II SA/Kr 251/16

Dnia 13 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.C. na decyzję Wojewody [....] z dnia 16 grudnia 2015 r., znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Decyzją z dnia 16 grudnia 2015 r. (znak: [....] ), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz art. 80 ust. 1 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego J.C. , od decyzji Nr [....] Starosty T. z dnia 21 kwietnia 2015 r. wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "1) budowa budynku usługowego (z przeznaczeniem na usługi krótkotrwałego, ogólnodostępnego wynajmu lokali w celach turystycznych) z garażem podziemnym na działkach nr ewid. nr nr [....][....][....] obręb [....] położonych w Z. przy ul. [....] wraz z infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi: zjazd publiczny z działki nr ewid. [....] obręb [....] ; przyłącza: elektroenergetyczny SN 15 kV na działkach nr ewid. [....][....] obr. [....] , kanalizacji deszczowej na działce nr ewid. [....] obręb [....] , teletechniczny na działce nr [....] obr. [....] ; wkomponowana stacja transformatorowa 15/0,4 kV; likwidacja przyłącza wodociągowego oraz kanalizacji sanitarnej na działce nr ewid. [....] obr. [....] ; przebudowa sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia na działce nr ewid. [....] obr. [....]; murki oporowe; dojścia piesze; oświetlenie zewnętrzne; basen zewnętrzny; mury pełniące funkcje ścian oddzielenia przeciwpożarowego, 2) rozbiórka budynku mieszkalnego położonego na działkach nr ewid. nr nr [....][....] , obręb [....] w Z. ", utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na terenie objętym planowaną inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego [....] zatwierdzony uchwałą Nr LI/678/2014 Rady Miasta Z. z dnia 27 lutego 2014 r. (......2014.1557), zaś działki o nr ewid. nr nr [....] [....] [....] obręb [....] położone są w obszarze, oznaczonym w planie symbolem 22.U (tereny usług komercyjnych). Organ II instancji, powołując się na ustalenia ww. planu miejscowego podkreślił, że inwestycja polegająca na budowie budynku usługowego (z przeznaczeniem na usługi krótkotrwałego, ogólnodostępnego wynajmu lokali w celach turystycznych) mieści się w kategorii usług komercyjnych związanych z obsługą ruchu turystycznego i należy zakwalifikować ją do kategorii o przeznaczeniu podstawowym, a ponadto wskazał, że funkcja obiektu jest zgodna z warunkami określonymi w planie miejscowym dla tego obszaru. Dodatkowo w ocenie organu odwoławczego planowana na dz. nr nr [....] [....] [....] [....] [....] obr. [....] w Z. inwestycja, ze względu na lokalizację oraz rozwiązania architektoniczne, stanowi obiekt wolnostojący, składający się z 5-ciu segmentów połączonych wspólnym garażem. Organ II instancji wskazał również, że inwestor wyliczył, iż średni poziom terenu inwestycji wynosi 876,80 m n.p.m. i żaden z zaprojektowanych segmentów obiektu nie przekracza wysokości 13,00 m, co wykazane zostało w projekcie budowlanym na poszczególnych elewacjach obiektu, a tym samym został spełniony przewidziany w planie miejscowym warunek, zgodnie z którym dla terenów zabudowy usługowej o symbolu 22.U, całkowita wysokość budynków nie może przekroczyć 13 m. W dalszej kolejności organ odwoławczy podał, że sposób przekrycia dachu oraz wysięg okapu jest zgodny z warunkami określonymi w ww. planie, a ponadto spełniony został warunek planu miejscowego dotyczący powierzchni biologicznie czynnej (40,12% przy min. określonym na 40%). Jednocześnie organ II instancji wskazał, że mur przeciwpożarowy, osłaniający budynek 5a, został przesunięty do linii rozgraniczającej teren 4KDW, tak że pomiędzy tymi liniami można – zgodnie z planem – wydzielić pas o szerokości 5,0 m, co zezwala na wykonanie drogi wewnętrznej o szerokości 4,5 m. Z kolei, w odniesieniu do lokalizacji ww. muru (osłaniającego budynek 2a) w granicy z działką skarżącego, organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowy mur o wys. 2,92 m, graniczy z dz. nr 180 na odcinku ok. 7 m i w tej części działka skarżącego spełnia funkcję ciągu komunikacyjnego do dz. nr [....] , a także znajduje się już poza