II SA/Kr 254/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy [...] opiniującego wstępny projekt podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 16 lutego 2016 r. B. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy [...] opiniującego wstępny projekt podziału nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi. Organ stwierdził, że w postanowieniu z dnia 1 lutego 2016 r. zawarte zostało pouczenie, iż strona niezadowolona może wnieść do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Tymczasem B. P. złożyła za pośrednictwem organu skargę zatytułowaną "zażalenie" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przedstawiając w nim szereg uwag i zastrzeżeń. Tym samym B. P. nie wyczerpała środków prawnych przysługujących jej od wydanego w administracyjnym postępowaniu rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), wniesienie skargi po terminie (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), zawisłość sprawy (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.), brak zdolności sądowej lub procesowej (art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (tak też w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 marca 2004 r., sygn. akt I SA 2813/03). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy dostrzec należy, że przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 lutego 2016 r. znak: [...], od którego zgodnie z zawartym w nim pouczeniu, stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Z uprawnienia tego skarżąca nie skorzystała, lecz od razu wystąpiła ze skargą do Sądu, pomijając przy tym drogę dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. Zatem złożona skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna. Skarżąca nie wyczerpała bowiem środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku postępowania administracyjnego, tj. przedmiotem skargi uczyniła postanowienie organu I instancji, od którego nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę odrzucił.