II SA/Kr 25/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak 19 czerwca 2008 r. w dniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r, [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia po wznowieniu postępowania postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia . Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2008r. sygn. akt II SA/Kr 25/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia po wznowieniu postępowania. W dniu [...] maja 2008r. Prezydent Miasta złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie ppsa, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stosownie do art. 32 ppsa w postępowaniu w sprawie sądowo administracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a Prezydent Miasta jako organ orzekający w tej sprawie w l instancji nie jest stroną postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Dlatego też nie przysługuje mu uprawnienie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu, ponieważ, zgodnie z przytoczonym wyżej art.141 § 2 ppsa, taki wniosek może złożyć tylko strona postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym na podstawie art. 141 § 2 i 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.