II SA/Kr 2396/03

WyrokWSA w Krakowie2006-12-28

Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Małgorzata Brachel-Ziaja, Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie zastępcze pisma stronie postępowania administracyjnego, dokonane osobie będącej portierem firmy, a nie domownikiem, sąsiadem lub dozorcą domu, może być uznane za prawidłowe, jeśli nie spełniono wymogów z art. 43 k.p.a. i czy w takiej sytuacji można stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że organ odwoławczy dopuścił się istotnych naruszeń proceduralnych. Doręczenie zastępcze nie zostało prawidłowo przeprowadzone, ponieważ nie wyjaśniono statusu osoby odbierającej pismo (portiera) w kontekście art. 43 k.p.a. Ponadto, organ błędnie obliczył termin do wniesienia odwołania. W konsekwencji, stwierdzenie uchybienia terminu było niezasadne.
Stan faktyczny
Skarżący H.P. i J.P. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku. Decyzja organu I instancji została doręczona osobie o nazwisku P., która nie była domownikiem ani pełnomocnikiem skarżących. Skarżący otrzymali decyzję po powrocie z urlopu i złożyli odwołanie, kwestionując prawidłowość doręczenia i obliczenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak / spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi H.P. i J.P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżących H.P. i J.P. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...].07.2003r., znak: [...] nakazał H. i J. P. przywrócenie w terminie do 30 sierpnia 2003r. poprzedniego sposobu użytkowania budynku zlokalizowanego na działkach Nr "1" i "2" przy ul. M. w K., tj. funkcji administracyjno-socjalnej. Decyzja ta została doręczona w dniu 18.07.2003 r., podczas nieobecności adresatów osobie o nazwisku P.H. i J.P. faktycznie otrzymali przedmiotową decyzję po powrocie z urlopu w dniu 21.07.2003 r. i złożyli odwołanie od przedmiotowej decyzji organu l instancji w dniu 4.08.2003 r. J.P. w piśmie z dnia 13.08.2003 r. poinformował organ II instancji, iż decyzję organu l instancji otrzymał w dniu [...].07.2003r., a zatem od tej daty powinien być liczony 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał 2 postanowienia w powyższej sprawie: - postanowieniem z dnia [...].09.2003r. Znak [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].07.2003r. Znak: [...] nakazującej H. i J. P. przywrócenie w terminie do 30 sierpnia 2003r. poprzedniego sposobu użytkowania budynku zlokalizowanego na działkach Nr "1" i "2" przy ul. M. w K., tj. funkcji administracyjno-socjalnej, natomiast - postanowieniem z dnia [...].09.2003r. Znak: [...] odmówił J.P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].07.2003r. W uzasadnieniu pierwszego z w/w postanowień wskazano, iż decyzja organu l instancji zawierająca prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania, została doręczona portierowi o nazwisku P. przez pracownika organu l instancji pod wskazany adres zamieszkania J.P. i H.P. Organ If instancji wskazał, że nawet jakby przyjąć, iż J.P. otrzymał przesyłkę w dniu 21.07.2003 r. to termin do złożenia odwołania mijał w dniu 01.08.2003 r. Wobec powyższego zdaniem organu nadanie w/w przesyłki zawierającej odwołanie dopiero w dniu 04.08.2003 r. spowodowałoby uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy ponadto podał, iż przedmiotowa decyzja została doręczona H. i J.P. w dniu 18.07.2003r., natomiast odwołanie zostało wysłane pocztą w dniu w dniu 04.08.2003r. a więc w dniu 17 po otrzymaniu decyzji, co stanowi niespełnienie wymogu art. 129 § k.p.a. W/w postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest przedmiotem skargi H. i J. P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucają że postanowienie nie jest zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Twierdzą bowiem, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. została doręczona nieprawidłowo, tj. wręczona osobie przypadkowej, nie posiadającej żadnego upoważnienia czy pełnomocnictwa do odbierania pism w ich imieniu. Osoba ta -pan P. nie jest dozorcą budynku, w którym zamieszkują ale portierem na terenach użytkowanych przez firmy "E." i "El." Podnoszą iż nie zostali również zawiadomieni komu i kiedy doręczono tę decyzje, co stanowi naruszenie przepisów określonych w rozdziale 8 KPA Skarżący kwestionują również uzasadnienie postanowienia organu II instancji o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, twierdząc, że nie ma dowolności w liczeniu przez nich upływu terminu, gdyż, przyjęcie daty 21.07, jest naprawieniem nieprawidłowości w postępowaniu doręczyciela - pracownika Starostwa Powiatowego w K.". Oni bowiem jako strona otrzymali decyzję organu l instancji w dniu 21.07.2003r, tj. w pierwszym dniu po powrocie z wczasów w C. (dowodem ich nieobecności były załączone polisy "Warty1'), a zatem od tej daty przysługiwał im termin 14 dni na odwołanie się od tej decyzji. Bezpodstawna jest więc zdaniem skarżących próba skrócenia im terminu do złożenia odwołania o 3 dni, a "Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie posiada uprawnień do skracania tego terminu na podstawie stwierdzenia czy strona miała jeszcze czas na odwołanie się czy też go nie miała." Ponadto zdaniem skarżących niezgodne z przepisami jest "(...) wydanie przez ten sam organ dwu postanowień o rożnej treści, o tym samym numerze i dacie". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę" Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art. 3 w/w ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W oparciu o art. 134 p.o.p.s.a Sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na określone kategorie postanowień, tj. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Na postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wydane na podstawie art. 134 k.p.a., orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania- jako postanowienie kończące sprawę służy skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Zgodnie z wyrokiem NSA z 24.03.1999 r., ISA/ Lu 151/98, LEX nr 37218: "Żeby można uznać, iż doręczenie zastępcze określone w art. 43 kpa dokonane zostało prawidłowo muszą zostać spełnione określone w tym przepisie przesłanki, a mianowicie: a) adresat musi przebywać w mieszkaniu - choć w momencie doręczania przesyłki jest w tym mieszkaniu nieobecny; b) pismo przyjmuje za pokwitowaniem osoba wymieniona w art. 43 kpa oraz w kolejności w tym przepisie przewidzianej; c) osoba odbierająca pismo zobowiąże się do jego oddania adresatowi osobiście oraz d) na drzwiach mieszkania adresata doręczyciel winien zamieścić zawiadomienie o doręczeniu zastępczym dokonanym do rąk innych osób niż domownicy (tj. do rąk sąsiada lub dozorcy)." ( vide też wyrok NSA z 13.12.1996 r., l SA/Wr 81/96, LEX nr 28361, wyrok NSA z 10.11.1996 r., S.A./Gd 2571/94, LEX nr 27366). W przedmiotowej sprawie organy administracyjne nie wyjaśniły w toku postępowania kim była osoba o nazwisku P. w rozumieniu w/w przepisu. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ stwierdził, iż pan P. jest portierem firmy "E." należącej do J.P., nie dokonując oceny, czy może być uznany za dozorcę domu, który podjął się oddania przesyłki adresatowi, tym bardziej iż poinformował on pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż adresaci przesyłki przebywają za granicą. Kolejnym uchybieniem, którego dopuścił się organ II instancji było błędne podanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż termin 14-dniowy do wniesienia odwołania od postanowienia otrzymanego przez skarżącego w dniu 21.07.2003r. mija 01.08.2003r., gdy zgodnie z prawem upływa on w dniu 4.08.2003r. Wobec powyższego skarżący nadając przesyłkę zawierającą odwołanie w dniu 04.08.2003 r. dokonał tej czynności w terminie. W niniejszej sprawie, wymagało rozważenia, a następnie podania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, czy dokonane doręczenie można uznać za prawidłowe, czy istotnie nastąpiło tu doręczenie jednej z osób wymienionych w katalogu art. 43k.p.a., czego jednak Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dokonał, naruszając przez to w sposób istotny art. 7, 77 § 1 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego. Niewyjaśnienie w/w okoliczności powoduje, że wydane w sprawie postanowienie zostało wydane z istotnym naruszeniem przepisów proceduralnych (art. 43, 80 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z racji istnienia wskazanych wyżej uchybień, orzeczono jak w sentencji orzeczenia na podstawie art. 145 par. 1 ust. 1 pkt. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło