II SA/Kr 260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel- Ziaja WSA Ewa Rynczak Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2009 r. nr [....] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; skargę oddala. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2008 roku nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. działający jako organ egzekucyjny nałożył na zobowiązanego J. K. grzywnę w celu przymuszenia wraz z opłatą za wydanie niniejszego postanowienia w łącznej wysokości 34.221.92 zł. ([...] zł). W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż decyzją z dnia 3.07.2000r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał rozbiórkę budynku gospodarczego na działce ew. nr "1" położonej w S., Gmina [...] ze względu na stan faktyczny tego obiektu odbiegający od ustaleń i warunków określonych w zgłoszeniu o przystąpieniu do jego budowy. Pomimo informacji złożonej przez zobowiązanego w dniu 19 lutego 2002 roku, iż nałożony obowiązek został wykonany, w wyniku przeprowadzonej kontroli w dniu 4 czerwca 2002r. ustalono, że obowiązek wykonany został w części. Otóż rozebrany został jedynie dach i mury przyziemia. Po rozbiórce pozostała piwnica wraz z fundamentami i słupami betonowymi co wskazywało na częściowe wykonanie obowiązku. W związku z zaistniałą sytuacją polegającą na niezrealizowaniu nałożonego obowiązku i z uwagi na jego publicznoprawny charakter zgodnie z art.15 par.1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ pisemnym upomnieniem z 11.06.2002r. wezwał zobowiązanego do wykonania przedmiotowej rozbiórki. Kolejna kontrola wykonana w dniu 2 października 2008 roku wykazała iż stan faktyczny na przedmiotowej działce nie uległ zmianie co spowodowało wystawienie w dniu [...].11.2008r. tytułu wykonawczego oraz nałożenie na zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku. Powyższe postanowienie pismem z dnia 26.11.2008r. zobowiązany zaskarżył za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Budowlanego w L.. Zobowiązany w przedmiotowym zażaleniu podniósł, iż dokonał rozbiórki obiektu natomiast pozostałe fundamenty są zasypane i nie pełnią żadnej funkcji, a wystające betonowe słupki służą jako kwietniki. Ponadto zobowiązany zarzucił, iż pozostałe fundamenty mają 4.64 m x 6.70 m, a więc są o znaczenie mniejsze niż przyjęte (8.00 m x 6.70 m) w celu obliczenia grzywny przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 roku, nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu tego postanowienia w całości podzielono stan faktyczny i prawny sprawy określony przez organ I instancji, odnosząc się także do podniesionych przez J. K. zarzutów. W dniu 8 stycznia 2009 roku zobowiązany J. K. wniósł skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o z 30.11.2009r., nr [...]. W powyższej skardze zobowiązany podniósł, iż zaskarżone postanowienia zapadły z naruszeniem art.7 k.p.a. i art.77 k.p.a. w związku z art.18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżący ponadto zarzucił, iż przed nałożeniem grzywny organ I instancji był zobowiązany dokonać stosownych obmiarów budynków i stwierdzić je protokołem czego organy administracji nie zrobiły. Pismem z dnia 11.02.2010r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł odpowiedź na skargę z wnioskiem o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dlatego też przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie było wyłącznie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30.11.2009r. Egzekucja w przedmiotowej sprawie dotyczy obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego dotyczących rozbiórki na własny koszt wybudowanego budynku gospodarczego. Niesporny w sprawie jest fakt, iż decyzją z dnia [...].07.2000r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał rozbiórkę budynku gospodarczego na działce ew. nr "1" położonej w S., Gmina [...]. Z treści tej decyzji jednoznacznie wynika, iż J. K. wybudował budynek gospodarczy o wymiarach w rzucie poziomym 8.00 m x 6.70 m w odległości 2 m od istniejącej drogi. Stwierdzono to na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...].04.2000r. na działce nr "1" położonej w S.. Nie budzą również wątpliwości ustalenia organu I instancji, iż zobowiązany rozebrał dach oraz mury budynku gospodarczego, a pozostały nie rozebrane fundamenty budynku wraz ze stropem (obecnie zasypane ziemią) oraz słupy betonowe. Ustalenia w tym zakresie potwierdza sam skarżący np. w swoim odwołaniu z 26.11.2008r. Istota sporu pomiędzy skarżącym a organami administracji publicznej dotyczy w zasadzie dwóch elementów: wykonania obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego oraz przyjęcia innej powierzchni dla obliczenia wysokości grzywny w celu przymuszenia. Odnośnie pierwszej kwestii, to jednoznacznie stwierdzić należy, że obowiązek rozbiórki budynku gospodarczego wynikający z decyzji PINB w L. z [...].07.2000r. do dziś nie został w pełni wykonany. Nakaz rozbiórki obejmował cały budynek gospodarczy (a nie tylko jego część – dach i mury) wzniesiony na działce ew. nr "1" położonej w S. tzn. również jego fundamenty słupy betonowe. W konsekwencji wykonanie rozbiórki tylko części budynku gospodarczego tj. dachu i murów było częściowym wykonaniem nałożonego obowiązku polegającego na rozbiórce całego obiektu. Zatem skarżącemu do wykonania w pełni obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...].07.2000r. pozostało dokonać rozbiórki fundamentów tworzących piwnicę oraz słupów betonowych. Ponieważ nałożony obowiązek nie został przez skarżącego w pełni wykonany organy prawidłowo wszczęły postępowanie egzekucyjne i wystawiły tytuł wykonawczy, a także podjęły środki egzekucyjne zmierzające do wykonania obowiązku. Odnośnie drugiej kwestii to wskazać należy, iż organ egzekucyjny prawidłowo nałożył na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia w oparciu o art. 121 § 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz prawidłowo obliczył wysokość nałożonej grzywny. Jak wynika z powołanych przepisów, jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie), grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa. Jej wysokość stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych. Obowiązkowi przymusowej rozbiórki na podstawie decyzji z dnia 3.07.2000r. podlegał cały wybudowany budynek gospodarczy o rzucie poziomym 8.00 m x 6,70 m – co daje 53.6 m2 powierzchni zabudowy budynku objętego nakazem rozbiórki. I to ta powierzchnia, a nie powierzchnia pozostałej do rozbiórki części budynku jest brana pod uwagę przy obliczaniu wysokości grzywny w celu przymuszenia. Cena 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 22 sierpnia 2008 roku w sprawie ceny 1 m2 powierzchni wynosi 3.186 zł. Zatem 53.6 m2 x 1/5 x 3186 zł = 34153.92 zł Nadto słusznie organy egzekucyjne pouczyły skarżącego, iż nałożona grzywna stanowi wyłącznie środek przymusu, którego celem jest doprowadzenie do wykonania przez zobowiązanego nałożonego na niego obowiązku. Nie jest zatem celem tych organów karanie zobowiązanego za niewykonanie obowiązku, lecz doprowadzenie do jego wykonania. W konsekwencji zgodnie z art.125 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Takie postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. Co więcej na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75 % lub w całości. Państwowe organy egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia. (art. 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Zobowiązany powinien zatem niezwłocznie wykonać pozostałą część nałożonego obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].07.2000r., nr [...] – co umożliwi w konsekwencji organom egzekucyjnym umorzenie nałożonej grzywny (oczywiście na wniosek zobowiązanego). Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. jest poprawne. Sąd nie stwierdził zarówno naruszenia prawa materialnego jak i procedury administracyjnej, które to powodowałyby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Dlatego też wobec nieuwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd skargę oddalił.