II SA/Kr 2570/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia [...] 2003 r, sygn. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy T. z dnia [...] 1994 r. postanawia: I. skargę odrzucić II. zwrócić skarżącemu wpis w wysokości 10 (dziesięć) złotych. Pismem z dnia 1 września 2003 r. A. G. wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 12 marca 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 3156/02 o odrzuceniu skargi K. G., A. G., J. G. i U. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2002 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy T. z dnia [...] listopada 1994 r. Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 R., nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 16 kwietnia 2004 r. wezwał skarżącego, aby w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego wskazał podstawy, na których opiera żądanie wznowienia (podstawy wznowienia) i przytoczył ich uzasadnienie. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2004 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). Skarżący nie wskazał podstaw, na których opiera żądanie wznowienia postępowania sądowego, ograniczając swoją odpowiedź na wezwanie Sądu do jednego zdania zawartego w piśmie z dnia 23 kwietnia 2004 r. o treści: "wnoszę wznowienie postępowania sądowego sygn. akt II S. A/Kr 2570/03". Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 280 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Działając na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 R., nr 153, poz.1271 z późn. zm.), zgodnie z którym w sprawach, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych, na podstawie 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. z 1995 r., nr 74, poz. 368 z późn. zm.), zgodnie z którym w sprawach skarg stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn.: Dz.U. z 2002 r., nr 9, poz. 88 z późn. zm.), zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom, a w braku takich stron - przed wysłaniem zawiadomienia o terminie posiedzenia, orzeczono o zwrocie skarżącemu wpisu w wysokości 10 (dziesięć) złotych, albowiem w rozpatrywanej sprawie skargę odrzucono i nastąpiło to przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom.