II SA/Kr 2397/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi H. P. i J. P. na postanowienie o Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia - skargę odrzucić - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] 2003r., znak: [...] nakazał H. i J. P. przywrócenie w terminie do [...] 2003r. poprzedniego sposobu użytkowania budynku zlokalizowanego na działkach Nr 1306/1 i 1306/14 przy ul. [...] w K., tj. funkcji administracyjno-socjalnej. Decyzja ta została doręczona w dniu [...] 2003 r., podczas nieobecności adresatów osobie o nazwisku P. H. i J. F. otrzymali przedmiotową decyzję po powrocie z urlopu w dniu [...] 2003 r. i złożyli odwołanie od przedmiotowej decyzji organu l instancji w dniu [...] 2003 r. J. P. w piśmie z dnia [...] 2003 r. poinformował organ II instancji, iż decyzję organu l instancji otrzymał w dniu [...] 2003 r., a zatem od tej daty powinien być liczony 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał 2 postanowienia w powyższej sprawie: - postanowieniem z dnia [...] 2003r. Znak: [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003r. Znak: [...] nakazującej H. i J. P. przywrócenie w terminie do [...] 2003 r. poprzedniego sposobu użytkowania budynku zlokalizowanego na działkach Nr [...] i [...] przy ul. M. w K., tj. funkcji administracyjno-socjalnej, - postanowieniem z dnia [...] 2003r. Znak: [...] odmówił J. P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003r. W uzasadnieniu drugiego z w/w postanowień wskazano, iż decyzja organu l instancji zawierająca prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania, została doręczona portierowi o nazwisku P. przez pracownika organu l instancji pod wskazany adres zamieszkania J. P. i H. P. Organ II instancji wskazał, że nawet jakby przyjąć, iż J. P. otrzymał przesyłkę w dniu [...] 2003 r. to termin do złożenia odwołania mijał w dniu [...] 2003 r. Wobec powyższego zdaniem organu nadanie w/w przesyłki zawierającej odwołanie dopiero w dniu [...] 2003 r. spowodowałoby uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy ponadto podał, iż dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu niezbędne jest uprawdopodobnienie przez osobę braku jej winy, a więc zachowania należytej staranności oraz faktu, że przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu była od niej niezależna i istniała do czasu złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie J. P. podniósł we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, iż otrzymał decyzję w dniu [...] 2003 r., a zatem przed upływem terminu do wniesienia odwołania. Organ wskazał ponadto, iż J. P. nie podniósł żadnych innych okoliczności mogących powodować uchybienie terminu w czasie jego biegu tj. pomiędzy [...] 2003 r. a [...] 2003 r. Organ uznał, że przedmiotowa decyzja została J. P. skutecznie doręczona, skoro jak sam twierdzi, otrzymał ją po powrocie z wczasów zagranicznych, tj. w dniu [...] 2003 r. Zdaniem organu II instancji brak umieszczenia zawiadomienia (w skrzynce na korespondencję lub w drzwiach mieszkania adresata) o doręczeniu decyzji portierowi nie spowodował przeszkody uniemożliwiającej jej skuteczne otrzymanie przez adresata. Tym bardziej, że mieszkanie J. P. znajduje się na terenie zakładu należącego do niego. W/w postanowienia są przedmiotem skargi H. i J. P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w K. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucają, że obydwa postanowienia są niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Twierdzą bowiem, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. została doręczona nieprawidłowo, tj. wręczona osobie przypadkowej, nie posiadającej żadnego upoważnienia czy pełnomocnictwa do odbierania pism w Ich Imieniu. Osoba ta -pan Połeć nie jest dozorcą budynku, w którym zamieszkują, alt portierem na terenach użytkowanych przez firmy "[...]" i "[...]" Podnoszą iż nie zostali również zawiadomieni komu i kiedy doręczono tę decyzje, co stanowi naruszenie przepisów określonych w rozdziale 8 KPA Skarżący kwestionują również uzasadnienie postanowienia organu II instancji o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, twierdząc, że nie ma dowolności w liczeniu przez nich upływu terminu, gdyż "przyjęcia daty 2107, jest naprawieniem nieprawidłowości w postępowaniu doręczyciela - pracownika Starostwa Powiatowego w K.." Oni bowiem jako strona otrzymali decyzję organu l instancji w dniu [...] 2003r., tj. w pierwszym dniu po powrocie z wczasów w C. (dowodem ich nieobecności były załączone polisy ), a zatem od tej daty przysługiwał im termin 14 dni na odwołanie się od tej decyzji. Bezpodstawna jest więc zdaniem skarżących próba skrócenia im terminu do złożenia odwołania o 3 dni, a "Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie posiada uprawnień do skracania tego terminu na podstawie stwierdzenia czy strona miała jeszcze czas na odwołanie się czy też go nie miała." Ponadto zdaniem skarżących niezgodne z przepisami jest "(...) wydanie przez ten sam organ dwu postanowień o rożnej treści, o tym samym numerze i dacie". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na określone kategorie postanowień, tj. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Organem właściwym w kwestii przywrócenia terminu - jak wynika z art. 59 § 1 k.p.a. - jest organ właściwy w sprawie. Organem kompetentnym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest zatem właściwy w sprawie organ odwoławczy. Od postanowień organu odwoławczego, które mają charakter postanowień ostatecznych nie przysługuje zażalenie. Art. 59 § 2 k.p.a. stanowiący, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia dotyczy - analogicznie do rozumienia art. 59 § 1 zdanie pierwsze k.p.a. wszystkich postanowień w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, zarówno postanowień o przywróceniu tego rodzaju terminu, jak i postanowień o odmowie jego przywrócenia. Zwłaszcza nie znajdowałoby żadnego uzasadnienia twierdzenie, że ostateczny charakter uzyskuje wyłącznie postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu ma charakter aktu procesowego, a zatem nie należy do kategorii postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie to nie kończy również postępowania w sprawie, albowiem w konsekwencji odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy jest zobowiązany do podjęcia w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem kończącym postępowanie nie jest zatem postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, lecz postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W niniejszej sprawie oprócz postanowienia o odmowie przywrócenia terminu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zostało wydane kolejne postanowienie, na podstawie art. 134 k.p.a., orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i dopiero na to postanowienie - jako kończące sprawę - służy skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Mając powyższe na uwadze należało skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003r., nr [...] złożoną przez J. P. i H. P. odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.