II SA/Kr 244/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Beata Łomnicka (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp. k. w K. na postanowienie Wojewody [...] z 16 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżone postanowienie 1. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] sp. z o.o. sp. k. w K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta K. postanowieniem z 3 września 2018 r., znak: [...] zawiesił wznowione postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [...] Prezydenta Miasta K. z 29 września 2015 r., znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę inwestycji pn.:"Budowa placu manewrowego Ośrodka Doskonalenia Techniki Jazdy wraz z budową studni i odwodnienia liniowego na działce nr [...] obr. [...] jedn. ew. [...] przy ul. [...] w K.". Postanowienie organu I instancji wydane zostało w oparciu o przepisy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z prowadzonym przez Wojewodę postępowaniem w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji nr [...] z 29 września 2015 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Uzasadniając wydane rozstrzygniecie, organ I instancji wskazał, że następstwem prawnym stwierdzenia nieważności decyzji jest bezprzedmiotowość postępowania w sprawie wznowienia postępowania, gdyż stwierdzenie nieważności decyzji oznacza wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Tym samym postępowanie w sprawie wznowienia postępowania należałoby uznać za bezprzedmiotowe. Wobec powyższego organ I instancji stwierdził, że zakończenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Po rozpatrzeniu zażalenia A. J., Wojewoda w postanowieniu z 16 stycznia 2019 r. , nr [...] na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 97 § 1 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy powołując się na dominujący w orzecznictwie sądowoadministarcyjnym pogląd stwierdził, że zastosowanie trybu stwierdzenia nieważności decyzji powoduje następstwa prawne dalej idące niż zastosowanie trybu wznowienia postępowania, zatem należy dać priorytet pierwszemu z nich. Z tego względu wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w trakcie toczącego się już postępowania w sprawie wznowienia, powoduje konieczność zawieszenia wznowieniowego postępowania. Jednakże zaakcentowano, że problem w niniejszej sprawie polega na tym, że organ odwoławczy nie rozstrzygnął jeszcze w zakresie formalnego wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta K.. Na dzień wydania przedmiotowego orzeczenia w powyższej sprawie organ odwoławczy jest na etapie ustalania, czy wnioskującemu o stwierdzenie nieważności decyzji przysługuje przymiot strony, gdyż jest to przesłanka konieczna umożliwiająca wszczęcie postępowania nieważnościowego na wniosek. Mając powyższe na uwadze organ II instancji uznał, że na tym etapie brak jest podstaw do zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją Prezydenta Miasta K.. W sprzeciwie wniesionym od powyższego rozstrzygnięcia [...] sp. z o.o. sp. k., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła naruszenie art.10 § 1 k.p.a. oraz 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uchylenie postanowienia o zawieszeniu, w sytuacji gdy przesłanki do jego zawieszenia nadal trwają tj. postępowanie ze skargi kasacyjnej nie zostało prawomocnie zakończone. W związku z powyższym strona skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia II instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy w całości podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie widząc podstaw do jego zmiany z powodu zarzutów ponoszonych w treści sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów prawa, jednakże nie z powodów wskazanych przez profesjonalnego pełnomocnika w sprzeciwie. Tytułem wstępu należy przypomnieć, że strona skarżąca zakwestionowała prawidłowość postanowienia organu II instancji uchylającego rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. o zawieszeniu wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z 29 września 2015 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Stosownie do brzmienia art. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Sąd w obecnym składzie także podziela pogląd, zbieżny z aktualną linią orzeczniczą, że w przypadku zbiegu przesłanek dwóch trybów nadzwyczajnych weryfikacji decyzji administracyjnych pierwszeństwo jednego z nich należy określić mając na względzie pierwszeństwo elementów materialnych przed formalnymi. Zastosowanie trybu stwierdzenia nieważności powoduje następstwa prawne dalej idące niż zastosowanie trybu wznowienia postępowania, należy zatem dać priorytet pierwszemu z nich. Stwierdzenie nieważności decyzji oznacza bowiem wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego, a zatem wyeliminowania jednego z elementów przedmiotu postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Następstwem stwierdzenia nieważności decyzji jest więc bezprzedmiotowość postępowania w sprawie o wznowienie postępowania. Dlatego też w razie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, należy na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesić postępowanie w sprawie wznowienia (por. B.Adamiak, Komentarz, Wyd. 6 Warszawa 2004, str. 618; J.Borkowski, glosa do wyroku NSA z dnia 19 listopada 1992 r., SA/Kr 914/02, Prz. Sąd. 1994, nr 7-8, poz. 159, t. 2). W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nieprawidłowo uznał, że brak było podstaw do zawieszenia wznowieniowego postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta K. z 29 września 2015 r. o pozwoleniu na budowę, pomimo złożenia przez J. S. wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. Wojewoda swoje rozstrzygnięcie tłumaczył tym, że "nie rozstrzygnął jeszcze w zakresie formalnego wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności ww. decyzji (...)". W toku postępowania przed WSA w Krakowie, reprezentujący w sprawie Wojewodę profesjonalny pełnomocnik w odpowiedzi na pismo Sądu z 17 lipca 2019 r., poinformował, że decyzją Wojewody z 19 kwietnia 2019 r., znak: [...], zakończone zostało postępowanie z wniosku J. S. o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Nr [...], Prezydenta Miasta K. z 29 września 2015 r., znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla ww. zamierzenia inwestycyjnego, którym organ I instancji umorzył wszczęte postępowanie ze względu na brak przymiotu strony wnoszącego. Powyższa decyzja zaskarżona została do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w W., a postępowanie przed GUNB nie zostało zakończone. Z uwagi zatem na to, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z 29 września 2015 r., znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zostało wszczęte i nie zostało dotychczas zakończone, postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie powinno nadal być zawieszone, jako że przyczyna zawieszenia nie ustała. Okoliczności powyższe wskazują, że zaskarżone orzeczenie organu odwoławczego było przedwczesne. Stwierdzone zaś naruszenie prawa procesowego - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., wywołało ten skutek, że koniecznym stało się uchylenie postanowienia organu II instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł natomiast na podstawie art. 200 p.p.s.a.