II SA/Kr 2563/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Firek (spr.) Sędziowie : WSA Aldona Gąsecka-Duda NSA Joanna Tuszyńska Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2006 r. sprawy ze skargi I.T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki altany ogrodowej skargę oddala II S.A./Kr 2563/02 UZ A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. znak: [...] na podstawie art. 80, ust 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 i art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /t.j.:Dz.U.Nr.106,poz.1126 z 2000r./ oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego /t.j.:Dz.U.Nr.98, poz.1071 z 2000r./ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał I.T. rozbiórkę na własny koszt samowolnie wybudowanej bez pozwolenia na budowę altany ogrodowej o konstrukcji szkieletowej drewnianej i dachu wielospadowym pokrytym gontem papowym o wymiarach rzutu poziomego 3,0 x 2,20 m na działce nr "1" w P. gmina D. W jej uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w/wymieniona samowolnie bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę w czerwcu 2001 r. zrealizowała altankę ogrodową o wymiarach rzutu poziomego 3,0 x 2,20 m w konstrukcji szkieletowej drewnianej i dachu wielospadowym pokrytym gontem papowym, posadowioną bezpośrednio na gruncie na płytkach betonowych na przedmiotowej działce. Organ wskazał także, iż zgodnie z uwarunkowaniami określonymi w art. 28 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. /Dz.U.Nr.89,poz.414 z późn. zm./ roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, co w tym przypadku nie miało miejsca oraz podkreślił, że budowa altan poza terenami pracowniczych ogródków działkowych nie jest objęta zwolnieniem o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane, a zatem budowa przedmiotowej altany nie będącej pracowniczym ogródkiem działkowym wymagała uzyskania przez właściciela stosownego pozwolenia, gdyż zgodnie z MPO gmina D. działka ta leży w terenach o symbolu D4 ML- przeznaczonych pod budownictwo letniskowe. Organ podkreślił również, że nakazanie rozbiórki jest w pełni uzasadnione w świetle treści art. 48 powołanej ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Organ zwrócił także uwagę, iż treść cytowanej wyżej ustawy Prawo budowlane nie daje organowi nadzoru budowlanego uprawnień do oceny celowości wykonanej inwestycji, jak też oceny innych okoliczności /m. in. poniesionych w związku z budową wydatków itp./. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła I.T. wnosząc o jej uchylenie i wskazując, że przedmiotowa altana jest usytuowana w odległości 2,00 m od ogrodzenia sąsiada, a wykorzystywana jest rekreacyjnie tylko w okresie od maja do października, w soboty i niedziele. Podkreśliła także, iż altana posadowiona jest na płytkach chodnikowych i nie jest trwale związana z gruntem. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § l pkt. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 98 poz. 1071) oraz art. 80 ust. 2 pkt. 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. z 2000r. Dz.U. Nr 106 poz. 1126) po rozpatrzeniu odwołania I.T. od powyższej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał się w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zarzuty zawarte w odwołaniu nie zasługiwały na uwzględnienie. Podkreślił, że przedmiotowa altana, która stosownie do treści art. 3 pkt 4 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane stanowi obiekt małej architektury stosownie do treści art. 29 ust. l pkt. 2 w związku z art. 30 ust. l pkt.1 tej ustawy pozwolenia na budowę nie wymagała lecz wymagała zgłoszenia budowy, a została wybudowana w czerwcu 2001 r. bez wymaganego zgłoszenia. Zatem w nin. stanie faktycznym, jak wskazał organ II instancji, spełnione zostały przesłanki z art. 48 cyt. ustawy, który stanowi, że właściwy organ "nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ", co musiało skutkować utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie I.T. wniosła o uchylenie powyższej decyzji jako krzywdzącej. Podkreśliła, że działka na której wybudowała altanę jest działką rekreacyjną, nakaz rozbiórki został wydany na skutek donosu złośliwego sąsiada, właściciela sąsiedniej działki, a także wskazała, że wybudowanie przedmiotowej altany zgłosiła do "PIN" dniu 11 marca 2002 r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga jest bezzasadna. Jak słusznie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji będąca przedmiotem postępowania altana ogrodowa stanowi -stosownie do treści art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane /tj. z 2000 r. Dz.U.Nr 106 poz.1126 ze zm./ wg treści obowiązującej w dacie wydania tej decyzji - obiekt małej architektury. Zgodnie z treścią art. 28 cyt. ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Zgodnie zaś z treścią art. 29 tej ustawy pozwolenia na budowę nie wymaga budowa: 1) obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej: a)parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, b/ płyt do składowania obornika, c) szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności do 25 m3, d) obiektów do neutralizacji ścieków o wydajności do 5 m3 na dobę, e) naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m3 i wysokości nie większej niż 4,50 m, 2) obiektów budowlanych piętrzących wodę i upustowych o wysokości piętrzenia poniżej 1 m poza rzekami żeglownymi oraz poza obszarem parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin, 3) obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy oraz ustawianie barakowozów używanych przy wykonywaniu robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych, 4) obiektów małej architektury, 5) tymczasowych obiektów budowlanych stanowiących wyłącznie eksponaty wystawowe, bez pełnienia jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowanych na terenach przeznaczonych na ten cel, 5a) tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu; zwolnienie nie dotyczy obiektów związanych z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, 6) altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25 m2 w miastach i 35 m2 poza granicami miast oraz wysokości 5 m przy dachach stromych i 4 m przy dachach płaskich, 7) ogrodzeń, 8) znaków geodezyjnych, a także obiektów triangulacyjnych, poza obszarem parków narodowych i rezerwatów przyrody, 9) obiektów gospodarczych przeznaczonych wyłącznie na cele gospodarki leśnej, położonych na gruntach leśnych Skarbu Państwa, 10) opasek brzegowych oraz innych sztucznych, powierzchniowych lub liniowych umocnień brzegu morskiego, względnie brzegu morskich wód wewnętrznych, nie stanowiących konstrukcji oporowych. Także pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych, polegających na: 1) remoncie istniejących obiektów budowlanych, z wyjątkiem obiektów zabytkowych, jeżeli nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu i instalacji gazowych albo zabezpieczenia przed wpływami eksploatacji górniczej lub powodzią, a także nie wpływa na zmianę wyglądu w odniesieniu do otaczającej zabudowy na terenie miast, 2) instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, 3) remoncie obiektów regulacji rzek, 4) wykonaniu i remoncie urządzeń melioracji szczegółowych, poza obszarami parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin, 5) wykonaniu i remoncie ujęć wód śródlądowych powierzchniowych o wydajności poniżej 50 m3/h oraz obudowy ujęć wód podziemnych, 6) remoncie sieci telekomunikacyjnych oraz napowietrznych sieci elektroenergetycznych, prowadzonych po dotychczasowych trasach, 7) remoncie dróg, torów i urządzeń kolejowych, 8) instalowaniu krat na obiektach budowlanych, 9) instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych, 10) wykonywaniu podczyszczeniowych robót czerpalnych polegających na usunięciu spłyceń dna, powstałych w czasie użytkowania basenów i kanałów portowych oraz torów wodnych, w stosunku do głębokości technicznych (eksploatacyjnych) i nachyleń skarp podwodnych akwenu, objętych uprzednio uzyskanym pozwoleniem wodnoprawnym i pozwoleniem na wykonywanie robót czerpalnych. Stosownie zaś do treści art. 30 ust.1 pkt 1/ cyt. ustawy zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5a, 9 i 10, oraz wykonywanie robót budowlanych wymienionych w art. 29 w ust. 2 pkt 1-7 i 10, a zatem legalne wybudowanie przedmiotowej altany wymagało uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi /art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust 1 pkt 4 cyt. ustawy/. Wobec tego, że takie zgłoszenie nie nastąpiło słusznie organy obu instancji uznały, że doszło do samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 ustawy -Prawo budowlane wg treści obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zgodnie z którą "właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ". Wskazanej tu zasady nie mogła podważyć ani okoliczność wykorzystywania altany na cele rekreacyjne ani okoliczność zgłoszenia jej wybudowania w dniu 11 marca 2002 r. tj. po fakcie. Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art.151 cyt. wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.