II SA/Kr 2510/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie NSA Piotr Lechowski AWSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi "E." S.A. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 sierpnia 2002 r. SE [...] w przedmiocie choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji II. orzeka, że wymienione w punkcie pierwszym decyzje nie mogą być wykonane Uzasadnienie. Wyrokiem z dnia 8 listopada 2000r. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 1999r., nr SE [...], oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]1999r., nr SE [...], stwierdzającą u I.P. chorobę zawodową uczuleniowe zapalenie skóry rąk, wymienioną w poz. 10 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych. Powodem uchylenia decyzji obu instancji była konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego o nowe dowody i okoliczności, które wyszły na jaw w toku rozpatrywania sprawy przed sądem. Organom administracyjnym nie znana była bowiem dokumentacja dotycząca oleju montażowego i płynu do prób ciśnieniowych, w tym ich składu chemicznego, zasad stosowania, używania i ewentualnych przeciwwskazań i szkodliwości dla człowieka, z którymi I.P. miał kontakt zawodowy będąc zatrudniony na kontrakcie w N., a które to dokumenty skarżący pracodawca I.P. "E" S.A. uzyskał z N. już po wniesieniu skargi. Rozpatrując ponownie sprawę choroby zawodowej Powiatowy Inspektor Sanitarny uzupełnił postępowanie wyjaśniające zgodnie ze wskazówkami Sądu. W szczególności uzyskał orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy z dnia [...] 2002r., w którym po przeanalizowaniu w/w dokumentów z N. potwierdził istnienie u I.P. istnienie choroby zawodowej. W oparciu o to orzeczenie wydał decyzję z dnia [...] 2002r. nr SE [...], w której ponownie stwierdził u I.P. zatrudnionego w "E" S.A. - obecnie "E" S.A. chorobę zawodową alergiczne kontaktowe zapalenie skóry rąk i przedramion. Z treścią tej decyzji nie zgodził się "E" S.A. W wyniku rozpoznania jego odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 12.08.2002r., nr SE [...] , utrzymał decyzję organu I instancji w mocy, Podtrzymując argumentację zawartą w jej uzasadnieniu i szczegółowo odnosząc się do zarzutów odwołania. W uzasadnieniu stwierdzono między innymi, iż po dniu [...] 1998r. tj. po zakończeniu przez I.P. pracy w "E" na kontrakcie w N., w okresie [...] 1998r.- [...] 2000r. był on bezrobotny, a następnie w okresie od. [...] 2000r. do [...] 2000r. prowadził własną działalność gospodarczą w sklepie z artykułami spożywczymi i szkolnymi, w okresie [...] 2000r. - [...] 2000r. pracował na umowę zlecenie z "D" S.A na stanowisku zbrojarza, w okresie zaś od [...] 2001r. do [...] 2002r. był zarejestrowany jako bezrobotny. Stwierdzono również, że "z dochodzenia epidemiologicznego jasno wynika, że w czasie pracy Pan P. miał kontakt z olejami, płynem antykorozyjnym i gumą. Tak więc ostatnim zakładem pracy, gdzie istniało narażenie zawodowe na substancje chemiczne będące etiologią do rozpoznanego zapalenia skóry rąk i przedramion był "E" S. A." Na decyzję tę skargę do Sądu złożył "E" S.A., zarzucając wydanie decyzji na podstawie błędnych ustaleń faktycznych, z naruszeniem art. 7, 75 §1, 77§1 i §3 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W skardze podkreślono w szczególności, że po zakończeniu pracy w "E" S.A. I.P. prowadził własną działalność gospodarczą oraz pracował jako zbrojarz. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując wcześniejszą argumentację. Na rozprawie przez WSA w Krakowie skarżący dodatkowo zarzucił, że I.P. po zakończeniu pracy w "E" S.A. pracował w innym zakładzie pracy, a organy wydające decyzje nie wzięły tego pod uwagę. Uczestnik I. P. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga w niniejszej sprawie została złożona w 2002r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą. W ocenie sądu wydane w niniejszej sprawie decyzje administracyjne naruszają prawo. Stosownie do §1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294 z późn. zm.), "za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy". Na pojęcie choroby zawodowej składają się zatem dwa elementy: istnienie schorzenia wymienionego w przedmiotowym wykazie oraz istnienie związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy. Zgodnie z treścią § 10 cyt. powyżej Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych, podstawą wydania przez inspektora sanitarnego decyzji w sprawie choroby zawodowej jest orzeczenie lekarskie wydane przez upoważnioną jednostkę służby zdrowia i wyniki dochodzenia epidemiologicznego. Z ust.3 punkt 2 tego paragrafu zaś wynika, że decyzję w sprawie choroby zawodowej przesyła się zakładowi pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową. Należy stwierdzić, że od chwili wydawania w niniejszej sprawie poprzedniego wyroku przez sąd administracyjny, zaszły w sprawie zmiany stanu faktycznego, które powinny być przez organ administracyjny uwzględnione. Tymczasem w niniejszej sprawie organy administracyjne ograniczyły się jedynie do stwierdzenia, że po zakończeniu pracy w "E" S.A. I.P. w okresie od [...] 2000r. do [...] 2000r. prowadził własną działalność gospodarczą w sklepie z artykułami spożywczymi i szkolnymi, a następnie w okresie [...] 2000r. - [...] 2000r. pracował na umowę .zlecenie z "D" S.A na stanowisku "zbrojarza, a ostatnim zakładem pracy, gdzie istniało narażenie zawodowe na substancje chemiczne będące etiologią do rozpoznanego zapalenia skóry rąk i przedramion był "E" S.A. Organy administracyjne nie przeprowadziły jednakże prawidłowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy rzeczywiście w tych kolejnych miejscach pracy nie występowały czynniki szkodliwe wywołujące chorobę zawodową. Z przepisów cytowanego powyżej Rozporządzenia wynika, że decyzję doręcza się ostatniemu zakładowi pracy, w którym pracownik był narażony na działanie czynników szkodliwych. Który zaś z tych zakładów pracy był "ostatnim" - organy nie ustalały. Brak jest bowiem w aktach dowodów świadczących o tym, że cytowane powyżej stwierdzenie, iż "E" S.A. był ostatnim zakładem pracy, w którym występowały czynniki szkodliwe nie jest gołosłowne i że prowadzone było postępowanie wyjaśniające na okoliczność, jakie czynniki szkodliwe istniały w środowisku pracy w prowadzonym przez I.P. sklepie i na stanowisku zbrojarza w "D" S.A. W tym zatem zakresie dochodzenie epidemiologiczne powinno być przez organ administracyjny uzupełnione. Wobec powyższego przyjąć należy, że decyzje organów obu instancji zapadły bez należytego wyjaśnienia sprawy, co naruszyło art. 7 i art. 77 §1 kpa. Przeprowadzone zatem w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne było dotknięte wadami. Powyższe uchybienia proceduralne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowią zatem przesłankę do uchylenia decyzji obu instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracyjne winny w sposób prawidłowy i wyczerpujący przeprowadzić postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie choroby zawodowej, uwzględniając w tym zakresie zawarte powyżej wskazówki Sądu. Dopiero wydane w oparciu o takie postępowanie rozstrzygnięcie nie będzie obarczone wadami prawnymi. O wstrzymaniu wykonania decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.