II SA/Kr 2568/00
WyrokWSA w Krakowie2004-04-28
Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska, Sędzia NSA Stanisław Biernat ( spr.), Sędzia NSA Izabela Dobosz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, wydana na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach, jest zgodna z prawem, jeśli skarżący twierdzi, że brał udział w walkach z grupami Wehrwolfu podczas służby wojskowej, a organ opiera się na informacjach historycznych, które nie potwierdzają takich działań w danym rejonie i okresie?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarżący nie wykazał w sposób konkretny i udokumentowany swojego udziału w walkach z grupami Wehrwolfu podczas służby wojskowej, co było podstawą do przyznania uprawnień kombatanckich. Organ prawidłowo oparł się na dostępnych źródłach historycznych, które nie potwierdziły działań Wehrwolfu w rejonie wskazanym przez skarżącego w okresie, za który przyznano uprawnienia.Stan faktyczny
Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił S.S. uprawnień kombatanckich przyznanych mu w 1983 r. z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej, ponieważ odbywał służbę wojskową i nie wykazał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w ustawie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ utrzymał swoją decyzję w mocy. S.S. wniósł skargę, twierdząc, że brał udział w walkach z grupami Wehrwolfu podczas służby wojskowej i kwestionując wiarygodność informacji historycznych.Rozstrzygnięcie
Skargę oddalił.Pełny tekst orzeczenia
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie NSA : Stanisław Biernat ( spr.) Izabela Dobosz Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala -
Decyzją z dnia [...] 05. 2000 r., nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.jedn. Dz.U., 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami), pozbawił uprawnień kombatanckich S.S. , ur.[...] przyznanych mu przez ZW ZBoWiD w K. w 1983 r. z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej w okresie od [...] .07.1947 r. do [...].12.1947 r. W uzasadnieniu organ podał, opierając się na aktach ZBoWiD, że w okresie, za który zostały przyznane uprawnienia kombatanckie, S.S. odbywał służbę w Wojsku Polskim. Z akt sprawy nie wynika, aby podczas tej służby brał udział w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach. Organ powołał następnie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach..., stanowiący, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które uzyskały takie uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalanie władzy ludowej. Organ dodał, że nie jest obowiązany do wyjaśniania, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach... .
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S.S. podał, że odbywał służbę wojskową w 10 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza m.p. K. nad O. i brał udział w walkach z grupami Wehrwolfu, bandami rabunkowymi i ochraniał granicę państwa w rejonie R. Strona wezwała organ o wykorzystanie informacji archiwalnych CAW-WOP.
W dniu [...].09.2000 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wydał decyzję Nr [...], w której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach... .
W uzasadnieniu organ powtórzył motywy zawarte w uzasadnieniu swojej wcześniejszej decyzji. Organ nawiązał do oświadczeń złożonych przez S.S. w deklaracji ZBoWiD dotyczących jego służby w K. i R. Organ odwołał się następnie do Informatora o nielegalnych antypaństwowych organizacjach i bandach zbrojnych działających w Polsce Ludowej, Lublin 1993, z którego wynika, że w okolicach tych miejscowości nie działały oddziały UPA i grupy Wehrwolfu. Informacje podane przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o tym że brała udział w walkach z Wherwolf, nie zostały poparte dokumentami o osobistym udziale w operacjach.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S.S. powtórzył, że odbywał służbę wojskową od lipca 1947 r. do września 1949 r. przydzielony do jednostki w K. i R. gdzie prowadzone były walki z grupami Wehrwolfu. Skarżący zakwestionował informacje zawarte w "Informatorze Lubelskim", które uznał za niewiarygodne i zażądał zasięgnięcia informacji z CAW-WOP w K.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do § I rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04.2003 r., w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U., Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują.
Uprawnienia kombatanckie przysługują osobie, która spełnia jedno lub więcej wymagań określonych w art. l ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach... . W przypadku skarżącego, który rozpoczął odbywanie służby wojskowej po 30.06.1947 r. tytuł przyznania lub zachowania uprawnień kombatanckich mógłby wynikać z art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach..., czyli z racji uczestniczenia w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu. Ani w deklaracji S.S. do ZBoWiD, ani w sporządzonym przez niego własnoręcznie życiorysie nie ma mowy o udziale w walkach z grupami Wehrwolf, ani w ogóle o udziale w jakichkolwiek walkach w czasie odbywania służby wojskowej. Wypowiedzi skarżącego w toku postępowania weryfikacyjnego na ten temat są lakoniczne i niekonkretne. Źródła historyczne nie potwierdzają faktu prowadzenia działań zbrojnych przez Wehrwolf w okolicach K. w drugiej połowie 1947 r. (por. M. J. , Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego 1945-1965, Warszawa 1984, str. 94 i nast).
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U., Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło