II SA/Kr 2584/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Wojewody z dnia 25 sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie niezastosowania środków nadzorczych postanawia - skargę odrzucić - Skarżąca Z.P. w dniu 24 października 2003 r. złożyła w Naczelnym Sądzie Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na działanie Wojewody. Przedmiotem skargi jest działanie Wojewody w kwestii egzekwowania przestrzegania i stosowania w praktyce przepisów ustawy z dnia 22 maja 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta, a szczególnie art.26 ust. 1 pkt 6 i art.26 ust.2, dotyczących wygaśnięcia mandatu wójta na skutek orzeczenia o trwałej niezdolności do pracy. Pani Z.P. pismami z dnia 16 czerwca 2003r., z dnia 29 sierpnia 2003r., oraz z dnia 21 października 2003r. zwróciła się do Wojewody o rozstrzygniecie w trybie nadzoru prawnego nad działalnością gminną, czy istnieją przesłanki do stwierdzenia przez Radę Gminy w T. wygaśnięcia mandatu Wójta Gminy T. na podstawie art.26 ust. 1 pkt 6 i art.26 ust.2 ustawy wskazanej wyżej tj. na skutek orzeczenia trwałej niezdolności do pracy w trybie określonym w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W odpowiedzi Urząd Wojewódzki pismami z dnia 25 sierpnia 2003r., znak: [...], 16 października 2003r., znak: [...], oraz z 27 listopada 2003r., znak: [...], poinformował Panią Z.P., że nie zachodzą żadne przesłanki uzasadniające wygaśnięcie mandatu Wójta Gminy T. i tym samym nie ma podstaw do skorzystania z przysługujących organowi nadzoru uprawnień nadzorczych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi Z.P. na pisma Urzędu Wojewódzkiego. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podniesiono, że zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego wyznacza art.16, 17 i 18 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Żaden z tych przepisów nie przewiduje skargi na pisma informujące obywatela, że nie zostaną podjęte czynności nadzorcze. Ponadto pisma skarżącego nie stanowią odmowy uwzględnienia żądania obywatela, gdyż prawo przedmiotowe nikomu nie przyznaje roszczenia o wykonanie przez wojewodę czynności nadzorczych wobec jednostki samorządu terytorialnego, ani nawet - interesu prawnego obywatela w tym zakresie. Dodatkowo w odpowiedzi na skargę podniesiono, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające stwierdzenie wygaśnięcia mandatu Wójta Gminy w T. Jak wynika bowiem z pisma Przewodniczącego Rady Gminy w T. z dnia 16.12 2002r. skierowanego do skarżącej Wójt Gminy E.Z. przedłożył radzie Gminy zaświadczenie lekarskie wydane przez lekarza uprawnionego do przeprowadzania badań profilaktycznych z zakresu medycyny pracy o zdolności do wykonywania pracy na stanowisku wójta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi, działając na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153, poz.1270/ odrzucił skargę. Zgodnie z art.3 §2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Rozstrzygnięcie nadzorcze wydawane jest przez wojewodę wówczas, gdy wojewoda orzeka o nieważności sprzecznej z prawem uchwały organu samorządowego. Wyłącznie od wojewody zależy czy skorzysta ze swoich uprawnień /wyrok NSA z 1996.06.14, II S.A. 1244/98, LEX nr 4 7305/ sąd nie jest władny do wkraczania w kompetencje organu /wyrok NSA z 2001.03.16, VSAB 321/00, LEX nr 50126/. A zatem sąd orzeka w sprawie skarg na akty nadzoru, ale wówczas gdy akty nadzoru zostały podjęte. Natomiast nie stanowi rozstrzygnięcia nadzorczego pismo informujące o wyniku badania danej sprawy i oceniające, iż nie jest ona niezgodna z prawem. Na pismo informujące o stanowisku wojewody nie przysługuje więc skarga do sądu administracyjnego, a zatem skarga podlegała odrzuceniu.