szeregu dodatkowych czynności, nieraz skomplikowanych. Będzie więc to możliwe, ale znacznie utrudnione i tym samym wymagające znacznego zaangażowania środków organów administracji. Nie powinno przy tym budzić wątpliwości, że pod pojęciem "trudnych do odwrócenia skutków" należy również rozumieć i taką sytuację, w której należy podjąć znacznie więcej czynności celem doprowadzenia do stanu "wyjściowego" (pierwotnego) niż czynność lub czynności podejmowane w związku z zamiarem wykonania danego aktu/decyzji. Również ta przesłanka w sprawie nie zachodzi, ponieważ ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje uiszczenie administracyjnej kary pieniężnej, a ewentualne uchylenie tej decyzji – obowiązek zwrotu wpłaconej kwoty tytułem kary. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2009 r., [...]. Jednocześnie należy jeszcze raz wyjaśnić, że rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (tak również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Należy również stwierdzić, że wydanie tego postanowienia nie ogranicza skarżącemu prawa do złożenia kolejnego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnić jednak należy, że to na skarżącym ciąży obowiązek przedstawienia swojej sytuacji majątkowej po to, aby Sąd mógł ją ocenić w kontekście spełnienia przesłanek co do wstrzymania wykonania danego aktu administracyjnego. Mając na uwadze art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.