II SA/Kr 255/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i J. P., H. i J. Z., M. i M. S. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2004 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia skargę odrzucić. W dniu 25 lutego 2005 r. wpłynęła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga B. i J.P., H. i J.Z.. M. i M.S. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 8 października 2004 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: "Budowa budynku mieszkalnego, wielorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...], obr. [...] przy ul. B. i ul. Z. w K. Powyższa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści cytowanego przepisu wynika wiec, iż prawe wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje jedynie na taką decyzję, która została wydana na skutek rozpatrzenia odpowiedniego środka odwoławczego wniesionego przez uprawniony podmiot. W niniejszej sprawie B. i J.P. H. i J.Z. oraz M. i M.S. skarżą decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 8 października 2004 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, która jest decyzją pierwszej instancji i na którą zgodnie z art. 127 k.p.a. przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z natury swej decyzja ta nie mogła więc zapaść w wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Należy nadto zauważyć, że przedmiotowa decyzja przestała funkcjonować w obrocie prawnym, gdyż na skutek odwołania stron została ona utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania w tej samej sprawie administracyjnej organ wyższego stopnia wydał w dniu [...] grudnia 2004 r. decyzję nr [...], utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 8 października 2004 r., Nr [...]. Ponieważ organ drugiej instancji nie ogranicza się jedynie do badania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, ale rozpatruje sprawę na nowo i ponownie rozstrzyga ją merytorycznie, utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji oznacza więc, że w wyniku rozpoznania sprawy rozstrzygniecie organu odwoławczego pokrywa się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Skoro wiec istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, to w obrocie prawnym pozostaje i wywołuje skutki prawne orzeczenie organu odwoławczego i jako takie może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego, o czym skarżący zostali prawidłowo pouczeni przez SKO w [...]. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy.