II SA/Kr 2549/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J.T., E. T.-B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności skargę oddala Decyzją z [...].08.2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy – działając na podstawie art. 1 ust. 2 i 5 ustawy z 4.09.1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. nr 120 z 2001 r. poz. 1299) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – decyzję Prezydenta Miasta K. z [...].05.2003 r. nr [...] orzekająca o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego 16/100 części nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. "1" o pow. 2 a 42 m2 obr. [...], obj. Kw [...], zabudowanej domem wielorodzinnym nr 1 położonym przy ul. W. w K. w prawo własności na rzecz J.T. i E.B. Wedle organów obu instancji mimo ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, a także złożenia w ustawowym terminie wniosku o dokonanie przekształcenia nie mogą być zastosowane wobec wnioskujących przepisy ustawy z 4.09.1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, albowiem ustawę stosuje się wyłącznie do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego związane z własnością wyodrębnionego lokalu do 31.10.1998r., przy czym wszyscy współużytkownicy wieczyści muszą nabyć prawo do przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności przed wskazaną datą. W przedmiotowej nieruchomości w co najmniej jednym przypadku doszło do nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu po dniu 31.10.1998 r., a zatem brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji o przekształceniu tego prawa w prawo własności. W skardze od powołanej decyzji J.T. i E.B. zarzucili, że decyzja uwzględnia wszystkie argumenty decyzji organu pierwszej instancji – czego nie czyni w stosunku do skarżących i tym samym nie spełnia warunków równego traktowania stron. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie przedstawiając argumentacje tożsamą z przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t. j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego (art. 3 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem kontestowana decyzja nie narusza obowiązującego porządku prawnego. Art. 133 § 1 powołanej ustawy stanowi, iż sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy i na podstawie akt sprawy, co oznacza, że orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji (wyrok NSA z 17.05.2005 r., FSK 1812/04, LEX nr 177567). Żądanie wnioskujących podlega zatem ocenie prawnej przez pryzmat brzmienia art. 1 ustawy z 4.09.1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r., nr 120, poz. 1299), zwłaszcza zaś przez pryzmat zapisu zawartego w ustępie 5-tym tego przepisu. Jego interpretacja prawna dokonana przez organy obu instancji nie budzi wątpliwości co do swej prawidłowości i zbędnym jest jej powtórzenie. Zaakceptować w tym miejscu natomiast należy, że późniejsza – w relacji do stanu obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji – zmiana stanu prawnego dokonana ustawą z 29.07.2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i wyłączająca z grona przesłanek warunkujących przekształcenie wymóg określony dotąd w art. 1 ust. 5 pkt 2 "a" tożsamej ustawy z 4.09.1997 r. nie może prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji – ta bowiem zapadała pod rządami ostatniej z powołanych ustaw, która przesłankę tą przewidywała. Przedstawione uwarunkowania prawne nie pozbawiają skarżących możliwości ponownego ubiegania się o przekształcenie przysługującego im prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy, tym niemniej wobec niestwierdzenia, aby zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem prawa procesowego lub materialnego orzec należało jak w sentencji wyroku w oparciu o art.. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271).