II SA/Kr 246/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Małgorzata Brachel – Ziaja (spr.) WSA Grażyna Firek Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2008 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę po wznowieniu postępowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] r. znak [...] - po rozpatrzeniu odwołania A. F. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...] o odmowie uchylenia własnej ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] 2004 r., znak: [...] o pozwoleniu na budowę oświetlenia drogowego ulicy [...] w [...] - Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda wskazał, że pismem z dnia [...] 2004 r. A. F. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o wszczęcie postępowania i wstrzymanie robót budowlanych związanych z budowa oświetlenia drogowego ul. [...] w [...] podnosząc, że jako strona nie został powiadomiony o "wydanych warunkach lokalizacyjnych jak i wydanym pozwoleniu budowlanym" oraz, że "jeżeli jest wydane zezwolenie budowlane na w/w roboty to zostało wydane niezgodnie z prawem budowlanym z racji niepowiadomienia wszystkich stron". Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...]. 2004 r. przekazał to pismo Staroście [...] stwierdzając, że w dniu [...] 2004 r. przeprowadzono czynności kontrolne, w wyniku których (oraz na podstawie złożonego do protokołu oświadczenia kierownika robót budowlanych) stwierdzono, że roboty budowlane przy powyższej inwestycji prowadzone są zgodnie z warunkami decyzji Starosty [...] z [...].2004 r. o pozwoleniu na budowę Ponieważ A. F. w swoim piśmie powołał jedną z przesłanek wznowienia (art. 145 par 1 pkt 4 k.p.a.), Starosta [...] postanowieniem z dn. [...].2004 r., znak: [...] wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę oświetlenia drogowego ul. [...] w [...]. Następnie decyzją z dn. [...].2004 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...]2004 r., znak: [...] o pozwoleniu na budowę oświetlenia ul. [...] w [...]. Organ administracji uznał, że działka stanowiąca współwłasność A. F. znajduje się poza obszarem oddziaływania projektowanego obiektu, a więc nie jest on stroną postępowania w sprawie, w której nastąpiło wznowienie. Od decyzji tej odwołał się A. F. stwierdzając, że inwestycja realizowana jest niezgodnie z projektem, a z uwagi na fakt, że działka stanowiąca jego współwłasność bezpośrednio sąsiaduje z działką objętą inwestycją, posiada przymiot strony w sprawie w której nastąpiło wznowienie. W trakcie prowadzenia postępowania odwoławczego ustalono, że decyzja o pozwoleniu na budowę oświetlenia drogowego ul. [...] w [...] zawiera wady określone art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wobec tego z urzędu wszczęto postępowanie w sprawie stwierdzenia jej nieważności, a postanowieniem z dn. [...].2005 r. zawieszono postępowanie odwoławcze w sprawie wznowienia. Po ostatecznym rozstrzygnięciu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę podjęto zawieszone postępowanie odwoławcze. Wojewoda [...] ocenił, że organ l instancji prawidłowo zakwalifikował pismo A. F. z [...].2004 r. jako wniosek o wznowienie postępowania. Zasadnym było podjęcie postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [...] Starosty [...] z dn. [...].2004 r. o pozwoleniu na budowę oświetlenia ulicy [...] w [...]. Krąg stron postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę należy ustalić w oparciu o art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 prawa budowlanego. Zgodnie z tymi przepisami stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, zaś przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Z uwagi na fakt, iż lokalizacja planowanej inwestycji odnosi się do przeciwległej części pasa drogowego (oświetlenie drogowe zaprojektowano po drugiej stronie jezdni), to działka nr ewid. [...] położona w obr. ewid. [...] w [...] (stanowiąca współwłasność A. F.), znajduje się poza obszarem oddziaływania planowanej inwestycji. Żaden z obowiązujących przepisów odrębnych (związanych z przedmiotową inwestycją) nie wprowadza takich ograniczeń w zagospodarowaniu terenu, które obejmowałyby swym zasięgiem tą działkę. Dlatego też A. F. nie jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę oświetlenia drogowego ul. [...] w [...] i to uzasadnia rozstrzygnięcie Starosty o odmowie uchylenia decyzji podjętej w tej sprawie. Przytaczany przez A. F. fakt, iż działka stanowiąca jego współwłasność bezpośrednio sąsiaduje z działką objętą inwestycją, nie przesądza w tym przypadku o uzyskaniu przymiotu strony. Powyższą decyzje zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. F. ponownie zarzucając, że nie brał udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę oświetlenia ul. [...] w [...]. Skarżący uważa, że jako właściciel nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji powinien być stroną takiego postępowania. Na skutek inwestycji jego działka jest oświetlona, co podważa ustalenie, że obszar oddziaływania inwestycji nie obejmuje tej nieruchomości. A. F. zarzucił też, że w trakcie realizacji inwestycji popełniono wiele błędów i na tę okoliczność domaga się powołania biegłych z zakresu prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. A. F. nie jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę oświetlenia ul. [...] w [...]