II SA/Kr 252/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W. D. wniosła w dniu [...] czerwca 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty D. z dnia [...] znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę istniejącej oczyszczalni ścieków w D. przy ul. [...] na działkach o numerach [...] wraz z kablowym przyłączem energetycznym na działce nr [...] na rzecz Przedsiębiorstwa "[...]" w D. W dniu [...] grudnia 2007 r. Wojewoda poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie o utracie w maju 2004 r. ważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2008 r. (data wpływu do Sądu) Wojewoda poinformował, że decyzja Starosty D. z dnia [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenie na budowę wygasła z mocy prawa, ponieważ budowa ta nie rozpoczęła się w okresie 2 lat od dnia, w którym stała się ona ostateczna. W okresie ważności tejże decyzji inwestor nie dokonał zgłoszenia faktu rozpoczęcia budowy. Sam inwestor – Przedsiębiorstwo "[...]" Sp. z o. z siedzibą w D. w swoim piśmie z dnia [...] lutego 2008 r. (data wpływu do Sądu) potwierdziło, że do czerwca 2004 r. nie podjęło żadnych prac związanych z inwestycją objętą zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w drodze postanowienia podjął zawieszone postępowanie celem rozpoznania pism informujących o wygaśnięciu decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu [...] czerwca 2002 r. skargę na decyzję Wojewody wniosła W. D. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem [...] stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W niniejszej sprawie sądem właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody z dnia [...] utrzymująca w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję Starosty D. z dnia [...] znak [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Przedsiębiorstwu "[...]" w D. pozwolenia na rozbudowę istniejącej oczyszczalni w D. przy ul. [...] na działkach nr [...] wraz z kablowym przyłączem energetycznym na działce nr [...]. W związku z treścią art. 135 P.p.s.a. przedmiotem kontroli sądowej prowadzonej przez sąd administracyjny jest nie tylko decyzja organu odwoławczego, ale również decyzja organu pierwszej instancji. Nie sposób bowiem rozstrzygnąć o prawidłowości decyzji Wojewody bez oceny zgodności z prawem decyzji Starosty D., utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją Wojewody. Po wniesieniu skargi na ww. decyzję Wojewody z dnia [...], inwestor ( Przedsiębiorstwo "[...]" w D.) nie podjęło żadnych prac na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...]. Stan ten utrzymywał się w okresie ważności pozwolenia na budowę, które wynosiło 2 lata od dnia, w którym to pozwolenie stało się ostateczne. W tej sprawie wydane przez Starostę D. pozwolenie na budowę z dnia [...] stało się ostateczne w dniu [...] maja 2002 r. Od tego dnia zaczął dla inwestora biec termin realizacji danej inwestycji. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r/. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata. Stan faktyczny, polegający na nie rozpoczęciu prac budowlanych objętych pozwoleniem na budowę miał miejsce w tej sprawie i okoliczność ta została przyznana tak przez Wojewodę, jak i samego inwestora. Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom. W związku z powyższym na datę orzekania w tej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzja organu pierwszej instancji (decyzja Starosty D. z dnia [...] znak [...]) wygasła, a co za tym idzie decyzja Wojewody z dnia [...] utrzymująca w mocy ww. decyzję Starosty stała się bezprzedmiotowa. Utrzymuje ona bowiem w mocy decyzję wyeliminowaną z obrotu prawnego. Taka sytuacja oznacza zarazem, że bezprzedmiotowym stało się również postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie może prowadzić kontroli i oceny zgodności z prawem aktu administracyjnego, który na datę orzekania nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, stanowiłoby to bowiem naruszenie normy kompetencyjnej wyrażonej w art. 3 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (przyczyny określone w art. 161 § 1 pkt 1-2 P.p.s.a. nie mają w tej sprawie zastosowania) stało się bezprzedmiotowe. Określenie, iż umorzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wskazuje, że ujawnienie istnienia przyczyny umorzenia postępowania dotyczy okres od wniesienia skargi aż do rozstrzygania sprawy przez Sąd. Taka sytuacja ma miejsce w tej sprawie, w której ww. przyczyna umorzenia postępowania nie istniała w chwili wniesienia przez W. D. skargi, ale powstała w trakcie postępowania, przed datą wydania orzeczenia sądowego. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18.03.2004 r. (sygn. akt III SA 16000/02, opub. W LEX nr 146542) orzekł, że zawarte w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. W związku z powyższym należy uznać, iż w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji i tym samym Sąd nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w drodze postanowienia umorzyć w tej sprawie postępowanie sądowe.