II SA/Kr 2380/00

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie NSA : Izabela Dobosz ( spr. ) Grażyna Danielec Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2004r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z dnia [...] 2000r.; II. zasądza od Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego W. G. kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z 5.06.2000r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997r., Nr 142 poz. 950 z późn. zm. ) pozbawiono W.G. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z [...] 1978r. z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej od [...].1949r. do [...].1952r. (łącznie [...] ). Organ stwierdził, że W.G. w okresie zaliczonym przez ZBOWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w WP i jak wynika z akt sprawy podczas tej służby nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach ... Oznacza to, że uprawnienia uzyskał wyłącznie z tytułu działalności "w charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", co obecnie skutkuje pozbawieniem ich go. Powołano się też na orzecznictwo Sądu Najwyższego, iż organ nie jest obowiązany ustalić, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach... We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W.G. podnosi, że służył w okresie od [...]1949r. do [...].1952r. w 2 Brygadzie KB W - B. i brał w trakcie służby wojskowej udział w walkach z UPA i innymi bandami ukraińskimi. Powołał się na wyrok MON ( poz. 152 ) i CAW -R. , od którego Urząd powinien jego zdaniem zażądać informacji. Uważa, że podstawą jego kombatanctwa jest art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy, a zastosowanie do niego art. 25 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy stanowi naruszenie tych przepisów w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 kpa. Uważa, że naruszony został również art. 107§3 kpa, przez powoływanie się na bliżej nieokreślone orzecznictwo Sądu Najwyższego, którego nie zna, a także naruszono art. 7-9, 11-12, 75, 77, 80, 107§3 kpa. Decyzja pozbawia go praw słusznie nabytych i jest sprzeczna z art. 49 - Konstytucji RP. Decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z 25.08.2000r. Nr [...] , wydaną na podstawie art. 138§1 pkt 1 i art. 127§3 oraz art. 129 kpa w zw. z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997r., Nr 142 poz. 950 ze zm. ) utrzymano w mocy decyzję własną z 5.06.2000r. Urząd stwierdził, że W.G. nie dołączył żadnych dokumentów potwierdzających to, że w ramach służby w 2 Brygadzie KBW walczył z UPA. Powołano się na pismo CAW z 22.08.1995r. Nr [...], iż 2 Brygada KBW zwalczała w latach 1949-1952 NSZ, WiN i bandy rabunkowe, a nie UPA. Podtrzymano swoje stanowisko i stwierdzono, że uprawnienie kombatanckie zachowują jedynie ci żołnierze, którzy służyli w wojsku do 30.06.1947r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.G. wnosi o uchylenie decyzji. Zarzuca naruszenie art. 7-9, 11-12, 75, 77, 80, 107§3 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach ... Twierdzi, że nie przeprowadzono wnikliwego postępowania dowodowego, a 2 Brygada KBW walczyła z wrogimi ugrupowaniami ( UPA, Wehrwolf i inne bandy zbrojnego podziemia ). Dodaje, że w latach 1943-1944 był żołnierzem Batalionów Chłopskich na palcówce w K. , co potwierdza załączone do skargi oświadczenie świadka J .P. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3§1 ustawy z 30.08.2002r. ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( p. o. p. p. s. a. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone ( co ma miejsce w niniejszej sprawie ) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej. ustawy ( art. 97§ 1 ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego. W aktach ZBOWiDu znajdują się informacje o współpracy skarżącego z B.Ch. ( życiorys - k. [...], deklaracja członkowska - k. [...] ). Nie można zatem zasadnie twierdzić, że okoliczności te podniósł W.G. dopiero w skardze. Niestety wątek ten nie był przeanalizowany podczas postępowania weryfikacyjnego, a od poczynionych ustaleń zależy ewentualne zachowanie przez skarżącego uprawnień kombatanckich w oparciu o art. 25 ust. 2 pkt 2 in fine ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( t. j. Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950zezm.). Nie można natomiast przyznać racji skarżącemu, że dokładniejszych ustaleń wymaga cały przebieg służby wojskowej skarżącego w 2 Brygadzie KB W. W aktach b. ZBOWiDu bowiem brak jakichkolwiek konkretnych informacji poza ogólnikowymi stwierdzeniami, iż skarżący walczył "z reakcyjnym podziemiem", jednakże wiadomo, iż 2 Brygada KBW nie walczyła z UPA ani Wehrwolfem , a zatem z ugrupowaniami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach... Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z 30.08.2002r. p. o. p. p. s. a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w zw. z art.97 § 1 ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę p. o. u. s. a. i ustawę p. o. p. p. s. a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ) w zw. z art. 97 § 2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.