. Skoro decyzja Starosty [...] z [...].2004 r. o pozwoleniu na budowę nie była dotknięta wadą, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., należało odmówić jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając skargę zważył co następuję: Skarga jest bezzasadna. Decyzje organów obu instancji są zgodne z prawem. Żądając wznowienia postępowania skarżący podał, iż jako strona bez własnej winy nie brał udziału w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę oświetlenia ulicy [...] w miejscowości [...], a jego działka graniczy bezpośrednio z działką stanowiącą teren inwestycji, co wyczerpuje przesłankę wznowienia przewidzianą przepisem art. 145 par 1 pkt. 4 k.p.a. Organ pierwszej instancji powołaną na wstępie decyzją z dnia [...].2004 r, Nr: [...] z przyczyn podmiotowych odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] 2004 r. Nr: [...] stwierdzając w jej uzasadnieniu, że skarżący nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy dokonując identycznej konstatacji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, trzeba stwierdzić że kluczowym zagadnieniem w sprawie jest kwesta; czy skarżącemu przysługiwałby status strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę oświetlenia ulicy [...] zakończonej ostateczną decyzją. Od wyjaśnienia bowiem tej kwestii zależał wynik postępowania wznowieniowego. Już w pierwszej fazie postępowania w sprawie wznowienia postępowania zwanego etapem wstępnym (wyjaśniającym), obowiązkiem organu jest zbadanie m.in. czy żądanie wznowienia pochodzi od strony lub innego podmiotu uprawnionego do złożenia takiego żądania . Drugi etap tzw. właściwy obejmuje merytoryczne badanie zaistnienia okoliczności uzasadniających wzruszenie decyzji, a także badanie przesłanek negatywnych, których istnienie prowadzi odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji z braku podstaw do jej wzruszenia. W przypadku przesłanki wznowienia przewidzianej art. 145 par 1 pkt 4 k.p.a. koniecznym jest - stosownie do treści art. 147 k.p.a. (zdanie drugie) - istnienie żądania wznowienia postępowania pochodzącego od strony, która bez własnej winy nie brała w nim udziału. Definicja pojęcia strony została ujęta w przepisie art. 28 k.p.a., który stanowi że stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jednakże prawo budowlane - ustawa z dnia 7.07.1994 r /tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, póz. 1118/ przepis art. 28 ust. 2 określa kto jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę Przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do unormowania zawartego w art. 28 k.p.a. i dlatego tylko on ma zastosowanie w postępowaniu o pozwolenia na budowę. Otóż stronami w tym postępowaniu są; inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze odziałowywania obiektu. Zatem w świetle tegoż przepisu zakres oddziaływania projektowanej inwestycji (obiektu) wyznacza w istocie krąg uczestników postępowania. Bowiem tylko ci właściciele będą stronami postępowania, których nieruchomości znajdują się w obszarze zasięgu odziałowywania planowanej inwestycji (obiektu). Z kolei przepis art. 3 prawa budowlanego zawierający słowniczek ustawowy w pkt 20) wyjaśnia, co należy rozumieć pod pojęciem obszaru oddziaływania obiektu, mianowicie teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wyprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Przykładowo można wymienić j przepisy ustaw; o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, o ochronie przyrody, Prawo wodne, Prawo ochrony środowiska, jako "przepisy odrębne". Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 14.12.2006 r. w sprawie IIOSK 75/06 wyjaśnia, że "znajdowanie się nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 prawa budowlanego należy rozumieć w ten sposób, iż przez oddziaływanie to naruszone zostają konkretne normy prawa materialnego np. przepisy techniczno - budowlane, z których dany podmiot wywodzi swój interes jako strona postępowania" ale także "obszar oddziaływania obiektu" będzie się materializować, gdy na podstawie konkretnych, indywidualnych parametrów danej inwestycji będą się również konkretyzować odpowiednie normy wynikające z odrębnych przepisów, które będą wytyczać pewną sferę wobec projektowanego obiektu, /por. LEX nr319183/ Analiza sfery oddziaływania przedmiotowej projektowanej inwestycji, dokonana prawidłowo przez organy orzekające w sprawie nie wykazała aby miała ona jakikolwiek wpływ na nieruchomość skarżącego, ograniczając go w sposobie jej zagospodarowania. Nieruchomość skarżącego znajduje się poza obszarem oddziaływania planowanej inwestycji, tym samym skarżący nie posiadł przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, co w konsekwencji musiało skutkować rozstrzygnięciem przewidzianym art. 151 par.1 pkt 1 k.p.a. tj. odmową uchylenia decyzji dotychczasowej wobec braku podstaw do jej wzruszenia na podstawie art. 145 par 1 pkt 4 k p. a W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm./ skargę oddalił jako całkowicie bezzasadną.