II SA/Kr 240/16

Kraków, dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. i S. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary w związku z samowolnym przystąpieniem do użytkowania budynku postanawia: odrzucić skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 14 grudnia 2015 r. nr [...] znak [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] nr [...] z dnia 30 października 2015 r. nakładające na inwestorów W. T. i S. T. obowiązek uiszczenia kary w związku z samowolnym przystąpieniem do użytkowania budynku gospodarczego na terenie działki nr [...] w G. w wysokości 5000 zł. Niniejsze postanowienie zostało doręczone W. i S. T. w dniu 21 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14 i k. 15 akt administracyjnych). W dniu 26 stycznia 2016 r. W. i S. T. złożyli osobiście w organie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na wyżej wskazane postanowienie tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę z uchybieniem terminu wskazanego w cytowanym powyżej przepisie. Jak wskazano powyżej, zaskarżone postanowienie zostało doręczone W. i S. T. w dniu 21 grudnia 2015 r. Wobec powyższego skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 20 stycznia 2016 r. Natomiast skarżący uczynili to dopiero w dniu 26 stycznia 2016 r., co potwierdza data stempla organu na skardze. Z zestawienia powyższych dat jednoznacznie wynika, że skarga została wniesiona po termie do dokonania tej czynności procesowej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.