II SA/Kr 244/13

Kraków, dnia 26 lutego 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Ł. na pismo Wojewody z dnia 6 grudnia 2012r. znak: [...] postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym pismem Wojewoda po przeprowadzeniu postępowania skargowego na podstawie przepisów działu VIII kpa, udzielił M.Ł. odpowiedzi na jej skargę z dnia 20 września 2012r., która dotyczyła działania Starosty N. w kwestii zarzutu wydawania pozwoleń na budowę budynków mieszkalnych na terenie gminy P. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie ponieważ, w jego ocenie, sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Udzielone w treści zaskarżonego pisma Wojewody wyjaśnienia stanowią zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi, wniesionej w trybie art. 227 kpa. Instytucja tzw. skargi powszechnej (art. 221 kpa i nast.) stanowi szczególne uzupełnienie postępowania administracyjnego i swego rodzaju środek zastępczy dla sądowej kontroli decyzji administracyjnych. Dlatego tryb ogólnoskargowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, od zawiadomienia o sposobie załatwienia sprawy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (zażalenie, odwołanie). Zatem zawiadomienie o załatwieniu skargi, wniesionej w tym trybie nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności nie mieści się bowiem w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r. póz. 270 ze zm., oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji.