II SA/Kr 261/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Ewa Janowska (del.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2007 r. sprawy ze skargi W.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w na rzecz skarżącej W.L. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z dnia .......nakazał E.B. i W.B. usunięcie nieprawidłowości poprzez zdemontowanie rynny istniejącej w zbiorniku na nieczystości ciekłe w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Z treści tej decyzji wynika, że przedmiotem sprawy było zbadanie prawidłowości przebudowy i stanu technicznego przewodów kominowych w budynku w zabudowie bliźniaczej przy ul..... w M. oraz stanu technicznego szamba i kompostownika, a także zbadanie prawidłowości odprowadzania wody opadowej z posesji stanowiącej własność E.B. i W.B. (akta postępowania administracyjnego, karta nr 23). Mimo tak wydanej decyzji, w dniu .....Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w drodze postanowienia przedłużył termin do załatwienia wyżej opisanej sprawy do dnia 30.04.2005 r. (akta postępowania administracyjnego, karta nr 25). Po tak przedłużonym postępowaniu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu ...... kolejną decyzję, mocą której umorzył postępowanie w sprawie przebudowy i stanu technicznego przewodów kominowych w budynku w zabudowie bliźniaczej przy ul....... w M. , stanu technicznego szamba i kompostownika oraz odprowadzenia wody opadowej z posesji stanowiącej własność w/w . ......(akta postępowania administracyjnego, karta nr 34). W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że przebudowa przewodów kominowych miała miejsce w latach 1996-1997, kiedy to nie wybudowano nowych kominów, ale dokonano remontu istniejących. Odległość kominów od budynku W.L. wynosi 5 metrów, a stan techniczny samych kominów nie narusza norm technicznych i są one należycie utrzymywane. Organ I-instancji wskazał, że zbiornik na nieczystości został również wybudowany zgodnie z normami technicznymi i sztuką budowlaną, a poprzednio istniejąca rura połączona ze zbiornikiem szamba została zlikwidowana. Kompostownik zaliczył organ I-instancji do obiektów małej architektury, którego budowa nie wymaga ani zgłoszenia, ani uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto wykonanie kompostownika nie wymaga spełnienia żadnych norm technicznych i nie zagraża on środowisku, a tym samym nie ma żadnych powodów nakazujących jego likwidację. Przeprowadzone oględziny działki E.B. i W.B. wykazały, że wody opadowe spływające z połaci dachu budynku usytuowanego na tej działce są zagospodarowywane na terenie tej działki. Tym samym w związku z brakiem nieprawidłowości budowlanych prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe. Decyzję tą doręczono W.L. w dniu 18.05.2005 r. i dnia 1.06.2005 r. wniosła ona odwołanie od tej decyzji do ...... Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że oględziny nieruchomości E.B. W.B. przeprowadzono bez jej wiedzy i udziału, nie dokonano żadnych pomiarów, zaś rura z szamba na działce w/w nie została usunięta i nie służyła ona napowietrznianiu samego zbiornika. Odwołująca podniosła, że organ I-instancji jest w zmowie z jej sąsiadami i stąd stan faktyczny został ustalany w sposób nieprawidłowy. Zarzuciła, że rynny spustowe odprowadzające wodę z dachu nie są na stałe skierowane na działkę E.B. i W.B. , a istniejący w dniu oględzin stan był tylko jednorazowy, zaimprowizowany na potrzeby samych oględzin. Sygn. akt II SA/Kr 261/06 Odwołująca zażądała zlikwidowania cieku betonowego na działce E.B. i W.B. naprawy zniszczonych murów ogrodzenia, przeniesienia rynny spustowej w inne miejsce, zrównania całej powierzchni tej działki podniesionej w maju 2004 r., a także przebudowania kominów ponad poziom dachu w jej budynku, usunięcia rury odchodzącej z szamba i zabetonowania otworów po usunięciu tej rury. Odwołująca podniosła, że liczne wymiary odległości poszczególnych obiektów budowlanych od granic jej działki są nieprawidłowe. Odwołująca zanegowała prawidłowość twierdzeń, że jej sąsiedzi dokonali remontu istniejących kominów, skoro w 1993 r. na ich budynku był tylko jeden komin. ......... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia ....... uchylił zaskarżona decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że w sprawie dotyczącej przebudowy i stanu technicznego przewodów kominowych w budynku przy ul....... w M. , stanu technicznego szamba i kompostownika oraz odprowadzania wód z posesji została już wydana ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia ...... Tym samym w ocenie organu odwoławczego nie było podstaw do ponownego merytorycznego rozpatrywania tej sprawy. Organ I-instancji naruszył art. 16 § l k.p.a. i taka decyzja jest dotknięta wadą wymienioną w art. 156 § l pkt 3 k.p.a. Decyzja z dnia ........ nie jest w stosunku do decyzji z dnia .........decyzją częściową. Tym samym organ odwoławczy nie znalazł żadnego uzasadnienia co do podstawy wszczęcia kolejnego postępowania zakończonego zaskarżoną tym odwołaniem decyzją. Odnosząc się do zawartej w odwołaniu argumentacji podniesiono, że odwołująca została prawidłowo pouczona w mających się odbyć oględzinach, a ponadto została zawiadomiona o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Przesłanką uchylenia decyzji był obowiązek wyjaśnienia podstaw prawnych prowadzonego postępowaniu po wydaniu decyzji z dnia ........ Decyzję organu odwoławczego doręczono W.L. w dnu 9.08.2005 r. i dnia ......09.2005 r. wniosła ona na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się ostatecznego rozstrzygnięcia sporu. W skardze skarżąca podniosła, że organy obu instancji prowadziły postępowania w sposób oczywiście nieprawidłowy, fałszując szereg dokumentów i dokonując ustaleń niezgodnych ze stanem faktycznym. Tym samym przyzwolono na niszczenie własności skarżącej. Od 2000 r. organy administracji nic nie zrobiły celem merytorycznego załatwienia sprawy i nie zbadały zgodności wcześniejszych inwestycji budowlanych z Prawem budowlanym. .......... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że nie ustalono podstawy prawnej wszczęcia przez organ I-instancji postępowania zakończonego decyzją z dnia .......i nie wskazano na nowe dowody uzasadniające ponowne wydanie decyzji. Na rozprawie skarżąca w całości podtrzymała zarzuty i argumentację zawartą w swojej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżąca W.L. w dniu ...... września 2005 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję ...........Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia .............., doręczoną Sygn. akt II SA/Kr 261/06 skarżącej 9 sierpnia 2005 r. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że ....... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w K. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § l pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, póz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa ........... W przedmiotowej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania oraz przepisy prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji, jak i decyzji z dnia .......Uchylenie wyżej wymienionych decyzji następuje z innych jednak powodów, niż podnosi to w swojej skardze skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest bowiem związany argumentacją zawartą w skardze i z urzędu dokonuje kontroli całej zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającym jej wydanie postępowaniem administracyjnym. Zgodnie z art. 135 P.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Treść powołanego art. 135 P.p.s.a. stanowiła podstawę oceny wszystkich decyzji wydanych w tej sprawie, czyli również decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ......ponieważ ocena tej decyzji jest niezbędna do prawidłowego orzekania przez Sąd w tej sprawie. Organ I-instancji ustalił przedmiot tej sprawy w następujący sposób: a) zbadanie prawidłowości przebudowy i stanu technicznego przewodów kominowych w budynku w zabudowie bliźniaczej przy ul...... w M.; b) zbadanie stanu technicznego szamba; c) zbadanie stanu technicznego kompostownika; d) zbadanie prawidłowości odprowadzanie wody opadowej z posesji stanowiącej własność E.B. i W.B. . Tak określił przedmiot sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia ...... Jednakże już w tej decyzji organ I-instancji orzekł nie co do całego jej przedmiotu, ale tylko co do części nakładając na E.B. i W.B. obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, czyli zdemontowania rury istniejącej w zbiorniku na nieczystości ciekłe w celu doprowadzenia istniejącego obiektu Sygn. akt IIS A/Kr 261/06 do stanu zgodnego z prawem. Jedynie w uzasadnieniu tej decyzji wyjaśniono, że również zbiornik na nieczystości ciekłe (szambo) został prawidłowo wybudowany. Dodatkowo po wydaniu tej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w drodze postanowienia, działając na podstawie art. 36 § l K.p.a., określił termin załatwienia całej sprawy (obejmującej wszystkie wyżej wymienione punkty od a do d) do dnia 30 kwietnia 2005 r. Mogło to sugerować, że organ I-instancji w swojej decyzji z dnia ....celowo nie rozstrzygnął o całym przedmiocie sprawy (czyli wydał decyzję częściową), zakładając wydanie decyzji załatwiającej sprawę w pozostałej części. Gdyby jednak organ I-instancji rozstrzygał tą sprawę częściowo, to wówczas powinno to wprost wynikać z wydanych decyzji. To nie strona powinna domyślać się zakresu załatwienia sprawy przez organ administracyjny, ale sam organ ma obowiązek wskazania, że sprawę załatwia częściowo. Ponadto z treści postanowienia przedłużającego termin załatwienia sprawy wynika, że przedłużenie postępowania dotyczyło całej sprawy, a nie tylko tej części, która nie została załatwiona decyzją z dnia ......Prowadzi to do wniosku, że organ administracji nie wiedział, jaki zakres sprawy już rozstrzygnął, a jaki jeszcze nie i nawet po wydaniu decyzji kończącej przynajmniej w części załatwienie sprawy zastosował art. 36 k.p.a., który może być stosowany tylko przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie. Nie jest to jedyna nieprawidłowość w załatwianiu tej sprawy. Wyżej opisany przedmiot sprawy tyko częściowo mieści się w zakresie właściwości rzeczowej inspektora nadzoru budowanego. Z szeregu pism i wyjaśnień składanych w sprawie przez skarżącą na etapie postępowania administracyjnego wynika, że domagała się ona zbadania prawidłowości odprowadzania wód (i innych substancji ciekłych) powodujących niszczenie ogrodzenia rozdzielającego dwie działki oraz na teren jej działki. Jest to więc klasyczny przykład sprawy dotyczącej stosunków wodnych, a takie sprawy regulowane są przez ustawę z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, póz. 2019 z późn. zm.). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest organem właściwym w sprawie dotyczącej regulacji stosunków wodnych na gruncie. Nie przesądzając w tym zakresie szczegółowego przedmiotu sprawy ani podstaw działania organów administracji należy jedynie wskazać, iż zgodnie z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, w przypadku spowodowania przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływającego na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Ponadto sam organ I-instancji nie przeprowadził żadnych ustaleń co do naruszenia stosunków wodnych na terenie działki E.B. i W.B. wyjaśniając jedynie w uzasadnieniu decyzji z......, że Państwo B. zostali pouczeni o konieczności odprowadzania wód opadowych na własną posesję i zamontowali rurę odprowadzającą wodę na ich działkę. Takie załatwienie w tym zakresie sprawy nie ma żadnego związku z żądaniem skarżącej, która nie domagała się zamontowania rury odprowadzającej wodę na działce E.B. i W.B. ale wskazywała na negatywne skutki dotyczące jej działki w zakresie takiego właśnie odprowadzania wody. Można mieć również wątpliwość, czy organ I-instancji prawidłowo określił przedmiot sprawy w części dotyczącej przebudowy i stanu technicznego przewodów kominowych w budynku w/w. Sygn. akt II SA/Kr 261/06 Skarżąca podnosiła w toku postępowania administracyjnego, że Państwo B. w niewłaściwy sposób korzystają ze swoich kominów, spalając podkłady kolejowe i inne produkty nie nadające się do spalania w piecach domowych. Skarżąca wyjaśniała, że efektem spalania jest zanieczyszczenie i uszkadzanie jej budynku, okien i drzwi. Tym samym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego winien ustalić, czy w tym zakresie przedmiotem sprawy jest prawidłowość budowy i eksploatowania przewodów kominowych, czy też jest zanieczyszczanie powietrza związanego z odprowadzaniem do niego określonych substancji. Sprawy związane z ochroną środowiska w zakresie ochrony powietrza należą do właściwości inspektorów ochrony środowiska i są objęte przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 r. Nr 62, póz. 627 z późn. zm.). Ponadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygając sprawę w zakresie przebudowy i stanu technicznego przewodów kominowych z jednej strony ustalił, że przebudowa kominów w budynku E.B. i W.B. miała miejsce w latach 1996-1997, a jednocześnie wskazał, że ta przebudowa polegała na remoncie istniejących kominów. Organ I-instancji uznał za tożsame pojęcia "przebudowa" i "remont". Taki wniosek nie ma uzasadnienia w obowiązującym prawie. Zgodnie z art. 3 pkt 6 i 8 ustawy z dnia 7 lipa 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, póz. 414 z późn. zm.) w wersji obowiązującej w latach 1996 i 1997 przebudowa była jedną z form budowy, natomiast remont był kwalifikowany jako inne zdarzenie niż budowa (stosownie do art. 3 pkt 6 pod pojęciem budowy należało rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę oraz modernizację obiektu budowlanego, a remont oznaczał wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji - art. 3 pkt 8 ww. ustawy). Zupełnie inny reżim prawny obowiązywał w okresie 1996-1997 - jak i w dacie wydania zaskarżonej decyzji - w odniesieniu do przebudowy, a inny do wykonania remontu. I mimo tego, że skarżąca kilkakrotnie podnosiła kwestię - jej zdaniem -nielegalnego wybudowania kominów przez E.B. i W.B. , to nie stała się ona przedmiotem postępowania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał również, że kompostownik stanowi obiekt małej architektury i tym samym jego wybudowanie nie wymagało ani uzyskania pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia. Taki wniosek jest zasadny pod warunkiem, że organ ustali datę budowy tego obiektu małej architektury. Do dnia 11 lipca 2003 r. budowa obiektów małej architektury w innym miejscu niż miejsce publiczne wymagała dokonania stosownego zgłoszenia (art. 29 ust. l pkt 4 i art. 30 ust. l obowiązującego Prawa budowlanego w wersji do dnia 11.07.2003 r.). Organ I-instancji w żaden sposób nie wykazał i nie ustalił daty budowy kompostownika w tej sprawie, a dopiero po takim ustaleniu można było prawidłowo orzec o legalności budowy kompostownika. Nie ma również racji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego twierdząc, że Prawo budowlane nie reguluje warunków technicznych dotyczących kompostownika. § 36 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, póz. 690 z późn. zm.) zawiera warunki techniczne wprost dotyczące kompostowników i zastosowanie tych warunków winno być również przedmiotem ustaleń organu I-instancji zawartych w decyzji. Jedynie co do tego fragmentu postępowania I-instancyjnego, jaki dotyczył stanu technicznego szamba należy wskazać, iż w tym zakresie Powiatowy Inspektor Nadzoru Sygn. akt IIS A/Kr 261/06 Budowlanego przeprowadził postępowanie zmierzające do zbadania prawidłowości wykonania (wybudowania) oraz eksploatacji tego zbiornika. Zupełnie niezrozumiałym jest wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia....... umarzającej postępowanie w sprawie. Umorzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy przedmiot danej sprawy nie jest objęty zakresem właściwości rzeczowej organu prowadzącego postępowanie lub w danej sprawie nie ustalono żadnej ze stron albo też wówczas, gdy z powodu wystąpienia innych jeszcze przesłanek niemożliwym staje się przeprowadzenie merytorycznej oceny sprawy przez dany organ. W tej zaś sprawie przynajmniej częściowo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był właściwy do ustalenia prawidłowości eksploatacji niektórych obiektów budowlanych i stwierdzenie, że ich eksploatacja (lub wykonanie) nie narusza obowiązujących przepisów nie może prowadzić do umorzenia postępowania. Tym samym w tym zakresie organ I-instancji powinien wydać decyzję merytoryczną, a nie umarzającą postępowanie w sprawie. Organ I-instancji popełnił również kilka błędów proceduralnych. Zgodnie z art. 79 § l k.p.a. strona winna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia oględzin na co najmniej 7 dni przed tym terminem. W tej zaś sprawie skarżąca otrzymała zawiadomienie o oględzinach w dniu 18 kwietnia 2005 r. mimo, że same oględziny zostały przeprowadzone 14 kwietnia 2005 r., a więc na cztery dni przed otrzymaniem przez skarżącą zawiadomienia. Skarżąca otrzymała zawiadomienie o możliwości zapoznania się w ciągu 7 dni ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Zawiadomienie to otrzymała skarżąca w dniu 26 kwietnia 2005 r., a dnia ......kwietnia 2005 r., czyli z naruszeniem przyznanego stronie terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym - organ I-instancji wydał decyzję. Tym samym naruszono art. 10 § l k.p.a. Ustosunkowując się do nie omówionych dotychczas zarzutów podniesionych w skardze należy przede wszystkim wyjaśnić, że sądy administracyjne nie mają kompetencji do załatwiania spraw administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może "zastąpić" organów administracji w rozstrzyganiu konkretnej sprawy. Stąd żądanie skarżącej ostatecznego załatwienia sprawy przez Sąd administracyjny nie znajduje oparcia w obowiązującym prawie. W ocenie Sądu nie jest również zasadny zarzut sfałszowania materiału dowodowego lub braku - po stronie organów administracji - jakichkolwiek działań zmierzających do ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. Liczne dowody, w tym kilkakrotne przeprowadzone oględziny z udziałem skarżącej czy też opinie biegłych wskazują na podejmowanie czynności zmierzających do ustalenia przez organ I-instancji stanu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję organu odwoławczego również z tego powodu, że ....... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w uzasadnieniu swojej decyzji w żadnych zakresie nie zakwestionował ani naruszenia procedury administracyjnej przez organ I-instancji, ani nie wskazał na naruszenie właściwości organu w załatwianiu częściowego przedmiotu tej sprawy. Jedyną podstawą wydania przez organ odwoławczy decyzji kasatoryjnej było nie wyjaśnienie przyczyn wydania w tej sprawie dwóch decyzji: z dnia ....i z dnia ...... Brak odniesienia się do ww. kwestii, a wręcz wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że nie naruszono żadnych przepisów proceduralnych w zakresie zapewnienia skarżącej czynnego udziału w samym postępowaniu, uzasadniają również uchylenie decyzji ........ Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Utrzymanie w mocy tej decyzji mogłoby sugerować, że w Sygn. akt II SA/Kr 261/06 zakresie "meritum" sprawy organ I-instancji wydał prawidłowa decyzję, a taki wniosek nie jest zasadny. Rekapitulując należy stwierdzić, iż w tej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego - art. 10 § l k.p.a. art. 36 § l k.p.a., art. 79 § l k.p.a., a przede wszystkim art. 66 § l k.p.a. poprzez nie przekazanie właściwym organom tych żądań skarżącej, które dotyczy spraw prowadzonych czy to na podstawie ustawy Prawo wodne czy też na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie rozpatrując sprawę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien przede wszystkim ustalić rzeczywiste żądanie skarżącej, to znaczy ustalić, czy domaga się ona zbadania prawidłowości eksploatacji określonych urządzeń budowlanych lub części obiektu budowlanego (zbiornika na nieczystości, kominów, kompostownika), czy też domaga się zbadania legalności wykonanych określonych prac budowlanych. Natomiast w pozostałym zakresie (żądania skarżącej dotyczącego naruszenia stosunków wodnych oraz zanieczyszczania powietrza) wnioski skarżącej należy przekazać właściwym organom zgodnie z art. 66 § l k.p.a. W trakcie prowadzonej sprawy należy nie tylko wyjaśnić wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, ale również przestrzegać zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § l pkt a i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji o charakterze kasatoryjnym, ponieważ nie wywołała ona w zakresie praw i obowiązków o charakterze materialnym żadnych skutków prawnych, które wymagałyby wstrzymania jej wykonania do czasu nadania wyrokowi klauzuli prawomocności lub rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącej od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwotę uiszczonego przez skarżącą wpisu.