II SA/Kr 249/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. dotyczącej § 13 ust. 2, § 18 ust.4, § 19 ust.3 - 4, § 20 ust. 4 - 5, § 28 ust. 3-4 oraz § 27 ust. l - 2 i § 17 uchwały Rady Miasta Krakowa RMK LXXXIV)833)05 z dnia 6 lipca 2005r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru " Wzgórze św. Bronisławy" postanawia : odrzucić skargę Uzasadnienie. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi R. S. z dnia 20.01.2006r. który występując jako współwłaściciel dwóch działek położonych w strefie terenów otwartych " ZO 4 " podnosił szereg zarzutów dotyczących § 13 ust. 2, § 18 ust.4, § 19 ust.3 - 4, § 20 ust. 4 - 5, § 28 ust. 3-4 oraz § 27 ust. 1 - 2 i § 17 uchwały Rady Miasta Krakowa RMK LXXXIV)833)05 z dnia 6 lipca 2005r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wzgórze św. Bronisławy". W odpowiedzi na skargę Gmina Miasta Krakowa domagała się jej odrzucenia wskazując, że wniesienie przedmiotowej skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142 póz. 1591 z późn. zm ) nie zostało poprzedzone wcześniejszym wezwaniem organu gminy do usunięcia tegoż naruszenia, co uzasadnia zastosowanie art. 58 §1 pkt. 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. R. S. zaznajomiony z treścią odpowiedzi na skargę oświadczył w piśmie z dnia [...].04.2006r., że przed wniesienie skargi z dnia [...].01.2006r. nie dokonał czynności wezwania organu gminy do usunięcia kwestionowanego w niej stanu naruszenia przez uchwałę jego interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., oznaczana dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw obywatelskich ( § 1 ); przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 ); jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu -w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§3 ); w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania ( § 4 ). Wyczerpanie środków zaskarżenie lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o których mowa wyżej przed wniesieniem skargi odpowiada zasadom, w myśl których postępowanie sądowoadminiestracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego nie może ono zostać uruchomione , jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Powołana regulacja oznacza w myśl ogólnych zasad, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle organu gminy do usunięcia naruszenia lub nastąpiło zdarzenie powodujące, iż wezwanie było bezskuteczne, zaś powyższe stanowi podstawę do odrzucenia przez sąd skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Mając na uwadze bezsporny fakt zaniechania przez skarżącego wezwania organu gminy do usunięcia kwestionowanego naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.