II SA/Kr 241/19

PostanowienieWSA w Krakowie2019-03-22

Skład orzekający: Sędzia WSA Magda Froncisz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie, wydane na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 K.p.a., jest dopuszczalna do kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie, wydane na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 K.p.a. (wskazujące na bezczynność lub przewlekłość postępowania), nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Takie postanowienie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., ponieważ nie służy na nie zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Stan faktyczny
Skarżący A. F. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 grudnia 2018 r., którym uznano za nieuzasadnione jego ponaglenie skierowane do Starosty T. w sprawie zarzucanej bezczynności. Kolegium oparło swoje postanowienie na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących ponaglenia. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 22 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 grudnia 2018 r. znak [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 grudnia 2018 r. znak [...], którym Kolegium uznało za nieuzasadnione ponaglenie A. F. zarzucające Staroście T. bezczynność w sprawie objętej żądaniem skarżącego z 13 marca 2018 r. Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia Kolegium wskazało art. 37 § 1, § 3 i § 6 pkt 1 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej "K.p.a.". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Sądu skargę na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 K.p.a. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 6 K.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Należy w tym miejscu wskazać, że powyższe postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 K.p.a.). W świetle powyższego należy wskazać, że postanowienie wydane w oparciu o art. 123 w związku z art. 37 § 6 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postanowienie takie nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 P.p.s.a., bowiem nie przysługuje na nie zażalenie, ani nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jak wskazano wyżej ponaglenie, takie jak wniesione przez skarżącego, uznane jest za środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a., warunkujące skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe działanie organu. Mając powyższe na uwadze wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 grudnia 2018 r. znak [...] - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło