II SA/Kr 2441/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2004r sprawy ze skargi M. M. i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia 14 lipca 2003r Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego postanawia I. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi, II. skargę odrzucić II SA/Kr 2441/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 14 lipca 2003 r ([...]) Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta z daty [...].2003 r ([...]) o utracie przez M.M. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzja została doręczona M.M. w dniu [...] 2003 r - do Zakładu Karnego - gdzie w tym czasie przebywał. Skargę na tej decyzję M.M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...].2003 r nadmieniając, iż nie zachował 30 - dniowego terminu, jak został pouczony w decyzji gdyż nie był poinformowany o możliwości wniesienia jej z zakładu karnego. Przyjmując, iż skarga, w świetle powyższego oświadczenia, zawiera wniosek o przywrócenie skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Mianowicie w myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W przepisie tym stosownie do § 2 tego przepisu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nie badając kwestii zachowania 7 dniowego terminu, o którym mówi przepis art. 87 § 1 (wyżej cytowany), Sąd doszedł do przekonania, iż skarżący nie wskazał na żadne okoliczności mogące uzasadnić, iż nie zachowanie 30 dniowego terminu przewidzianego w art. 53 ustawy powołanej na wstępie, jest niezawinione. Jak wynika z akt, odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, wniesione zostało z Zakładu Karnego, a zatem skarżący niewątpliwie posiadał wiedzę co do sposobu działania w sytuacji pozostawania w tym Zakładzie i mógł skorzystać z przysługujących mu uprawnień. Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu nie mógł być uwzględniony, zaś skargę jako spóźnioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, której zastosowanie w sprawie niniejszej wynika z treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271).