terenem 4KDW, a w związku z tym w ocenie organu odwoławczego usytuowanie powyższego muru oraz jego gabaryty nie ograniczają praw skarżącego, wynikających z prawa własności, jak i prawa do zabudowy własnej nieruchomości. Organ II instancji podkreślił przy tym, że przyjęte w projekcie rozwiązanie budowy murów ochronnych zostało pozytywnie zaopiniowane przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Ponadto organ II instancji wskazał, że zarządca sieci wodociągowej [....] wydał warunki przyłączenia obiektu do miejskiej sieci wodociągowej oraz kanalizacji sanitarnej, jak również pozytywnie zaopiniował dokumentację projektową przyłącza wodociągowego i kanalizacji sanitarnej, a tym samym zapewnił dostawę wody w ilości określonej przez projektanta, w tym również wody gospodarczej i wody służącej zabezpieczeniu przeciwpożarowemu, przy współudziale rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Mając na uwadze powyższe, Wojewoda [....] wskazał, że w jego ocenie projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z wiążącymi organ administracji budowlanej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [....], inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sporządzony przez uprawnioną osobę projekt budowlany, projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także odpisy uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego, a ponadto projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu geodezyjnego i jest zgodny z przepisami. Skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł skarżący J.C. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego tj. § 9 ust. 12 pkt 1 i 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [....] zatwierdzonego uchwałą Nr LI/578/2014 Rady Miasta Z. z dnia 27 lutego 2014 r. poprzez niewłaściwą wykładnię tych przepisów i błędne przyjęcie, że usługi hotelarskie stanowią doprecyzowanie funkcji podstawowej i mieszczą się w zakresie usług komercyjnych związanych z obsługą ruchu turystycznego, podczas gdy wykładnia systemowa tych przepisów, wsparta regulacją § 23 ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", wskazuje na to, iż usługi hotelarskie stanowią przeznaczenie dopuszczalne w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 8 przedmiotowego planu; § 3 ust. 1 pkt 8 ww. poprzez niewłaściwą wykładnię tego przepisu i wadliwe przyjęcie, że procentową granicę wykorzystania terenu lub terenu inwestycji pod przeznaczenie dopuszczalne wyznacza tylko powierzchnia zabudowy budynku, podczas gdy funkcja polegającą na usługach hotelarskich nie ogranicza się wyłącznie do przedmiotowej powierzchni i będzie realizowana także na pozostałym terenie inwestycji poprzez obiekty niezbędne do obsługi budynku np. dojazdy do garażu, basen, mury pełniące funkcję oddzielenia przeciwpożarowego itp.; art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe zastosowanie normy zawartej w tym przepisie i błędne przyjęcie, że projekt budowlany przedłożony przez inwestora jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego właściwym dla analizowanego terenu, podczas gdy w ocenie skarżącego projekt ten narusza normy wynikające z przepisów § 9 ust. 12 pkt 3 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 8 ww. planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W dniu 23.06.2016 do WSA w Krakowie wpłynęła odpowiedź na skargę strony [....] sp. z o.o. z siedziba w W. z dnia 16.06.2016 r. z szeroko uzasadnionym wnioskiem o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 28 grudnia 2016 r. skarżący J.C. cofnął przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Stosownie zaś do treści art. 60 in principio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Należy przy tym zaznaczyć, że oświadczenie woli skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi jest co do zasady wiążące dla Sądu, z tym zastrzeżeniem, że Sąd jest zobligowany do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, jako że nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek dopuszczalności cofnięcia skargi określonych w ww. przepisie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.