II SA/Kr 2404/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA-del. Alina Paluch (spr.) Sędziowie NSA-del. Krystyna Kutzner WSA Halina Jakubiec Protokolant : Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 17 sierpnia 2000r. Nr [...]. w przedmiocie choroby zawodowej -Uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią z mocy decyzję organu pierwszej instancji - Decyzją z dnia [...] 2000r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie stwierdził u J. C. choroby zawodowej narządu słuchu. W podstawie prawnej decyzji powołał art. 4 pkt 5 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. Nr 90 z 1998r., poz. 575 z późn. zm) §10 ust.1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz 294 zm. Dz. U. Nr 61z 1989r., poz. 364) oraz art. 104 kpa. W uzasadnieniu zaś decyzji stwierdził co następuje; J. C. w okresie od [...] 1992r. do [...] 1999r. pracował na stanowisku trakowego w Firmie "[...] " s.c A.J M. w [...] w hałasie o natężeniu dźwięku przekraczającym normatywy higieniczne. W latach 1980-1991 r. zatrudniony był również na stanowisku trakowego w D. S. P. "[...] " w [...] . J. C. był badany w [...] Ośrodku Medycyny Pracy w [...] i w wydanym orzeczeniu lekarskim z dnia [...] 2000r. stwierdzono "obustronny niedosłuch niewielkiego stopnia- brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu słuchu" ( ubytek słuchu UP-15dB, UL-20 dB ) . W wyniku odwołania od powyższego orzeczenia J. C. został skierowany na badania do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu. W dniu [...] 2000r. Instytut wydał orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania zawodowego uszkodzenia słuchu. W uzasadnieniu tego orzeczenia podano, iż przeprowadzona diagnostyka audiologiczna wykazała, że słuch pacjenta jest stosowny do wieku. Średnie ubytki słuchu po odliczeniu poprawki na wiek wynoszą dla UP-0,3dB, dla UP- 7dB. Mając na uwadze powyższe orzeczenia lekarskie o braku rozpoznania choroby zawodowej u J. C. zdaniem organu brak było także podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W odwołaniu od powyższej decyzji J. C. podnosi, iż orzeczenia lekarskie wydane w jego sprawie krzywdzą go, ponieważ jego zdaniem choroby uszkodzenia słuchu nabył w zakładzie "[...] "s.c A.J M., gdzie pracował na stanowisku trakowego a hałas na hali tartacznej był duży, a brak było zabezpieczeń na uszy. Obecnie po 19 latach pracy jest bez pracy i bez uprawnień do renty, mimo, że ze względów zdrowotnych został zwolniony z pracy. [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia 17 sierpnia 2000 r. [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa oraz w związku z §10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (DZ. U. Nr 65, poz. 294, zm. Dz. U. Nr 61 z 1989 r., poz. 364), po rozpatrzeniu odwołania J. C. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że w sprawie rozpoznania choroby zawodowej u odwołującego orzekły dwie upoważnione jednostki służby zdrowia tj. Małopolski Ośrodek Medycyny Pracy w Krakowie oraz Instytut Medycyny Pracy w Sosnowcu i żadna z nich nie znalazła podstaw do rozpoznania u wyżej wymienionego choroby zawodowej. Podkreślono, iż Instytut w Sosnowcu jest placówką naukowo-badawczą resortu zdrowia i opieki społecznej i stanowi drugi szczebel diagnostyczno- orzeczniczy w sprawach spornych i wątpliwych i jego orzeczenie są merytorycznie ostateczne. Stwierdzono także, iż przy wydaniu decyzji uwzględniono również stanowisko ekspertów dotyczące choroby zawodowej narządu słuchu u osób wykonujących pracę zawodową w ekspozycji na hałas, w przypadku stwierdzenia na podstawie specjalistycznych badań ubytku słuchu o wielkości nie przekraczającej 30 dB w uchu lepiej słyszącym (pismo MZ i OS z dnia [...] 1999r, znak [...] .) Z uwagi na powyższe, [...] Wojewódzki Inspektor [...] biorąc pod uwagę treść §10 ust. 1 powołanego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych nie znalazł podstaw do zmiany decyzji organu I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. C. podnosi te same argumenty co w odwołaniu a mianowicie, że czuje się pokrzywdzony bowiem utracił słuch w czasie pracy w tartaku i obecnie nie ma szans na zatrudnienie. Podaje, że został zwolniony z pracy na podstawie zaświadczenia lekarskiego Gabinetu Lekarsko-Internistycznego przy Przychodni Rejonowej Nr [...] w [...] z dnia [...] 1999r. o niezdolności do pracy ze względu na upośledzenie słuchu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że Inspektor Sanitarny decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej wydaje w oparciu o wyniki dochodzenia epidemiologicznego oraz orzeczenie lekarskie rozpoznające chorobę zawodową przez uprawomocnioną jednostkę służby zdrowia, a taką jednostką nie jest Przychodnia Rejonowa Nr [...] w [...] . O oddalenie skargi wniosła zainteresowana Firma "[...] "s.c A.J M. w [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do §1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych "za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy". Wynika stąd, że definicja prawna choroby zawodowej składa się z dwóch elementów, z których jeden jest formalnie wskazany w określonym wykazie a drugi dotyczy sytuacji określonego związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywania pracy, których bardziej szczegółowe określenie zawarte jest w ustępie 2 wymienionego wyżej przepisu. W pozycji 15 przedmiotowego wykazu chorób zawodowych znajduje się: "uszkodzenie słuchu wywołane działaniem hałasu". W takim określeniu zawarte zostało pewne ograniczenie chorób polegających na uszkodzeniu słuchu ale jest ono ściśle określone związkiem z hałasem. Brak jest natomiast podstaw prawnych do tego, ażeby z prawnego pojęcia choroby zawodowej eliminować "uszkodzenie słuchu wywołane działaniem hałasu" ze względu na stopień uszkodzenia słuchu. Takiego ograniczenia omawianej choroby nie przewidują przepisy prawa materialnego, w związku z czym odmienna praktyka orzecznicza, pozostaje w sprzeczności z prawem. Również źródłem prawa nie może być powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko ekspertów, dotyczące choroby zawodowej narządu słuchu u osób wykonujących pracę zawodową w ekspozycji na hałas zawarte w piśmie MZ i OS z dnia [...] 1999 r., znak [...] , jako wykraczające poza katalog źródeł powszechnie obowiązującego prawa Rzeczpospolitej Polskiej określonej w art. 87 Konstytucji RP. W sprawie jest bezsporne, że skarżący pracował w hałasie ponadnormatywnym. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu stwierdził u skarżącego ubytki słuchu w UP-0,3dB w UL-7dB, zaś [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] stwierdził ubytki słuchu w UP-15dB, w UL-20dB. Istotne jest zatem, aby w toku ponownego postępowania organy służby zdrowia wypowiedziały się jednoznacznie co do tego, czy uszkodzenie słuchu u J. C. jest spowodowane warunkami pracy, czy też innymi przyczynami ( np. chorobą uszu, zażywaniem pewnych leków itp.) Wymaga to powtórnego przeanalizowania dokumentacji lekarskiej oraz przebadania skarżącego J. C. pod tym kątem. Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności w których doszło u J. C. do uszkodzenia słuchu narusza art. 7 i 77 kpa, a więc należy mówić o tego rodzaju naruszeniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153,poz.l270)